ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Συνθήματα

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Παν. Δούκας, Χρυσαλλίδος 11, Νέα Κηφισιά, γράφει:

«Συμπαθώ τους αναρχικούς ή τον χώρο τους, αν θέλετε, διότι είναι νέοι με
όνειρα, αμφισβητούν την κάθε μορφής εξουσία, που βεβαίως γίνεται τυραννία και
διαφθείρει όταν αυτή ασκείται από τους ίδιους και για πολύν καιρό. Ίσως διότι
εμείς οι παλαιότεροι περάσαμε τα καλύτερά μας χρόνια σε κάποιον καταναγκασμό
(σχολείο, οικογένεια, δουλειά εκείνες τις εποχές, χρόνια 1950-’60 κ.λπ.).

Όμως, οδηγώντας στην εθνική οδό ­ και συγκεκριμένα στη διασταύρωση με την
ανισόπεδη της Αχαρνών ­ είδα ένα φρεσκοβαμμένο σύνθημα στον τοίχο: “Πατριώτες,
εσείς φυλάτε τα σύνορα και εμείς τις γυναίκες σας”. Αμέσως μου ήρθε στο μυαλό
μια άλλη εποχή, η εποχή του πολέμου. Το 1943, το ίδιο ακριβώς σύνθημα είχανε
τυπώσει οι Γερμανοί σε προκηρύξεις και τις είχανε σκορπίσει στην Ιταλία, όπου
υπήρχαν Αμερικανοί στρατιώτες, και έλεγαν, μάλιστα, συγκεκριμένα: “Όσο εσείς
πολεμάτε εδώ, κάποιος άλλος μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά σας, πίσω στην πατρίδα σας”.

Λυπάμαι, λοιπόν, γιατί τέτοια συνθήματα δεν έχουν καμία θέση εδώ. Τυχόν
αντιρρήσεις σε εξωτερικά θέματα πρέπει να διατυπώνονται με περισσότερη προσοχή
και με πειστικά επιχειρήματα, ώστε ο απλός κόσμος να τα κατανοεί και έτσι θα
κερδίσουν τη συμπάθεια του κόσμου. Αν τους ενδιαφέρει, βέβαια».

Η Εύη Γλυνίδου, Δεκελείας 18, Νέα Φιλαδέλφεια, γράφει:

«Ως συγγραφέας και νέος άνθρωπος που προσπαθεί να στηριχτεί σε αξίες και να
τις μεταδώσει θα ήθελα να εκφράσω μιαν απορία μου για το Εθνικό Κέντρο
Βιβλίου. Πριν από περίπου ένα χρόνο έστειλα το πρώτο βιβλίο μου για τον
Αγωνιστή Αλέκο Παναγούλη στη διευθύντρια κυρία Μυρσίνη Ζορμπά. Δεν έλαβα
καμία, τυπική έστω, απάντηση. Πριν από λίγον καιρό έστειλα και το δεύτερο
βιβλίο μου. Βρήκε, όμως, και αυτό την ίδια σιωπή, μαζί με την πρόσκληση του
αξιόλογου εκδότη μου, Βίκτωρα Παπαζήση, για την παρουσίαση. Αντίθετα, το
Γαλλικό Ινστιτούτο, από μόνο του, μου είχε ζητήσει βιβλία μου για να τα
συμπεριλάβει στο ετήσιο αφιέρωμά του (“Έλληνες συγγραφείς”). Οι μικρές
λεπτομέρειες αλλά και η ευγένεια κάνουν τον πολιτισμό. Και αυτές τις μικρές
λεπτομέρειες πολιτισμού θα έπρεπε να τις τιμά πρώτο το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.
Με την ευκαιρία, να ευχαριστήσω τις “Εκδόσεις Παπαζήση”, για την ποιότητα με
την οποία με αντιμετώπισαν σε όλες τις διαδικασίες, για το βιβλίο μου».