Κόκκινα

Η ευρωομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής τον Κώστα Αρβανίτη, ντύθηκε χθες στα κόκκινα, όπως και ευρωβουλευτές που ανήκουν στην Αριστερά, τους Πράσινους και τους Σοσιαλιστές. Ολοι μαζί σχημάτισαν μια «κόκκινη γραμμή»  έξω από την Ολομέλεια διαμαρτυρόμενοι για όσα συμβαίνουν στη Γάζα κι έπειτα υποδέχτηκαν την πρόεδρο της Κομισιόν όρθιοι. Δεν χρειάζεται να επισημάνω ότι οι συριζαίοι φρόντισαν καλύτερα για την επικοινωνιακή προώθηση της δράσης – υπάρχει κι ελληνική κόντρα για το ποιος είναι πιο φιλοπαλαιστίνιος, άλλωστε.

Στρατηγική

Σύμφωνα με τον Γιάννη Μανιάτη, η υποβολή προσφοράς από τη CHEVRON και τη HELLENIQ ENERGY δικαιώνει την «πατριωτική πολιτική» του κόμματός του μεταξύ 2010-2014 κι επιβεβαιώνει την ορθότητα της στρατηγικής που εκείνο χάραξε. Ο πράσινος ευρωβουλευτής δεν έχασε μάλιστα την ευκαιρία να τονίσει ότι η πραγματικότητα «αποκαλύπτει τη γύμνια μιας κυβέρνησης που ακολουθεί, αντί να ηγείται», αναφερόμενος στη ΝΔ. Βέβαια, ένας νεοδημοκράτης θα μπορούσε να αντιτείνει πως από τον Νοέμβριο του 2011 μέχρι το 2014 συγκυβερνούσαν.

Βαρίδι

Ο Ακης Σκέρτσος δεν έχει κρύψει ότι είναι υπέρμαχος των μονοκομματικών κυβερνήσεων. Ταυτόχρονα, όμως, δηλώνει και θιασώτης των πολιτικών συναινέσεων για χάρη του εθνικού συμφέροντος. Επαναλαμβάνοντας τα όλα αυτά χθες, κατηγόρησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι «διακατέχεται από ένα αντιδεξιό σύνδρομο το οποίο λειτουργεί ως βαρίδι για την πολιτική παρουσία του». Σε ελεύθερη απόδοση από την πολιτική ιδιόλεκτο: η κυβέρνηση ετοιμάζει από τώρα το έδαφος ώστε να ρίξει αλλού την ευθύνη για την αστάθεια αν η επόμενη κάλπη δεν βγάλει γαλάζια αυτοδυναμία.

Μέρισμα

«Προσπαθούμε κάθε χρόνο να πιάσουμε τη φοροδιαφυγή κι άλλο – κι άλλο. Γιατί είναι μέρισμα δικαιοσύνης το να πιάνεις τη φοροδιαφυγή και να βελτιώνεις και να δίνεις τα χρήματα αυτά πίσω στον κόσμο. Αυτό κάναμε ουσιαστικά με αυτά τα μέτρα», είπε ο Κυριάκος Πιερρακάκης σε μια από τις πολλές συνεντεύξεις των ημερών. Το παραθέτω για να τονίσω πόσο σημαντικό είναι να έχει περάσει κανείς από το μεγάλο πανεπιστήμιο της πολιτικής ζωής που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Μαθαίνει να διαχειρίζεται τα κλισέ χωρίς να ακούγονται τελείως κοινότοπα.