Τ΄ ακούς τι λένε τα παιδιά, Κώστα;

Εχω την εντύπωση ότι θα τη νοσταλγήσουμε βαθιά και βαριά την Ελλάδα του Σημίτη, και όχι μόνον για τους πολιτικούς άθλους του. Δεν είναι σύνηθες, ούτε και ήταν ποτέ, να συναντάς τον πρωθυπουργό, σχεδόν αφύλακτο, να στέκεται στην ουρά εκεί που πάει όλος ο κόσμος, αν υποθέσουμε ότι όλος ο κόσμος πήγαινε σινεμά απογευματινή, ή στο θέατρο Αμόρε του Χουβαρδά, στο Απλό του  Αντύπα, ή στη Λυρική, χωρίς να έχει ειδοποιηθεί ένας λόχος κάμερες συν η μισή αστυνομική δύναμη του λεκανοπεδίου. Κι όμως, αυτός ο πρωθυπουργός δεν «αγαπήθηκε» με τον τρόπο τουλάχιστον που συνηθίζουμε να αγαπάμε τους πολιτικούς μας. Κι ήταν σαν να το επιδίωκε αυτό, όπως κάνουν όλοι οι ισορροπημένοι άνθρωποι που αντί να εκπέμπουν γοητρόνια, προτιμούν να σχετίζονται με βάση τον αλληλοσεβασμό. Ξέρετε κανέναν τέτοιον; Ούτε κι εγώ.

Θα σας πω μια ιστορία που με βοήθησε να καταλάβω γιατί ο Σημίτης διαδέχτηκε τη φάση Α. Παπανδρέου, κι όχι ο Τσοχατζόπουλος, εγώ ή εσείς π.χ.

12 Ιουνίου 2008. Ο πρωτότοκος Παπανδρέου διαγράφει από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ τον πρώην πρωθυπουργό. Η διαγραφή έγινε μεσημέρι εγώ όμως είχα εισιτήρια για την Πειραιώς 260 κλεισμένα από μήνες, να δω τον πρωτοποριακό Αμλετ του αμερικάνικου Γούστερ Γκρουπ, κι έτσι δεν έμεινα σπίτι για τα δελτία. Τρεις κι ο κούκος ήμασταν μέσα στην αίθουσα, δηλαδή η παρέα μου και το ζεύγος Σημίτη.

Κοίταξα το ρολόι μου, υπολόγισα τις ελάχιστες ώρες που είχαν περάσει από τη διαγραφή και προσπαθούσα να συνδέσω αυτό που έβλεπα μπροστά μου με την εικόνα που είχα φτιάξει με το μυαλό μου: έναν αιφνιδιασμένο πρώην πρωθυπουργό, ζωσμένο από τηλέφωνα και συνεργάτες, μες σε καπνούς και σε βρισιές. Ουδεμία σχέση… Στο διάλειμμα τρωγόμασταν να του μιλήσουμε, αλλά πώς; Το ανέλαβε η πιο τολμηρή της παρέας κι εμείς κάναμε τα φωνητικά: «Θέλουμε να σας πούμε κύριε πρόεδρε ότι το σημερινό μας έχει σοκάρει και μας έχει θυμώσει πολύ». Σαν να μην πίστευε στ΄αφτιά του. Κι από δίπλα η κ. Δάφνη να τον ενθαρρύνει. «Τ΄ακούς; Τ΄ακούς τι σου λένε τα παιδιά Κώστα;». Μπορεί να μην το έγραψα καλά, αλλά έγινε ακριβώς έτσι.