Τον Μάιο που αφήνουμε πίσω μας ανακοινώθηκαν δύο νέα κόμματα, από τη Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ ένα ακόμα βρίσκεται στα σκαριά υπό τον Αντώνη Σαμαρά, όπως όλα δείχνουν. Τα δύο από αυτά τα κόμματα έχουν ήδη όνομα και δεδηλωμένο ιδεολογικό προσανατολισμό.
Το μεν κόμμα Τσίπρα αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό, το δε κόμμα Καρυστιανού δεν πιστεύει στη διάκριση Αριστεράς – Δεξιάς. Παρά την ονοματοδοσία, θα συνεχίσουμε για καιρό να λέμε τα κόμματα αυτά με το όνομα των ιδρυτών τους, αφού μέχρι να συστήσουν επισταμένως τα στελέχη τους και να ριχτούν στον πολιτικό στίβο, να εκφράσουν θέσεις, όχι σαν ευχολόγιο, αλλά ως πολιτικές προς εφαρμογή, μέχρι να αποκτήσουν αποκρυσταλλωμένες δομές και ερείσματα στις τοπικές κοινωνίες θα παραμένουν οιονεί κόμματα ΙΧ. Πάντως αμφότερα τα νεοϊδρυθέντα κόμματα συστήθηκαν με εκδηλώσεις/συγκεντρώσεις, οι οποίες ανέκαθεν ήταν χρήσιμες ως μονάδα μέτρησης της αισθητικής τους και του ορίζοντά τους: αντιληπτικού, ταξικού, συναισθηματικού.
Κοιτώντας τις πανηγυρικές εκδηλώσεις και των δύο κομμάτων δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Η αισθητική είναι απαράμιλλη. Τα παραγόμενα με τεχνητή νοημοσύνη περιστέρια στα βίντεο της Μαρίας Καρυστιανού, ή τη (συμπαθέστατη) Μαριάννα Τουμασάτου στην παρουσίαση του κόμματος Τσίπρα να αφήνει μπηχτές για τα ΑΙ περιστέρια της Καρυστιανού; Τι να διαλέξεις; Την κακογουστιά ή την επί της εξέδρας μικροπρέπεια; Την αποφασισμένη να συνεισφέρει σε διεθνές επίπεδο Κατερίνα Μουτσάτσου που παρουσίασε το κόμμα Καρυστιανού, μιας και παρακολουθούσε, όπως δήλωσε «πρωτογενώς πολύ εναλλακτικούς μπλόγκερς και τουιτεράδες» ή τη Μαριάννα Τουμασάτου που το 2025 έλεγε ότι: «Ακόμα και τα εμβόλια έχουν φέρει στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό του καθενός. Χτυπάνε το νευρικό σύστημα… έχω θυμό πολύ»; Ακόμα και τα άτομα που επιλέγεις να σε συστήσουν, δείχνουν πράγματα. Να διαλέξει κανείς ανάμεσα σε μια άβολη εκδήλωση με πολλές αναφορές σε ανάγκη προστασίας της οικογένειας ή σε ένα παλιακά στημένο σόου με ένα λευκοντυμένο κορίτσι να παραδίδει στον Τσίπρα την ιδρυτική διακήρυξη; Τι να προτιμήσεις; Την υπερβολική αναφορά στην έννοια της οικογένειας (με τις δηλώσεις Καρυστιανού για τις αμβλώσεις να είναι φρέσκες) ή το γνώριμο cringe παλιακών συγκεντρώσεων που θέλει να επιβληθεί ως φρεσκάδα;
Μένει να δούμε πώς θα συστηθεί και το ενδεχόμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος βάλλει κατά της κυβέρνησης για τις υποκλοπές, αλλά δεν θυμάμαι να κατέθεσε μήνυση για την παρακολούθησή του με Predator. Ο προβληματισμός πάντως παραμένει: δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις. Μένει βέβαια πάντα η επιλογή να μειδιάσεις.
