Ασφαλείς πληροφορίες των «ΝΕΩΝ» αναφέρουν πως η κυβέρνηση προτίθεται να εκκινήσει τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι υπολογιζόταν – παρατηρείται ήδη ζωηρή κινητικότητα στους κόλπους της συμπολίτευσης. Είναι κοινώς αποδεκτό πως το ελληνικό Σύνταγμα αναθεωρείται δύσκολα, μια και προβλέπεται η σύμπραξη δύο συνεχόμενων Βουλών, ενώ η δεύτερη, η αναθεωρητική, μπορεί να διαμορφώσει το περιεχόμενο μόνο των διατάξεων που έχει προτείνει η πρώτη, η προτείνουσα. Αυτή η δικλίδα ασφαλείας δεν εξασφαλίζει μόνο πως ο Καταστατικός Χάρτης της χώρας δεν αλλάζει για ψύλλου πήδημα ή για μικροκομματικό όφελος. Επιβάλλει και την επίτευξη της μέγιστης δυνατής συναίνεσης του πολιτικού συστήματος για τις αλλαγές.
Κυβερνητικά χείλη έχουν περιγράψει τις προσδοκίες τους για την αναμενόμενη πέμπτη αναθεώρηση του Συντάγματος, λέγοντας πως επιθυμούν να είναι «τολμηρή». Ωστόσο, για να αποδειχθεί πράγματι τέτοια, θα πρέπει η κυβερνητική πλειοψηφία, ως ισχυρή, να κάνει κάποιες υποχωρήσεις σε αντιπολιτευόμενα κόμματα προκειμένου εκείνα να πειστούν να δώσουν τις κρίσιμες ψήφους τους. Για να το πούμε με διαφορετικά λόγια: η πολυπόθητη – και αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση – συναίνεση δεν είναι μόνο θέμα των διαθέσεων της αντιπολίτευσης. Εξαρτάται απόλυτα κι από εκείνες της κυβέρνησης.
Οσο απαραίτητο είναι να μην προσέλθει στην κορυφαία θεσμική διαδικασία η πρώτη αποφασισμένη να αρνηθεί τα πάντα (ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των ψήφων που χρειάζονται για την αναθεώρηση ορισμένων άρθρων στην επόμενη Βουλή), άλλο τόσο είναι να συνειδητοποιήσει η δεύτερη πως η συνταγματική αναθεώρηση δεν είναι πεδίο που προσφέρεται για επικοινωνιακούς ή προεκλογικούς χειρισμούς. Απαιτείται από κάθε πλευρά σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης.
