Ταυτότητα

Οι δε μπλε φάκελοι λανσαρίστηκαν από την πρώτη τους κιόλας εμφάνιση στο τραπέζι των υπουργικών συμβουλίων σαν μετεξέλιξη του σημιτικού μπλοκ. Κάποιοι στην αξιωματική αντιπολίτευση, πάντως, ξαφνιάστηκαν. Εξέλαβαν την ανάγκη του να ταυτιστεί συμβολικά με τον εκλιπόντα σαν ένα πολιτικό unfair προκλητικότερο απ’ τη ρητορική του επιμονή στις μεταρρυθμίσεις οι οποίες συμβάλλουν στην «προσαρμογή στο μέλλον». Και διέκριναν μικροπολιτική πρόθεση – την πρόθεση επαναπροσέγγισης του κεντρώου ακροατηρίου, που παραμένει επιφυλακτικό απέναντί του από την ευρωκάλπη κι έπειτα. Την είδηση διάβασαν κι έμειναν εξίσου εμβρόντητοι και συμπολιτευόμενοι βουλευτές – ειδικά όσοι έχουν κατά περιόδους γκρινιάξει, ιδιωτικά ή δημόσια, για τη μετάλλαξη του κόμματός τους. Για ορισμένους, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός την Πέμπτη θα ερεθίσει την παραδοσιακή ΝΔ – και μάλιστα λίγο καιρό αφού κατάφερε να ηρεμήσει τα εσωκομματικά πνεύματα με μια χριστουγεννιάτικη μάζωξη στο Μαξίμου και μερικές μέρες προτού ανοίξει επίσημα η συζήτηση για την προεδρική εκλογή. Η εκφώνηση αυτού του λόγου ήταν μια απρόσμενη και ταυτόχρονα αναμενόμενη επιλογή εκ μέρους του. Είχε λόγους να την αποφύγει και δικαιολογίες για να την κάνει. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε σταθμίζοντας τους πρώτους με τις δεύτερες υποδηλώνει ποια ιδεολογική ταυτότητα βαραίνει περισσότερο στο μυαλό του.