Σχολεία και τέχνη

Δεν συζητάμε συχνά για το ελληνικό σχολείο. Στον δημόσιο διάλογο συνήθως κυριαρχούν τα θέματα που αφορούν τα πανεπιστήμια. Οποτε οι πολιτικοί βάζουν την εκπαίδευση στην ατζέντα τους, ασχολούνται με την ανώτατη – ή έστω με το σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ. Παρ’ όλ’ αυτά, δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδήμων της παιδαγωγικής για να αντιληφθεί ότι οι βάσεις τίθενται στα σχολικά χρόνια.

Η έρευνα της διαΝΕΟσις, την οποία παρουσιάζουν σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ», έρχεται να ανοίξει μια συζήτηση που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη, εφόσον η πολιτεία αποφασίσει να ασχοληθεί με τον εκσυγχρονισμό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης: τη συζήτηση για την αξιοποίηση των έργων τέχνης στην καθημερινή διδασκαλία.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η διεθνής πρακτική δείχνει ότι η τέχνη μπορεί να γίνει ένα αποτελεσματικό και ενδιαφέρον εργαλείο μάθησης και να βοηθήσει στην εμπέδωση και στη βιωματική κατανόηση πολλών γνωστικών αντικειμένων. Παράλληλα, οξύνει δεξιότητες των παιδιών, όπως η φαντασία, η προσαρμοστικότητα, η συνεργασία και η ικανότητα για αναστοχασμό.

Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έχει περιθώριο να επενδύσει στην αξιοποίηση εικαστικών, λογοτεχνικών, θεατρικών, μουσικών, κινηματογραφικών και χορευτικών έργων τέχνης σε όλες τις τάξεις, από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο. Οι καλές προθέσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής πρέπει επιτέλους να γίνουν πράξη.