Ανάποδη

Μόλις πέρασαν οι πρώτες εκατό ημέρες της δεύτερης θητείας της, το Politico δημοσίευσε μια αξιολόγηση όσων έκανε για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που δημιούργησε. Η Λευκή Βίβλος για την Αμυνα πήρε 4 στα 5. Το ίδιο και το σχέδιο για την ενεργειακή και βιομηχανική μετάβαση, αλλά με την επισήμανση πως η δημοσιοποίηση του κλιματικού στόχου του 2040 ακόμη αναμένεται.

Η ζέση με την οποία προωθεί ορισμένα πρότζεκτ δεν εκλαμβάνεται πάντα ως προτέρημά της. Η μαξιμαλιστική ατζέντα της Πράσινης Συμφωνίας, φέρ’ ειπείν, παραλίγο να της κοστίσει τη στήριξη του κόμματός της, το οποίο θεωρούσε τους στόχους της δυσβάσταχτους για επιχειρήσεις και πολίτες. Ενας κυνικός, πάντως, θα μπορούσε να συμπληρώσει ότι δεν έχει προβάλει τόσο φορτικές απαιτήσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προκειμένου να συνασπιστούν στ’ αλήθεια απέναντι στη νέα, παράλογη, Ουάσιγκτον.

Μια άλλη μομφή που έχει διατυπωθεί εναντίον της είναι πως ενίοτε χρησιμοποιεί τη θέση της. Για παράδειγμα, αφού ένας λύκος σκότωσε την Ντόλι, το αγαπημένο πόνι της οικογένειάς της, η Κομισιόν ανακοίνωσε μέτρα για να αλλάξει το νομικό πλαίσιο προστασίας ενός είδους υπό εξαφάνιση. Εκείνη περιέγραψε τη στάση της σαν απάντηση στις αγωνίες των κατοίκων αγροτικών περιοχών, που φοβούνται για τα ζώα τους. Ωστόσο, πολλοί είδαν μια «κατάχρηση εξουσίας» για χάρη της προσωπικής εκδίκησης.

Σύμφωνα με γνώστες των παρασκηνίων της ευρωκρατίας, από το 2021 επιχειρεί να κάνει το θεσμικό όργανο του οποίου προΐσταται προεδροκεντρικό. Ορισμένοι, μάλιστα, μιλάνε για υπερσυγκεντρωτισμό. Για του λόγου τους το αληθές, αναφέρουν πως την ημέρα της ορκωμοσίας του αμερικανού προέδρου οι εκπρόσωποι Τύπου όλων των Επιτρόπων έλαβαν σαφείς οδηγίες από τον υπεύθυνο επικοινωνίας της: τους επιτράπηκε να σχολιάσουν την τελετή μόνο με reposts της ανάρτησής της. Τους απαγορεύτηκε να προσθέσουν έστω και μια δική τους λέξη.

Ασπονδοι φίλοι της επιμένουν ότι δουλεύει με έναν στενό κύκλο – κυρίως Γερμανών – συμβούλων και αποφεύγει τον έλεγχο του Ευρωκοινοβουλίου όποτε είναι εφικτό. Της καταλογίζουν επίσης μια ανεξήγητη κουλτούρα μυστικοπάθειας, η οποία αναπόφευκτα δημιουργεί υποψίες κακοδιαχείρισης (όπως είχε συμβεί την εποχή των λοκντάουν, τότε που αρνήθηκε να δώσει στη δημοσιότητα τα μηνύματα που είχε ανταλλάξει με τον CEO της Pfizer για τα εμβόλια).

Η προτεσταντική πειθαρχία ίσως είναι ο μοναδικός τρόπος να διοικήσεις το εκτελεστικό σκέλος ενός κλαμπ με εύθραυστη συνοχή. Στην εποχή του αφιλτράριστου Τραμπ, όμως, η Ντερ Λάιεν θα χρειαστεί πολιτικό ταλέντο για να βρει τις καλύτερες για την Ευρώπη λύσεις. Και μεγάλες ποσότητες πολιτικής γοητείας προκειμένου να πείσει 27 εκλεγμένους ηγέτες με αντίθετες απόψεις (και άγχος για το οικονομικό μέλλον των χωρών τους) πως τις βρήκε.