Από προχθές το πρωί ο κακόψυχος παλιόγερος με το σαρίκι δεν είναι πια μαζί μας. Ο Υπέρτατος Ηγέτης του Ιράν Αλί Χαμενεΐ βρίσκεται στη «γειτονιά των αγγέλων», κατά το δημοσιογραφικό στερεότυπο – και όχι στου «παραδείσου τα μπουζούκια», όπως ίσως σπεύσουν να πουν κάποιοι εσφαλμένα, γιατί ο μακαρίτης ήταν ιερωμένος και δεν τα ενέκρινε αυτά. Κατά πάσα πιθανότητα, πήγε από ασφυξία, θαμμένος κάτω από τα ερείπια της κατοικίας του. «Ηπιε το γλυκό, αγνό απόσταγμα του μαρτυρίου», όπως ακριβώς το είπε μέσα από τα αναφιλητά του ο παρουσιαστής στην ιρανική τηλεόραση.
Τον φαντάζομαι λοιπόν εκεί πάνω, στους ουράνιους λειμώνες, να καθαρίζει από πάνω του τη σκόνη από τα μπάζα και να διορθώνει το ανακατεμένο σαρίκι του, καθώς τα λέει με τους ομοίους του. Βλέπω μαζί του στην παρέα τον Χομεϊνί, τον στρατηγό Σουλεϊμανί, τον Νασράλα της Χεζμπολάχ, αλλά και έναν παλαιότερο από την ίδια συνομοταξία. Είναι ο Αμίν Αλ-Χουσεϊνί, ο μεγάλος μουφτής της Ιερουσαλήμ τις δεκαετίες 1930 και 1940, υποστηρικτής του Χίτλερ και του Ολοκαυτώματος. Περιμένουν το απόγευμα για τσάι τον Αδόλφο, τον οποίο ο Αλ-Χουσεϊνί γνώριζε προσωπικά, είχε μάλιστα φιλοξενηθεί εξόδοις του Τρίτου Ράιχ στο Βερολίνο τα χρόνια του πολέμου. Κατάφερε επιτέλους να τον πείσει να δεχθεί την πρόσκληση και τον περιμένουν με καρδιοχτύπι, σαν κορίτσια στο πρώτο ραντεβού τους! Γιατί πάντα τον θαύμαζαν, κυρίως για το έργο του. Θα είναι και ωραία έκπληξη για την υποδοχή του Χαμενεΐ.
Για να σοβαρευτώ όμως, εννοείται ότι ο αποκεφαλισμός της ηγεσίας του καθεστώτος της Τεχεράνης δεν είναι η λύση του προβλήματος, αλλά μόνο ένα μέρος της. Υπάρχουν και οι θεσμοί που έστησε το καθεστώς (Φρουροί της Επανάστασης, Στρατός, Σώματα Ασφαλείας) και οι οποίοι έπειτα από 47 χρόνια έχουν ριζώσει στην κοινωνία. Είναι αλήθεια ότι οι νέοι απεχθάνονται το καθεστώς των μουλάδων (και οι νέοι είναι η πλειονότητα σε έναν πληθυσμό ο οποίος κατά 70% έχει γεννηθεί μετά την Επανάσταση), υπολογίζεται όμως ότι ένα 20% έχουν τα συμφέροντά τους συνυφασμένα με το καθεστώς.
Αλλωστε, το Σώμα των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) έπειτα από τόσα χρόνια εξελίχθηκε σε αυτόνομο πόλο μιας οικονομικής δύναμης, με συμμετοχές σε κάθε είδους προσοδοφόρες επιχειρήσεις. Για κάθε φιλόδοξο και αμοραλιστή νέο, που είχε το όνειρο να γίνει πλούσιος, η καριέρα στους Φρουρούς της Επανάστασης ήταν ο ασφαλέστερος δρόμος. Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι στις τάξεις των Πραιτοριανών του καθεστώτος υπάρχουν οπωσδήποτε κάποιοι (όχι λίγοι) που είναι έτοιμοι να ξεπουληθούν. Ας μη μας διαφεύγει, εξάλλου, ότι και τώρα, όπως και στον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, διαπιστώνεται εντυπωσιακή διείσδυση των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ στους κύκλους της εξουσίας στην Τεχεράνη.
Μέχρι στιγμής, είναι φανερό ότι ο σκοπός της στρατιωτικής επιχείρησης είναι η αλλαγή καθεστώτος ή, εν πάση περιπτώσει, η συμμόρφωσή του με τους όρους που θέτουν ΗΠΑ και Ισραήλ, χωρίς χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις, κάτι το οποίο μέχρι τώρα δεν έχει γίνει ποτέ. Από τις υπάρχουσες πληροφορίες, προκύπτει ότι οι Ισραηλινοί έχουν αναλάβει κυρίως τους πολιτικούς στόχους, αλλά και όσους στρατιωτικούς βρίσκονται στα δυτικά του Ιράν, με τους Αμερικανούς να έχουν τους υπόλοιπους στρατιωτικούς στόχους. Η στρατηγική δεν διαφέρει από εκείνη του προηγούμενου πολέμου: χτυπούν από πάνω προς τα κάτω, ξεκινούν από την ηγεσία και προχωρούν στα κέντρα διοίκησης και επικοινωνίας, ώστε να παραλύσουν τα βασικά στηρίγματα του καθεστώτος, στρατός και σώματα ασφαλείας. Δεν πρέπει να βιαζόμαστε, γιατί το έργο θα εξελιχθεί σε δόσεις. Θα χτυπούν, θα αφήνουν ένα μικρό διάστημα για να δουν αν συμμορφώνεται το καθεστώς και, αν δεν συμμορφώνεται, θα ακολουθεί ο δεύτερος γύρος.
Υπομονή λοιπόν…
ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ
«Epic Fury». Μια τόσο πομπώδη ονομασία για την επιχείρηση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μόνο ο Πιτ Χέγκσεθ μπορεί να την έχει διαλέξει. Προκύπτει όμως το εξής ζήτημα: «Fury» εν προκειμένω είναι η Ερινύα ή μήπως η μήνις; Το δεύτερο, υποθέτω, οπότε η απόδοση στα ελληνικά είναι «επική μήνις». Θα του ήρθε η ιδέα του Πιτ μετά το τέταρτο τζιν-τόνικ, μάλλον από μια παλιά ταινία με μασίστες, «The Fury of Achilles». Μετά θα σκέφτηκε όμως ότι ο Αχιλλέας ήταν μεν παλικάρι και λεβένταρος, αλλά είχε και εκείνη την ιδιαίτερη σχέση με τον Πάτροκλο, οπότε προτίμησε να αποφύγει την αναφορά στο όνομα του ήρωα…
