ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι εξοπλισμοί

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Ψυχικό, γράφει:

«Είναι γεγονός ότι αμέσως μετά την εκλογή της η κυβέρνηση Σημίτη, εφαρμόζοντας
μια ορθή εκσυγχρονιστική και φιλοευρωπαϊκή πολιτική, έκανε
αξιέπαινες προσπάθειες, προκειμένου να σπάσει το απόστημα του
εθνικισμού, ο οποίος δυστυχώς αποτελεί εδώ και δύο δεκαετίες τον “βραχνά” της
ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η φιλοσοφία της κυβέρνησης Σημίτη υπήρξε
πράγματι γνήσια προοδευτική, διότι διαπνεόταν από την αρχή της
ειρηνικής διευθέτησης ως προς τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και του υπεύθυνου
ρεαλισμού ως προς τις σχέσεις με την ΠΓΔΜ. Όπως είναι φυσικό, οι ριζοσπαστικές
αυτές φιλειρηνικές θέσεις της κυβέρνησης προκάλεσαν θύελλα αντιδράσεων τόσο
στο εσωκομματικό υπερπατριωτικό κατεστημένο του ΠΑΣΟΚ όσο και σε μερίδα των
λαϊκιστικών ΜΜΕ.

Επίσης, η σωστή διακήρυξη του κ. Σημίτη, από το βήμα της Βουλής, για μείωση
των δυσβάστακτων στρατιωτικών δαπανών δημιούργησε εύλογο πανικό
στα ύποπτα κυκλώματα των ξένων και ντόπιων εμπόρων όπλων, οι οποίοι
θησαυρίζουν κερδοσκοπώντας στις πλάτες του ελληνικού λαού και εκμεταλλευόμενοι
τα αισθήματα φοβίας και ανασφάλειας, που οι ίδιοι έντεχνα καλλιεργούν με την
υποστήριξη ενός ψηφοθηρικού πολιτικού κατεστημένου. Όπως πλέον έχει γίνει
φανερό, το επεισόδιο στα Ίμια οφείλεται στην ανησυχία αυτών των κύκλων μήπως η
Ελλάδα εγκαταλείψει την πολύχρονη και αδιέξοδη πολιτική της απομόνωσης, της
κομπορρημοσύνης και της “τζάμπα μαγκιάς”, γεγονός που θα ελάττωνε τα ατομικά
τους υπερκέρδη που προέρχονται από νόμιμες και μη νόμιμες προμήθειες επί των
οπλικών συστημάτων. Ύστερα από τα Ίμια, δυστυχώς, κάθε σώφρων σκέψη για μείωση
των πολεμικών κονδυλίων ανεστάλη επ’ αόριστον, και έτσι οι επιτήδειοι
αντιπρόσωποι του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος κατόρθωσαν να
διατηρήσουν τον εγκλωβισμό της ελληνικής πολιτικής στον φαύλο κύκλο μιας
ανεξέλεγκτης και φρενήρους κούρσας εξοπλισμών, η οποία συντηρεί το κλίμα
αντιπαράθεσης, μίσους και πολεμικής ετοιμότητας. Συνεπώς, σήμερα, μια “σπίθα”
ή μια επιπολαιότητα, ανάλογη με αυτήν του δημάρχου της Καλύμνου, μπορεί
κάλλιστα να οδηγήσει σε ανάφλεξη και σε αμοιβαία καταστροφή. Κατά τη γνώμη
μου, σε έναν πόλεμο δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Υπάρχει μόνο οδύνη,
πόνος, δυστυχία και αναντικατάστατες χαμένες ζωές. Δυστυχώς, “αιχμάλωτη” του
συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση Σημίτη δεν θέλησε να συγκρουστεί κατά μέτωπο
με τις πολιτικά επικίνδυνες και ακραίες εθνικιστικές θέσεις. Αυτό αποτελεί
πολύ θλιβερή εξέλιξη, διότι όλα τα ρεύματα μιας μοντέρνας ελληνικής
Κεντροαριστεράς είχαν εναποθέσει πολλές ελπίδες στο ευρωπαϊκό πολιτικό προφίλ
του κ. Σημίτη, ο οποίος οφείλει, απαλλαγμένος από τις πιέσεις που τώρα
υφίσταται, να επανέλθει στις αρχικές φιλειρηνικές θέσεις του περί έναρξης ενός
σταδιακού αφοπλισμού. Εξάλλου, είναι κρίμα το ΠΑΣΟΚ να αποτελεί το μοναδικό
στην Ευρώπη “εθνικόφρον” σοσιαλιστικό κόμμα, στηριζόμενο στον βαθιά ριζωμένο
αντιτουρκισμό της ελληνικής κοινωνίας, η οποία κάποτε θα πρέπει να αφυπνιστεί
και να κοιτάξει την οικονομική της προκοπή, χωρίς να θεωρεί ως “προδοσία” τους
έντιμους και επωφελείς συμβιβασμούς».