H συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν διεξάγεται θεωρητικά μέσα στο γνωστό πλαίσιο, όπου κάθε πλευρά εμμένει στις θέσεις της. Αν όμως θέλουμε να αποκρυπτογραφήσουμε και να διαγνώσουμε τις αδιόρατες τάσεις, να προβλέψουμε το μέλλον των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα πρέπει να διαβάσουμε προσεκτικά και πίσω από τις γραμμές την προχθεσινή συνέντευξη του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα Τζορτζ Τσούνης. Ο πρώην πρέσβης υπονόησε ανάμεσα σε άλλα τρεις μεγάλες αλήθειες.
Η πρώτη είναι ότι η Τουρκία αποτελεί σταθερά τον προνομιακό εταίρο των ΗΠΑ στην περιοχή. Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο παρότι στην Ελλάδα η κυρίαρχη πολιτική αρνείται πεισματικά να το αναγνωρίσει, ενάντια μάλιστα στα γεγονότα που το αποδεικνύουν εδώ και πολλές δεκαετίες. Από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μέχρι τα Ιμια, ο ρόλος των ΗΠΑ ήταν πάντοτε στο πλευρά του τουρκικού αντιδραστικού καθεστώτος.
Οι ΗΠΑ, ενώ σκύβουν με προσοχή να εισακούσουν την τουρκική πλευρά, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την Ελλάδα με τον τρόπο του προέδρου Λ. Τζόνσον, που το 1965 είχε πει στον έλληνα πρέσβη στην Ουάσιγκτον: «Γ… τη Βουλή σας και το Σύνταγμά σας! Η Αμερική είναι ελέφαντας. Η Κύπρος είναι ψύλλος. Και η Ελλάδα είναι ψύλλος. Αν αυτοί οι δύο ψύλλοι εξακολουθούν να φέρνουν φαγούρα στον ελέφαντα, μπορεί ο ελέφαντας να τους ρουφήξει μια και καλή με την προβοσκίδα του».
Η δεύτερη αλήθεια που είπε ο Τσούνης είναι ότι ο γεωστρατηγικός ρόλος της Τουρκίας για τις ΗΠΑ μεγαλώνει, επειδή οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα είναι ζέουσες αλλά και επειδή η Τουρκία είναι μια αξιοσημείωτη περιφερειακή δύναμη. Εφόσον συμβαίνει αυτό, οι ΗΠΑ είναι ακόμη περισσότερο πρόθυμες να θυσιάσουν τα συμφέροντα άλλων εταίρων τους, όπως η Ελλάδα. Το γεγονός αυτό δεν προμηνύει θετικές εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Η τρίτη αλήθεια, την οποία ομολόγησε εμμέσως ο αμερικανός πρώην πρέσβης, είναι ότι η Ελλάδα ζημιώνεται από την πολιτική του πειθήνιου και πρόθυμου συμμάχου των ΗΠΑ. Αναφέρθηκε ξεκάθαρα στο γεγονός ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στις κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας έχει βλάψει την ελληνική οικονομία.
Αυτή βέβαια είναι μόνο μια επιμέρους πλευρά του ζητήματος, αφού ο μονομερής, δογματικός, εμμονικός προσανατολισμός της χώρας μας προς την πολιτική των ΗΠΑ και της ΕΕ στερεί από τον ελληνικό λαό τη δυνατότητα να αναπτύξει πολύπλευρες, αμοιβαία επωφελείς σχέσεις σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο με χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και γενικότερα τα κράτη που συμμετέχουν στους BRICS.
Σε κάθε περίπτωση η τήρηση του διεθνούς δικαίου, την οποία έχει ανάγκη η χώρα μας, δεν υπηρετείται από την προσήλωση στη συνεργασία με τις ΗΠΑ, τον πρωτεργάτη της κατάλυσης του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
