ΡΙΠΕΣ

ΜΠΟΡΕΙ οι τρεις διαδοχικές πυρκαγιές στο Δήλεσι και οι χθεσινές στα σύνορα
Αχαΐας – Ηλείας και την Αιτωλοακαρνανία να μην προκάλεσαν εκτεταμένες καταστροφές…
ΦΡΟΝΙΜΟ, ωστόσο, θα ήταν να μην υποτιμηθούν από τους αρμοδίους, καθώς μάλιστα
μπήκαμε στην «επικίνδυνη εποχή»…
ΤΗΝ πλέον πρόσφορη λόγω των καιρικών συνθηκών είτε για εμπρησμούς είτε για
ατυχήματα που πλήττουν ανεπανόρθωτα τις δασικές περιοχές.
ΚΑΙ αν όλο τον χρόνο και κάθε χρόνο γίνεται αποτίμηση της ζημιάς στο
περιβάλλον από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού…
ΚΑΙ αν οι ελλείψεις σε μέσα δασοπυρόσβεσης απαριθμούνται δίχως και να καλύπτονται…
ΤΑ φετινά προμηνύματα πρέπει να θέσουν σε εγρήγορση τον μηχανισμό πρόληψης και κατάσβεσης…
ΩΣΤΕ τουλάχιστον οι απώλειες να περιορισθούν στο ελάχιστο.
ΚΑΙ μοιάζει όχι μόνο κακή συγκυρία που τούτες ακριβώς τις ημέρες βρίσκονται σε
απεργιακές κινητοποιήσεις οι δασικοί…
ΠΑΡΑ και πρόκληση, όταν σε περιόδους και καταστάσεις ανάγκης εκείνοι που
οφείλουν να σπεύσουν, αδρανούν.
ΓΙΑΤΙ ασφαλώς το δικαίωμα της απεργίας είναι αναφαίρετο, αλλά και η προστασία
των κοινών αγαθών επιβάλλει…
ΝΑ ασκείται με περίσκεψη όταν τα αγαθά αυτά απειλούνται.
ΣΕ λίγα χρόνια, άλλωστε, αν η καταστροφή του δασικού πλούτου συνεχισθεί με
τους ίδιους ρυθμούς…
ΚΑΙ αν η παράνομη δόμηση προς δόξα των εμπρηστών υποκαταστήσει ολοσχερώς
την αναδάσωση…
ΔΕΝ θα έχουν απομείνει παρά ελάχιστοι δασικοί θύλακοι προς φύλαξη.













