Παρατηρώ έξαρση του εθνικού φρονήματος, κυρίως στις τάξεις της Χαζοδεξιάς (η λιγότερο επικίνδυνη εκδοχή της Ακροδεξιάς) για την αποστολή των φρεγατών και των μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο. Σε κάποιες βαριές περιπτώσεις, μάλιστα, το παραλήρημα φτάνει μέχρι του σημείου να μιλάνε για ένωση. Καλό είναι να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους, γιατί μάλλον δεν διαβάζουν καλά τους οιωνούς.
Πανηγυρίζουν για τον συμβολισμό της επιστροφής του Κίμωνα στην Κύπρο επειδή η φρεγάτα συμβαίνει να φέρει το όνομα του αθηναίου στρατηγού του 5ου αιώνα π.Χ. Ξεχνούν μάλλον (πολύ πιθανό κιόλας να μην το γνωρίζουν) ότι ο Κίμωνας της Ιστορίας πέθανε στην Κύπρο. Εκεί ετελεύτησε από πυρετό, στη διάρκεια μιας πολιορκίας. Η φρεγάτα ελπίζουμε να επιστρέψει και χωρίς γρατζουνιές, παρακαλώ πολύ, γιατί είναι ολοκαίνουργια. Η δεύτερη φρεγάτα που στείλαμε λέγεται «Ψαρά». Ακούγεται ευοίωνη η μνεία των Ψαρών με την ολόμαυρη ράχη; Προφανώς, όχι! Προφανές είναι, επίσης, ότι στείλαμε τα πλοία που ήταν διαθέσιμα, ανεξαρτήτως του συμβολισμού των ονομάτων. Και «Θανάσης» να λεγόταν η διαθέσιμη φρεγάτα, αυτή θα στέλναμε.
Επειτα, είναι βέβαιοι αυτοί που ονειρεύονται ένωση ότι θα ήταν προς το συμφέρον μας; Προσωπικά, θα το ήθελα πολύ, είναι ο καλύτερος τρόπος να κλείσει το Κυπριακό και να τελειώνουμε με το παράδοξο των δύο ελληνικών κρατών με αποκλίνοντα συμφέροντα. Σε μια τέτοια περίπτωση, όμως, τα Κατεχόμενα θα ακολουθούσαν τον δικό τους δρόμο και από ψευδοκράτος θα γίνονταν κανονικό κράτος ή θα προχωρούσαν και αυτοί σε ένωση με τη δική τους μητέρα-πατρίδα. Ετσι κι αλλιώς, ανεξαρτήτως των όσων λέγονται επισήμως, στην πραγματικότητα οι Ελληνοκύπριοι δεν θέλουν την επανένωση, επειδή δεν έχουν καμία διάθεση να φορτωθούν το κόστος για την άνοδο του βιοτικού επιπέδου στα Κατεχόμενα. Θα ήθελαν μια τέτοια ένωση αυτοί που λιποθυμούν στη σκέψη ότι ο Κίμων επιστρέφει στην Κύπρο;
Πάντως, το μόνο θύμα πολέμου που έχει καταγραφεί μέχρι στιγμής στην Κύπρο είναι ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, ο οποίος συνελήφθη ψευδόμενος. Την περασμένη Κυριακή, δεύτερη ημέρα του πολέμου, ενώ ήταν ήδη γνωστό ότι οι Βρετανοί είχαν θέσει σε επιφυλακή τις βάσεις τους στην Κύπρο, φοβούμενοι χτύπημα από τη Χεζμπολάχ, ο βρετανός υπουργός Αμυνας μίλησε για δύο ντρόουν που εκτοξεύθηκαν κατά της Κύπρου.
Τότε ο Πρόεδρος έκανε μια ανακοίνωση στην οποία υποστήριζε ότι η Κύπρος δεν είναι στόχος. Πώς το ήξερε; Τον είχε διαβεβαιώσει «σαφώς και απεριφράστως», είπε, ο ίδιος ο βρετανός πρωθυπουργός. Πείτε μου τώρα εσείς, ποιο από τα δύο θεωρείτε πιθανότερο: να παραπλάνησε ενσυνειδήτως ο Στάρμερ τον ηγέτη μιας άλλης χώρας ή να ήταν ο Χριστοδουλίδης που επέλεξε να καθησυχάσει την κοινή γνώμη στην Κύπρο με ένα ψέμα; Προφανώς, το δεύτερο, διότι ο κ. Χριστοδουλίδης δεν διστάζει να λέει απίθανα πράγματα, π.χ., ότι υπάρχει διεθνές ενδιαφέρον για το Κυπριακό. Θα διστάσει λοιπόν να πει ότι η Κύπρος δεν είναι στόχος; Το μόνο παρήγορο από την τελευταία γκάφα του Προέδρου της Κύπρου είναι ότι η αξιοπιστία του κ. Χριστοδουλίδη δεν κινδυνεύει, αφού ούτως ή άλλως δεν υπάρχει…
ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ
Οταν η Χεζμπολάχ μπήκε στον πόλεμο, με καθυστέρηση δύο ημερών, έβγαλε μια ανακοίνωση στην οποία θριαμβολογούσε ότι έπληξε (sic) με ρουκέτες το γραφείο του πρωθυπουργού του Ισραήλ και το αρχηγείο του στρατού. Φυσικά, ποτέ δεν συνέβη αυτό. Θα ήθελαν να είχε συμβεί, οι στόχοι ήταν αυτοί, αλλά από τη στοχοθεσία μέχρι την επίτευξη η απόσταση είναι τεράστια. Οι Χεζμπολάδες όμως φαίνεται ότι είναι της σχολής Κοέλιο, που υποστηρίζει ότι τα πράγματα γίνονται με τη δύναμη της επιθυμίας. Το αναφέρω απλώς και μόνο ως επιβεβαίωση της μεγάλης αλήθειας ότι, σε έναν πόλεμο, η αλήθεια σκοτώνεται πρώτη και η βλακεία τελευταία – είναι σαν την κατσαρίδα…
ΨΥΓΕΙΟ ΠΕΝΘΟΣ
Συνετή η απόφαση των μουλάδων να αναβάλουν την κηδεία του Αλί Χαμενεΐ. Υποψιάζομαι ότι ίσως να έβαλαν το χεράκι τους οι Αμερικανοί, αφού οπωσδήποτε πρέπει να υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των αντιμαχομένων. Το έκαναν για να μη βρεθούν οι Ισραηλινοί προ του πειρασμού να χτυπήσουν την κηδεία. Φίλοι και στελέχη του καθεστώτος θα τον θρηνούσαν, στο κάτω κάτω. Πώς να κρατηθούν οι Ισραηλινοί να μη του στείλουν και κάποιους για παρέα; Υποψιάζομαι, λοιπόν, ότι η σορός του Χαμενεΐ θα τη βγάλει στο ψυγείο μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος…
