Ισορροπία

Η συζήτηση του προϋπολογισμού που ξεκίνησε χθες στην Ολομέλεια είναι μια κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία. Παραδοσιακά, επέχει χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης κι αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι. Στο κείμενο που θα ψηφιστεί παρουσιάζεται το δημοσιονομικό σχέδιο που θα ακολουθήσει η χώρα την επόμενη χρονιά. Οι αριθμοί φαίνεται πως ευημερούν σε σχέση με παλαιότερα. Παρά το δυσμενές διεθνές περιβάλλον, η ελληνική οικονομία αποδεικνύεται ανθεκτική. Εξού και – όπως λέει η κυβέρνηση – έχουν κατατεθεί μέτρα μείωσης φόρων της τάξης του 1,1 δισ. ευρώ και παρεμβάσεις 2,3 δισ. για την ενίσχυση του εισοδήματος, ενώ προβλέπεται και υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα, 2,4% του ΑΕΠ.

Παρ’ όλ’ αυτά, η εμπειρία των δύσκολων οικονομικά χρόνων είναι νωπή. Και η ακρίβεια, με την οποία έρχονται καθημερινά αντιμέτωπα όλα τα νοικοκυριά κάθε κοινωνικής τάξης, επιμένει. Ακόμη κι ο ρυθμός ανάπτυξης για το 2025 εκτιμάται ότι θα είναι υψηλότερος από άλλων ευρωπαϊκών κρατών αλλά δεν είναι ιδιαίτερα υψηλός. Η έμμεση φορολογία – από την οποία προέρχονται τα περισσότερα κρατικά έσοδα –, όμως, παραμένει υψηλή. Και φυσικά οι γεωπολιτικές αβεβαιότητες, οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την εκτέλεση του προϋπολογισμού, ολοένα και αυξάνονται. Τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα όσο υποστηρίζει το οικονομικό επιτελείο, δηλαδή.

Γι’ αυτό, είναι εξαιρετικά σημαντικό να διατηρηθεί η σωστή ισορροπία μέτρων και παροχών. Δεν συμφέρει κανέναν μας να ξεφύγει η χώρα από τις ράγες της δημοσιονομικής σύνεσης. Δεν μας συμφέρει όχι μόνο επειδή έχουν επιστρέψει οι κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση αλλά και γιατί έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά ανισορροπίες τέτοιου είδους στο παρελθόν.