Το είπε τόσο λυρικά ο Κώστας Τριανταφυλλίδης – στους Πανθέους – και… έγραψε ιστορία.
Πάμε λοιπόν να γράψουμε ιστορία
είναι το σώμα σου πατρίδα κι εξορία
ο έρωτας του κόσμου αυτού η μοίρα
σε πόθησα, σ’ αγάπησα, σε πήρα…
Ταμάμ για τη νέα βουλή, την επόμενη βουλή, η οποία έχει γίνει έρωτας για ένα σωρό κόμματα που θα γίνουν αναρίθμητα μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές, λογικά την άνοιξη του 2027, σε λιγότερο δηλαδή από έναν χρόνο. Πιθανόν να έχουμε και του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο! Υποψηφίων που ψαρεύουν κόμματα με μεταγραφή μπας και καταφέρουν να εκλεγούν. Πάντα υπήρχαν γυρολόγοι. Απλώς όχι τόσοι. Πολλοί την ποθούν λοιπόν τη βουλή, αλλά πόσοι θα πάρουν το εισιτήριο για να μπουν.
Μπροστά μας έχουμε δύο νέους «παίχτες», τον παλιό – αλλά με νέο κόμμα που θα ανακοινωθεί στις 26 Μαΐου – Αλέξη Τσίπρα και την ολοκαίνουργια Μαρία Καρυστιανού, και θεωρείται απολύτως βέβαιο ότι θα πάρουν μερίδιο από την πίτα. Μια πίτα που μοιάζει λίγο με… βασιλόπιτα, κομμένη σε πολλά κομμάτια για να πάρουν όλοι. Του φτωχού, του διαβάτη, του ξενιτεμένου, του οδοιπόρου, του ξωμάχου.
Ακόμα και η τεχνητή νοημοσύνη, που… τα ξέρει όλα αλλά δεν τα ξέρει, έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά. Κάνει λόγο για μια πολυκομματική βουλή οκτώ ή και εννέα κομμάτων μετά τις επόμενες εκλογές. Μας φώτισε!
Πάμε λοιπόν να δούμε τα δεδομένα, μετρώντας απλώς τα κόμματα και όχι τη σειρά που θα βγουν και τα ποσοστά τους. Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας, Καρυστιανού, ΚΚΕ, η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, είναι οι σίγουροι επτά. Και μετά… τα ντέρμπι σωτηρίας. Κανείς δεν ξέρει αυτή τη στιγμή τη τύχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα υπάρχει ως τότε η παράταξη που κυβέρνησε τη χώρα και με ποιους; Δεν θα υπάρχει; Διαφαίνεται ότι δεν θα υπάρχει πάντως το ένα του κομμάτι που έφυγε, η Νέα Αριστερά, σε μια συνθήκη η οποία δεν οδήγησε πουθενά. Μάχη για το ΜέΡΑ 25 του Γιάνη Βαρουφάκη, μάχη για τη Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου, όπως και για τους Δημοκράτες του Στέφανου Κασσελάκη, με κάποιους να θεωρούν ότι θα πάρουν ψήφους διαμαρτυρίας.
Γι’ αυτό και ενόψει των ντέρμπι κορυφής και ουράς έχει αυξηθεί τρομακτικά η ένταση, η οξύτητα, οι εκτόξευση κατηγοριών απ’ όλους προς όλους. Εχει καταγραφεί στις δημοσκοπήσεις ότι όποτε εντείνονται οι φωνές και οι κατηγορίες, τα κόμματα τσιμπολογάνε, με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτήν της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω και έχει τσακωθεί με όλους. Μπορεί και με τον… Ράφα Μπενίτεθ αλλά δεν μαθεύτηκε.
Πάντως η φράση της «ο Μητσοτάκης έχει πέσει και δεν χρειάζεται καν να τον ρίξουμε. Τον έχει ρίξει ο Μητσοτάκης», δεν έχει προς το παρόν επιβεβαιωθεί.
Το ερώτημα δεν είναι τόσο το αν δίπλα στους σίγουρους επτά προστεθεί και κάποιος όγδοος. Είναι το ποιος θα συνεργαστεί με ποιον για τον σχηματισμό κυβέρνησης, κάτι που αυτή τη στιγμή φαντάζει αδύνατο. Εχουν ειπωθεί τόσο πολλά μεταξύ τους, έχουν υπάρξει τόσες κατηγορίες, ώστε αυτός ο γρίφος φαίνεται άλυτος.
Ομως στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων υπάρχει κάτι πολύ χαρακτηριστικό. Στην ερώτηση για τον πολιτικό αρχηγό που εμπιστεύονται περισσότερο οι πολίτες για τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται με 31% αλλά εκείνος που ακολουθεί είναι ο… Κανένας με ποσοστό 17%! Κι αυτή η δημοφιλία του… Κανενός, τον οποίο εμπιστεύονται περισσότερο από άλλους πολιτικούς αρχηγούς, πραγματικά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.
Προσεχώς νέες ζυμώσεις, εννοείται και οξύνσεις, με την ελπίδα να έχουμε απαλλαγεί οριστικά από τις πλαστικές σημαίες.
