Εύκολες λύσεις

Κατά καιρούς έχουν εκπονηθεί διάφορες μελέτες που επιβεβαιώνουν με στοιχεία αυτό που γνωρίζει ο μέσος Ελληνας από την εμπειρία του: η χώρα μας έχει από τους υψηλότερους έμμεσους φόρους. Για παράδειγμα, μόλις τον φετινό Μάιο είχε υπολογιστεί ότι τα έσοδα από τον ΦΠΑ και τους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης ανέρχονται στο 14,5% του ελληνικού ΑΕΠ. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τους αριθμούς που δεν λένε ποτέ ψέματα, βρίσκεται στην τρίτη θέση των χωρών του ΟΟΣΑ με το υψηλότερο ποσοστό έμμεσων φόρων ως προς το σύνολο των φορολογικών εσόδων.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς οικονομολόγος για να κατανοήσει πως αυτοί οι φόροι είναι άδικοι, αφού πληρώνουν ακριβώς το ίδιο κι εκείνοι που κερδίζουν πολλά χρήματα κι οι συμπολίτες μας που ανήκουν στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα. Το πρόβλημα έχει οξυνθεί από την ακρίβεια, μια και η υψηλή έμμεση φορολογία σε είδη πρώτης ανάγκης επιβαρύνει δυσανάλογα τα αδύναμα νοικοκυριά, τα οποία αναγκάζονται να ξοδεύουν το μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους για διατροφή, μετακινήσεις και στέγαση. Για να ακριβολογούμε, η εκτίναξη του κόστους ζωής επηρεάζει πλέον και τη μεσαία τάξη. Ακόμη και άνθρωποι που ανήκουν σ’ αυτήν αντιμετωπίζουν δυσκολίες.

Οσο παραμένει τόσο υψηλή η έμμεση φορολογία είναι αδύνατο να επιτευχθεί η υπεσχημένη από τους κυβερνώντες φορολογική δικαιοσύνη. Το 2025 αναμένεται το 55% των συνολικών φορολογικών εσόδων να προκύψει από τη φορολόγηση αγαθών και υπηρεσιών. Αυτό το ποσοστό μαρτυρά πως στην πραγματικότητα το ελληνικό κράτος δεν έχει καμία διάθεση να μεταρρυθμιστεί. Προτιμά να καταφεύγει στην εύκολη λύση των έμμεσων φόρων για να γεμίζει τα ταμεία του.