Το Ωνάσειο

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο
Θανάσης Σταματέλος, Καστέλλι Παρνασίδας, γράφει: «Αν η περίπτωση με τα
ηλεκτρόδια συνέβαινε στην Ιαπωνία σε αντίστοιχο καρδιοχειρουργικό κέντρο όπως
το Ωνάσειο, την επόμενη μέρα της δημοσιοποίησης η ηγεσία και γενικά όσοι
γνώριζαν και έκαναν το κορόιδο θα… αυτοκτονούσαν!

Και έρχομαι στα δικά
μας: μέρες ή μάλλον αρκετές εβδομάδες τώρα συζητείται το επεισόδιο και οι
υπεύθυνοι πέρα βρέχει.

Γνωστή, άλλωστε, η τακτική: ξεσπάει ένα σκάνδαλο,
θα πούνε, θα πούνε,

θα γράψουν για μερικές ημέρες και ύστερα

θα το
ξεχάσουν όλοι, πλην της οικογένειας που έχασε τον άνθρωπό της εξ αιτίας των
μεταχειρισμένων ηλεκτροδίων. Αλήθεια τι περιμένουν και δεν παραιτήθηκαν ακόμα;
Πάντως όταν ­ έστω και αργά ­ υποβάλουν την παραίτησή τους, θα πρέπει οι

αρμόδιοι που θα επιλέξουν τη νέα ηγεσία και τους γιατρούς να μη βιαστούν, ώστε
να τοποθετήσουν ανθρώπους που θα μπορούν να σηκώσουν το βάρος και την αποστολή
του Ωνάσειου Ιδρύματος.

Όμως εκεί όπου πρέπει η νέα διοίκηση να σταθεί με
σεβασμό και ευλάβεια

είναι η μνήμη του Αλέξανδρου Ωνάση.

Και είναι
απλός ο τρόπος: να δώσει τη δυνατότητα σε φτωχούς γονείς, που έχουν παιδιά με
πρόβλημα καρδιάς, να χειρουργούνται χωρίς πολλές διατυπώσεις και μεσολαβήσεις.

Τότε μόνο θα ησυχάζει η ψυχή του Αλέξανδρου

Ωνάση και το λέω αυτό με
σιγουριά,

γιατί θυμάμαι ένα περιστατικό: λίγο καιρό πριν σκοτωθεί και ενώ
διηύθυνε την

Ολυμπιακή Αεροπλοΐα, αντελήφθη ένα σήμα που πήγε στην
εταιρεία,

με το οποίο ζητούνταν να πάει αεροσκάφος σε κάποιο κυκλαδίτικο
νησί, για να παραλάβει ένα

μικρό παιδί που κινδύνευε και να το μεταφέρει
σε νοσοκομείο του Κέντρου.

Ζήτησε, λοιπόν,

να πετάξει ο ίδιος, και ενώ
επέστρεφαν στην Αθήνα, συγκινημένος ο φτωχός πατέρας του παιδιού έβαλε ένα
κατοστάρικο στο τσεπάκι του Αλέξανδρου!

Και ο Ωνάσης ταπεινά το δέχτηκε
και τον ευχαρίστησε, δίνοντας τη χαρά

στον πονεμένο πατέρα να πιστεύει πως
τσόνταρε στο μεροκάματο του νεαρού πιλότου!

Σεβαστείτε, κύριοι, τη μνήμη
του Αλέξανδρου Ωνάση, του πιο πλούσιου άτυχου παιδιού με τη μεγάλη καρδιά».