Ο Κουρμπέλης είναι πάντα εκεί

Πριν από το ταξίδι στη Γερμανία, το όνομα του Δημήτρη Κουρμπέλη άνοιγε ξανά την ίδια συζήτηση. Πού πάει η Ελλάδα με τον Κουρμπέλη;

Πριν από αυτόν, ήταν ο Μπακασέτας, ο Σιώπης, ο Μασούρας, λίγο παλιότερα ο Μάνταλος και ούτω καθεξής. Γιατί ο Γιοβάνοβιτς επιμένει σε έναν παίκτη που δεν έχει το ταλέντο των νεότερων; Ηταν μια κριτική που ακουγόταν συχνά.

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο Κουρμπέλης δεν είναι Καρέτσας. Δεν είναι Κωνσταντέλιας.

Δεν θα περάσει τρεις αντιπάλους με μια ντρίμπλα, ούτε θα δώσει την πάσα που δεν βλέπει κανείς άλλος. Αυτά τα έχουν άλλοι στην Εθνική.

Ο Κουρμπέλης έχει κάτι διαφορετικό. Είναι πάντα εκεί. Ηταν βασικός και στο 2-1 επί της Αγγλίας στο Γουέμπλεϊ, τον Οκτώβριο του 2024. Οταν τον καλεί ο προπονητής, μπαίνει στο γήπεδο και κάνει ό,τι μπορεί, χωρίς παράπονα και χωρίς να ζητά τα φώτα.

Στο Αουγκσμπουργκ, πάντως, ο Γιοβάνοβιτς τον έστειλε στο γήπεδο στο 59ο λεπτό, στη θέση του Ζαφείρη.

Η Γερμανία είχε την μπάλα και η Ελλάδα χρειαζόταν κάποιον να παλέψει στη μεσαία γραμμή. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα ο Παυλίδης έκλεψε, ο Τζόλης μπήκε στην περιοχή και η μπάλα έφτασε στον Κουρμπέλη.

Σούταρε με το αριστερό, η μπάλα βρήκε σε αμυντικό και κατέληξε στα δίχτυα. Ηταν το γκολ της πρώτης νίκης της Ελλάδας επί της Γερμανίας στην ιστορία.

Κάποιοι θα πουν ότι ήταν τυχερό γκολ, αφού η μπάλα άλλαξε πορεία. Ισως. Ομως η τύχη βρίσκει εκείνους που βρίσκονται στο σωστό σημείο. Και ο Κουρμπέλης ήταν εκεί, όπως είναι πάντα.