Μας χωρίζει λιγότερο από ένας μήνας από τις 24 Φεβρουαρίου που θα κλείσουν τέσσερα χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και διαβάζω ότι οι στρατιωτικές απώλειες των δύο μερών προσεγγίζουν τα δύο εκατομμύρια νεκρούς, τραυματίες, αγνοούμενους. Με βάση αυτές τις -φιλοουκρανικές μάλλον- εκτιμήσεις η Ρωσία έχει χάσει 1.200.000 μάχιμους και η Ουκρανία 600.000. Οι νεκροί εκτιμώνται σε περίπου 340 και 110 χιλιάδες, αντιστοίχως.
Πρόκειται για «στρατιωτικοστραφείς» υπολογισμούς που εκτιμούν πόσο επηρεάστηκε η ισχύς των δύο πλευρών σε ανθρώπινο δυναμικό, πόσοι δηλαδή πολεμιστές απομακρύνθηκαν από τα πεδία των μαχών και πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά αυτή είναι λογική των επιτελείων, δεν έχει καμιά σχέση με όσα συμβαίνουν στα μετόπισθεν. Δεν μετρά πόσο υποφέρουν οι άμαχοι, ποιο είναι το ψυχικό κόστος για τους πολίτες, το οικονομικό και πολιτικό για τα κράτη – ακόμη και για μη εμπόλεμα.
Η Ρωσία, έχει υποστεί δεινό πλήγμα γοήτρου, έχει υποβαθμιστεί γεωπολιτικά στη Μέση Ανατολή, δεν έχει όμως πάθει τις συμφορές της αμυνόμενης Ουκρανίας, στης οποίας το έδαφος διεξάγεται ο πόλεμος. Περίπου έξι εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν εγκαταλείψει τη χώρα στα τέσσερα χρόνια του πολέμου, επί 41 εκατομμυρίων όταν ξεκίνησε – απώλειες 15%. Η ηττημένη Γερμανία είχε 10% στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, 15% η ΕΣΣΔ. Είναι ζωντανοί βέβαια οι Ουκρανοί πολίτες που έφυγαν, τους έχει χάσει όμως η χώρα τους και αυτοί έχουν στερηθεί την πατρίδα τους.
Οι καταστροφές κτιρίων, δρόμων, γεφυρών, δικτύων, είναι αντίστοιχες των τότε γερμανικών. Βαρύς φόρος με μικρά εδαφικά κέρδη για τη Ρωσία – αλλά με σημαντικό πολιτικό, περιφερειακό κέρδος: η Ρωσία δεν είναι πια πλανητική «υπερδύναμη», έγινε όμως πάλι απειλητική για τη Δυτική Ευρώπη, όπως ήταν κατά τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τον πόλεμο διεξάγουν Ουκρανία και Ρωσία. Καταστρέφει την πρώτη, αποδυναμώνει τη δεύτερη, κοστίζει ακριβά στην Ευρώπη – για την ώρα, μόνο σε χρήμα-, κερδίζει μόνο η ΑΕ «Πρόεδρος Τραμπ».
Φυσικά, δεν έχει νόημα η Ουκρανία να υπερασπιστεί την Ευρώπη «έως τελευταίου Ουκρανού», όπως ζητούσαν Αμερικανοί ιθύνοντες στην αρχή του πολέμου, ενώ τώρα οι τραμπιστές ψευδώς κατηγορούν την Ευρώπη ότι αυτή έχει τέτοια απαίτηση και εμποδίζει τον Μεγάλο Πρόεδρο να φέρει την ειρήνη.
Ο πόλεμος πρέπει να τελειώσει· όσο συνεχίζεται, τα θύματα πολέμου εκτός πεδίων μάχης πολλαπλασιάζονται. Οι πολιτικές σχέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, πρωτίστως. Η συνέχιση του συμφέρει μόνο την «Πρόεδρος Τραμπ». Θα κάνει ό,τι μπορεί για να τον συνεχίσει, χειραγωγώντας τον αποδυναμωμένο Βλαδίμηρο Πούτιν. Η Ένωση πρέπει να βρει τρόπους να φέρει την ειρήνη – για να μπορέσει να ανασυνταχθεί και να αμυνθεί.
