Ο αστάθμητος σημερινός γεωπολιτικός παράγοντας εκ των πραγμάτων αναγκάζει τις χώρες να προσανατολίζονται σε νέες συμμαχίες. Μια τέτοια εξελίσσεται με θετικό τρόπο και είναι αυτή μεταξύ ΕΕ – Ινδίας και δη της χώρας μας με τον γίγαντα της Ευρασίας. Η Ινδία δεν είναι απλώς η πολυπληθέστερη χώρα σήμερα στον πλανήτη (1,47 δισ.) αλλά και μία εκ των ταχύτερα αναπτυσσόμενων και δυναμικών της εποχής μας. Η ευρωπαϊκή ηγεσία πολύ ορθά συνήψε συμφωνίες για απομείωση των δασμών και ενίσχυση των εξαγωγών από τις χώρες της ΕΕ προς την Ινδία.
Μια τέτοια δέσμη συμφωνιών πολλαπλασιάζει και τις θέσεις εργασίας, τις εμπορικές ροές και την πολυπόθητη εξωστρέφεια της ΕΕ στο οικονομικό και μεταπρατικό σκέλος. Ας μη μας διαφεύγει πως η όλη κινητικότητα έχει και προέκταση – θετική – στις επενέργειες στην ελληνική οικονομία. Η χώρα μας δυνητικά θα είναι μία εκ των βασικών ευρωπαϊκών πυλών εισόδου του στρατηγικού οικονομικού διαδρόμου που θα συνδέει Ινδία – Μέση Ανατολή – Ευρώπη (IMEC). Μία εκ των πραγμάτων εξέλιξη που καθιστά την Ελλάδα πόλο ενεργειακό και επιπροσθέτως χώρο – κόμβο για τις δυναμικές που θα αναπτυχθούν σε εμπορικό επίπεδο.
Η ΕΕ ειδικά σήμερα και διμερώς προφανώς η χώρα μας πρέπει να επιμείνει σε μια εναλλακτική εμπορική και οικονομική συμπόρευση με άλλους εταίρους, ακριβώς πολλαπλασιάζοντας τις δικές της δυνάμεις. Η απομείωση της εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια και η ανοιχτότητα και εξωστρέφεια στις οικονομικές συμφωνίες αποτελούν κλειδιά για μια επένδυση μακράς πνοής.
