Θα συμφωνήσω πως δεν είναι η κατάλληλη ημέρα να ασχοληθεί κανείς με το σκάνδαλο των υποκλοπών, διότι ξεκινάει στη Λάρισα η μεγάλη δίκη για το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, οπότε τι να μας λέει και το Predator. Θα συμφωνήσετε κι εσείς όμως, ότι επειδή εκεί ακριβώς ποντάρει και η κυβέρνηση, ότι με τα Τέμπη θα ξεχάσουμε όλα τα υπόλοιπα, δεν θα της κάνουμε τη χάρη. Λοιπόν, όπως σας ανέφερα και προ ημερών, ένα τεράστιο ζήτημα που ανέκυψε μετά την παραδοχή ενός εκ των παρακρατικών συμμοριτών που χειρίζονταν το Predator ότι αυτοί το παρείχαν σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου, είναι το ποιος υπέγραψε για την προμήθειά του, από την ελληνική κυβέρνηση. Εχει παρέλθει μία εβδομάδα από την ημέρα που τέθηκαν τα ερωτήματα, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει παράσχει καμία πληροφορία, σιωπή. Ως εκ τούτου, λέω σήμερα να ενισχύσω το ερώτημα, με κάτι ακόμη, το οποίο ως απορία μού γεννήθηκε το Σαββατοκύριακο (κι εγώ, ε; Είχα ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο να ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο, και το σπατάλησα στην έρευνα για τις υποκλοπές).
Τι είναι αυτό;
Ποιος έβαλε την υπογραφή;
Το εξής: για να εξαχθεί το Predator σε άλλες χώρες, που όπως έχει αποδειχθεί, συνέβη, έπρεπε να είχε εισαχθεί νομίμως. Με σφραγίδες και υπογραφές. Για την εξαγωγή του στο Σουδάν και το κράτος της Μαδαγασκάρης, χρειάστηκε να δοθεί άδεια του ελληνικού Δημοσίου, και μάλιστα απαιτήθηκε η υπογραφή τού τότε γενικού γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του υπουργείου Εξωτερικών Γιάννη Σμυρλή. Με το που έσκασε το σκάνδαλο, τον Δεκέμβριο του 2022, ο Σμυρλής «αποσύρθηκε» από το υπουργείο Εξωτερικών, και τοποθετήθηκε στο κόμμα, ως γενικός διευθυντής. Σωστά ως εδώ;
Ωραία, και πάμε παρακάτω, στο ερώτημα:
- ποιος έβαλε υπογραφή για να εισαχθεί νομίμως στην Ελλάδα το κατασκοπευτικό λογισμικό; Πάλι ο ίδιος;
Διότι όπως προαναφέρω, για να εξάγεις κάτι, σε άλλη χώρα, πρέπει αυτό που εξάγεται να έχει πιστοποιήσεις νομιμότητας στη χώρα σου. Ποιος λοιπόν πιστοποίησε τη νόμιμη εισαγωγή του στη χώρα, ώστε εν συνεχεία, να βρεθεί κάποιος άλλος για να υπογράψει τη σχετική σύμβαση της αγοράς από το ελληνικό Δημόσιο; Και κατόπιν να δώσουν άδεια να εξαχθεί;
Τα ερωτηματικά
Αυτός ο Σμυρλής, προφανώς ο άνθρωπος έκανε ό,τι του έλεγαν «από πάνω», δεν ήταν αυτός που αποφάσισε την προμήθεια. Επίσης, δεν φαντάζομαι ότι μπορεί να είχε σχέση με όλο αυτό το έργο και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Δένδιας, αν και ποτέ μη λες ποτέ. Ωστόσο υπάρχουν ερωτηματικά για τα οποία δεν έχουν δοθεί απαντήσεις.
Τα συνοψίζω λοιπόν, για να διευκολύνω και τον εκπρόσωπο Μαρινάκη να απαντήσει: ποιος ενέκρινε την εισαγωγή του Predator, ποιος ήταν αυτός δηλαδή που πιστοποίησε το «καλώς έχει» ώστε εν συνεχεία κάποιος άλλος να υπογράψει τη σύμβαση προμήθειας (κάποιος μου έλεγε ότι οι συμβάσεις είναι δύο – μια αρχική και μια συμπληρωματική…). Ηταν ο Γιάννης Σμυρλής του ΥΠΕΞ, ήταν άλλος από άλλο υπουργείο, το Εμπορίου ας πούμε; Και ποιος;
(Ευκαιρίας δοθείσης, πολύ έξυπνη η κίνηση Ανδρουλάκη να ζητήσει από τους… συμπαρακολουθούμενούς του με το Predator, υπουργούς, στρατηγούς, πολιτικούς κ.λπ. να κινηθούν και αυτοί δικαστικά, μετά την ιστορική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου. Τους θέτει προ των ευθυνών τους – και τους στριμώχνει κιόλας εδώ που τα λέμε…)
Εληξε αναίμακτα
Αναίμακτα έληξε η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ή ό,τι τέλος πάντων έχει απομείνει από αυτό το κόμμα της χαράς. Εκεί που όλοι περίμεναν ότι θα γίνει ο κακός χαμός, και ότι μπορεί το πράγμα να έφτανε ως τη διάσπαση (μια ακόμη), τελικά κατέληξαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει (στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα – δεν βλέπω κάτι άλλο) και όπου βγει. Είπε κάτι ωραία ο αρχηγός για το θέμα των συνεργασιών ότι «είναι κοινωνική απαίτηση», είπε και μια παπάτζα για τον Τσίπρα ότι «ο ρόλος του είναι καθοριστικός» (πού, σε τι, και πότε, το άφησε στη φαντασία του καθενός), και όλα καλά κι όλα ωραία. Η δική του πρόταση ψηφίστηκε ομόφωνα, δεδομένου ότι υπογραμμίζει την ανάγκη να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ ενιαίος και στη… ζωή – διότι κανείς πλέον δεν ποντάρει τα λεφτά του, ότι αυτό θα εξακολουθήσει να ισχύει στο διηνεκές, και με εννοείτε τι εννοώ. Τέλος πάντων, διαψεύστηκε η εκτίμηση πολλών και διαφόρων εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ ότι θα γίνει σκοτωμός – η «αιματοχυσία» αποφεύχθηκε. Επί του παρόντος. Και πάμε γι’ άλλα…
Πρόταση-αχταρμάς
Φυσικά είχαμε τη διαφοροποίηση του «πολλά βαρύ και όχι» πελάτη μου, Πολάκη. Ο «δικός» μου, μαζί με άλλους καμιά 30αριά της Κεντρικής Επιτροπής, κατέθεσε πρόταση (η οποία απορρίφθηκε, χωρίς πολλά πολλά), σύμφωνα με την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να απευθύνει επίσημη πρόσκληση (προσέξτε αχταρμά, που ακυρώνει εξ αρχής το εγχείρημα) σε ΠΑΣΟΚ, ΝΕΑΡ, ΜέΡΑ25, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ με στόχο τη συγκρότηση κοινής εκλογικής επιτροπής, η οποία να προχωρήσει άμεσα και εντός δύο μηνών σε κοινή διακήρυξη για τις εκλογές.
Για ποιον λόγο διατύπωσε αυτή την πρόταση ο «πολλά βαρύς και όχι» πελάτης μου; Από τη στιγμή μάλιστα που και ο φουκαράς ο Φάμελλος, όλο για την ενότητα του προοδευτικού χώρου μιλάει;
Διότι, πολύ απλά, ο Πολάκης θέλησε να μετρηθεί, και να δείξει ότι έχει δύναμη στην Κεντρική Επιτροπή. Οτι εξακολουθεί να διατηρεί εκείνο το 43% που είχε πετύχει στις εκλογές για πρόεδρο έναντι του Φάμελλου. Αλλά δεν τα κατάφερε – η πρόταση απορρίφθηκε πανηγυρικά. Και έμειναν όλοι με την απορία, τι μυαλό πρέπει να κουβαλάει κανείς για να πιστεύει ότι θα μπορούσε ας πούμε να καθίσει στο ίδιο τραπέζι το ΠΑΣΟΚ με την… ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή το ΚΚΕ με τη Νέα Αριστερά και τον Βαρουφάκη…
Απάντηση: δεν κουβαλάει.
Κουράγιο στους δικαστές
Αφησα για το τέλος την έναρξη της δίκης για τα Τέμπη, στη Λάρισα. Με όσα είδα στα social media του Σαββατοκύριακου, και εννοώ τα βίντεο της προέδρου Ζωής, τις αναρτήσεις της Καρυστιανού, του Ρούτσι κ.λπ., το μόνο που έχω να ευχηθώ είναι καλό κουράγιο σε αυτούς τους ήρωες δικαστές που θα καθίσουν στην έδρα να δικάσουν. Ακόμη ηχεί στ’ αφτιά μου η ανακοίνωση της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων ότι «μοναδικός στόχος τους (προέδρου Ζωής, Καρυστιανού κ.λπ.) είναι η πολιτική εκμετάλλευση μιας ποινικής διαδικασίας αξιοποιώντας κενά της νομοθεσίας και κάλυψη από τη βουλευτική ασυλία, ρωγμές ενός συστήματος που επιτρέπει τέτοιους ακροβατισμούς».
Μακάρι να συνετιστούν όλοι και να αφεθεί η Δικαιοσύνη να εκδώσει απερίσπαστη την απόφασή της. Αλλά δεν το φαντάζομαι, ούτε το ελπίζω. Βροχή θα πέσουν σήμερα οι ενστάσεις, με στόχο να καθυστερήσει ή και να ματαιωθεί η δίκη. Θυμηθείτε με…
