Στον ρυθμό συνεχών λαθών

Με την επιβολή δασμών από τον Ντόναλντ Τραμπ στον Καναδά, ένα πάθος των Καναδών, το χόκεϊ επί πάγου, έγινε σύμβολο εθνικισμού μιας χώρας που δεν συνήθιζε να τον εκφράζει. Πρώην παίκτης χόκεϊ επί πάγου είναι ο νέος πρωθυπουργός της χώρας ο 59χρονος Μαρκ Κάρνεϊ,  πρώην διοικητής της Τράπεζας του Καναδά και της Τράπεζας της Αγγλίας. Η πρώτη του δήλωση ήταν χαρακτηριστική: «Οι Αμερικανοί δεν πρέπει να κάνουν λάθος. Στο εμπόριο, όπως και στο χόκεϊ, ο Καναδάς θα κερδίσει».

«Τα κτίρια δεν αρκεί να είναι βιώσιμα. Πρέπει και να θεραπεύουν το περιβάλλον». Ο Αντρές Ζακ, κοσμήτορας Αρχιτεκτονικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, έχει αφιερώσει το έργο του στο πώς κτίρια και πόλεις πρέπει να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή – ένα «διασταυρούμενο όραμα», όπως λέει. «Να κατανοήσουμε ότι το υλικό, το κοινωνικό, το οικολογικό και το πολιτικό είναι αδιαχώριστα». Μπορούμε να συνεχίσουμε να χτίζουμε χωρίς δέντρα; «Ο δρόμος του μέλλοντος είναι γεμάτος ζωή, φως και σκιά: είναι ανοιχτός και κοινωνικά ενεργός».

Στη σειρά «1923» στην οποία πρωταγωνιστεί η Ελεν Μίρεν αντιμετωπίζει τη σύγκρουση του παλιού και του νέου κόσμου. «Ο πατέρας μου έφυγε από τη Ρωσία κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Μεγάλωσα ως κόρη μετανάστη και ξέρω τι σημαίνει να μην μπορείς να επιστρέψεις στην πατρίδα σου. Πάντα οι άνθρωποι μετανάστευαν. Είμαστε όλοι ένα όμορφο μείγμα διαφορετικών στοιχείων. Κατανοώ την οικονομική πίεση που δημιουργεί η μετανάστευση, αλλά χρειαζόμαστε μια ολοκληρωμένη θέαση της ιστορίας της ανθρωπότητας».

Το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού είχε μια εγγυθανάτια εμπειρία. Ενας εξ αυτών είναι ο μοριακός φυσικός Ντέιβιντ Γκλοβάτσκι. Το 2006 ενώ έκανε πεζοπορία έπεσε από ύψος 30 μέτρων σπάζοντας αρκετούς σπονδύλους και το ισχίο του. Καθώς περίμενε για βοήθεια αισθάνθηκε «μια απελευθέρωση. Νόμιζα ότι ήταν το τέλος». Επέζησε. Τώρα με το πρόγραμμα Numadelic χρησιμοποιεί την εικονική πραγματικότητα για να βοηθήσει άτομα που πάσχουν από πολύ βαριές ασθένειες να νιώσουν την ίδια «απελευθέρωση». Και έτσι, να φοβούνται λιγότερο.

Είναι οπαδός της διαμαρτυρίας, την οποία θεωρεί βασικό συστατικό της δημοκρατίας. Η καθηγήτρια Πολιτικών Επιστημών Μπόνι Χόνιγκ, θεωρεί πως υπάρχουν πολύ τρόποι, μη παραδοσιακοί, με τους οποίους μπορεί να αντιδράσει κάποιος σήμερα. Μιλάει για τους νέους Αμερικανούς που θα ζήσουν σε μια χώρα με λιγότερα δικαιώματα. Τι μπορούν να κάνουν; «Ξέρετε κάτι; Ας προσποιηθούμε ότι ο Τραμπ δεν υπάρχει και ας ασχοληθούμε με τη δουλειά μας, με όσα θέλουμε να κάνουμε. Τι θα γινόταν αν δεν λέγαμε ποτέ ξανά το όνομά του;».

Είναι συνεργασία ευρωπαίων επιστημόνων και νοτιοκορεατικής εταιρείας τεχνολογίας. Το βίντεο γκέιμ με τίτλο «Ο φύλακας του μυαλού» συστήνεται στους άνω των 55 ετών. Στην ουσία αποτελεί εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου που χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη και μια ποικιλία παιχνιδιών για την ανάλυση των χρηστών του. Με βάση τα αποτελέσματα των τεστ για τα διάφορα είδη μνήμης, προσδιορίζει πιθανή γνωστική εξασθένηση, κυρίως Αλτσχάιμερ. Οπως λέει ο δημιουργός του παιχνιδιού Λουίς Ανίδο, «χτίζουμε γέφυρες μεταξύ νευροεπιστήμης και τεχνολογίας. Στόχος η πρόληψη».