Με το μέλλον του στον πάγκο της Μονακό να φαντάζει άδηλο και άρα ερωτηματικά να συνοδεύουν την επόμενη ημέρα του στους πάγκους, ποιος αλήθεια δεν σκέφτεται το ενδεχόμενο να επαναπατριστεί; Να πιάσει, δηλαδή, το τιμόνι ελληνικής ομάδας και δη του Τριφυλλιού;
Ιντριγκάρει, αλλά μοιάζει με ακραίο σενάριο
Ας αναλυθούν τα δεδομένα. Πρώτον, την παρούσα στιγμή υπάρχει γενικευμένη γκρίνια στους Πράσινους για τον Αταμάν και όχι μια υποβόσκουσα κριτική. Οι συνεχόμενες ήττες σε Ευρωλίγκα και ελληνικό πρωτάθλημα καλύφθηκαν από την κατάκτηση του Κυπέλλου και μολονότι αυτή υπήρξε πανηγυρική κόντρα στον Ολυμπιακό, δεν μπορεί να κρύψει τα προβλήματα ούτε να ρίξει στάχτη στην κακή απόδοση του συνόλου.
Δεύτερον, ο Σπανούλης ενοχλημένος (και) από το επεισόδιο του Οκόμπο με τον Τζέιμς, κάνει αρκετές σκέψεις και σχέδια για το δικό του μέλλον. Κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, το χάρηκε, αλλά στην Ευρωλίγκα δεν σκίζει: ισοβαθμεί με το Τριφύλλι!
Τρίτον, ο Σπανούλης χαρακτηρίστηκε «προδότης» το 2010 όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει το ΟΑΚΑ και να κατηφορίσει στο ΣΕΦ. Ουδέποτε έγινε ξανά αρεστός στις τάξεις των οπαδών του Παναθηναϊκού και οσάκις εμφανίστηκε εκεί ως παίκτης, εισέπραξε πλήθος αποδοκιμασιών. Είναι, συνεπώς, ανεπιθύμητος στο Μαρούσι, μολονότι ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές. Τέταρτον, με την (άλλοτε) ηγεσία του Παναθηναϊκού ουδέποτε διέρρηξε τις σχέσεις του σε προσωπικό επίπεδο ο νυν κόουτς και άλλοτε αρχηγός. Κάποτε επέστρεψε με τα χρώματα του Ολυμπιακού, αλλά δεν δίστασε ενώπιον όλων να αγκαλιαστεί με τον Θανάση Γιαννακόπουλο και η εκατέρωθεν συμπάθεια δεν κρυβόταν. Οταν απεβίωσε ο Θανάσης, ο Σπανούλης έδωσε το «παρών» στην κηδεία και μάλιστα ακούστηκαν χλιαρά χειροκροτήματα από τους παριστάμενους φίλους του Παναθηναϊκού.
Τι ισχύει για τη νυν κατάσταση στον ΠΑΟ και τον Σπανούλη; Ουδείς τους βλέπει ως ορκισμένους εχθρούς. Πέμπτον, ο Βασίλης δέθηκε πραγματικά με τον Ολυμπιακό και όλο τον οργανισμό. Κατέκτησε τρόπαια. Τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο. Δύο Ευρωλίγκες. Διηπειρωτικό. Εγινε θρύλος του Θρύλου! Το 7 που φόρεσε στη φανέλα ταυτίζεται τόσο πολύ με τους Ερυθρόλευκους. Υπήρξε η μεταγραφή του η κίνηση ματ του Ολυμπιακού που άλλαξε τα δεδομένα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και άλλωστε, ακόμη και όταν αργότερα έληγε το συμβόλαιο του Σπανούλη, ουδέποτε σκέφθηκε να αποχωρήσει από τον Πειραιά. Η δε διαπραγμάτευσή του με τους αδελφούς Αγγελόπουλος, σύμφωνα με όσα λένε όσοι γνωρίζουν, κρατούσε ελάχιστα και η συμφωνία έδειχνε από την αρχή ως κάτι το δεδομένο.
Εκτον, οι φίλοι του Ολυμπιακού λένε για τον Βασίλη Σπανούλη «είναι ένας από εμάς»! Πριν από περίπου 2½ χρόνια και όταν αποσύρθηκε η φανέλα με το 7 και ανέβηκε στην οροφή του ΣΕΦ, ο Σπανούλης αποθεώθηκε. Και το ίδιο βράδυ, στο σπίτι του τον ανέμενε μια έκπληξη μοναδική: εκατοντάδες οπαδοί των Ερυθρόλευκων σχεδόν τον «σήκωσαν στα χέρια»!
Τον Ρουβίκωνα, συνεπώς, τον περνάς μια φορά!
Η πράσινη «μισαγάπη» για τον έλληνα κόουτς
«Σε βρίζουμε, σε μισούμε αλλά σ’ αγαπάμε». Ειπώθηκε από φίλο του Παναθηναϊκού στον Βασίλη Σπανούλη πριν από επτά χρόνια μέσα σε μια φορτισμένη στιγμή στον αγωνιστικό χώρο. Λόγια που ίσως αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο τη «μισαγάπη» που νιώθουν οι Πράσινοι για τον άλλοτε άσο της ομάδας τους που επέλεξε μια ωραία πρωία να μεταπηδήσει στον Ολυμπιακό. Μια ιστορία που περιέχει ψήγματα της περίφημης μεταγραφής του Λουίς Φίγκο από την Μπάρτσα στη Ρεάλ η οποία γέννησε τη μεγαλύτερη έχθρα για παίκτη που έχει γνωρίσει ποτέ η Λα Λίγκα και συνελήφθη στην καταλανική μήτρα αγάπης.
Ο Φίγκο δεν συγχωρέθηκε ποτέ. Ακόμα και τώρα που επισκέπτεται το Καμπ Νου αποδοκιμάζεται έντονα χωρίς όμως τις ακρότητες με τις γουρουνοκεφαλές και τα μπουκάλια ουίσκι που του εκσφενδόνιζαν. Εδώ και τέσσερα χρόνια ο Βασίλης Σπανούλης πέρασε από τα παρκέ στους πάγκους στους οποίους πραγματοποιεί εξίσου σπουδαία καριέρα, δεδομένου του χρόνου που ασκεί την προπονητική. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ στο ανώτατο επίπεδο είναι ένα κλειστό κλαμπ που η ανακύκλωση προπονητών και παικτών με μεγάλη μάλιστα συχνότητα θεωρείται απόλυτα φυσιολογική. Είναι δεδομένο πως ο δρόμος του Σπανούλη θα τον βγάλει ξανά στα μέρη μας και οι επιλογές δεν είναι πολλές: Ολυμπιακός ή Παναθηναϊκός. Αν αυτή την εξέλιξη την τοποθετούσαμε στο παρόν, ο Σπανούλης θα έπρεπε να επιστρέψει στους Πράσινους και να μεταμφιεστεί σε έναν μπασκετικό Ντούσαν Μπάγεβιτς. Παραμερίζοντας τους φανατικούς και άκαμπτους εγκεφάλους η ιστορία θα είχε την επίδραση ενός διπλού καπουτσίνου φτιαγμένου από κόκκους Saint Helena. Φανταστείτε Σπανούλη στον πάγκο του Παναθηναϊκού. Να θέλουν να τον βρίσουν οι οπαδοί και να μην μπορούν. Φανταστείτε Σπανούλη στα πράσινα απέναντι στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Θα γράφαμε σεντόνια. Οσοι αποκλείουν μια τέτοια εξέλιξη ας το ξανασκεφτούν. Οπως έφυγε ο Σπανούλης από τον Παναθηναϊκό έτσι μπορεί και να ξαναγυρίσει και με εντολή Γιαννακόπουλου να μην ακουστεί κιχ. Είναι τα ωραία του αθλητισμού τον οποίον συχνά μιμείται και η πολιτική.
