Τεκμήριο αθωότητας

Εχει μεγάλο ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς τις αντιδράσεις μετά τη σύλληψη του 31χρονου Νίκου Ρωμανού. Το εάν εμπλέκεται ή όχι και πώς στην τρομοκρατική οργάνωση των Αμπελοκήπων θα το διερευνήσουν οι αρμόδιες δικαστικές Αρχές, όμως είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία έσπευσαν να τον υπερασπιστούν όσοι χάιδευαν όλα τα προηγούμενα χρόνια την τρομοκρατία. Με το που βγήκε η ανακοίνωση του συνηγόρου του, σαν άλλοι Σέρλοκ Χολμς, άρχισαν να αναπτύσσουν θεωρίες, προσπαθώντας ασθμαίνοντας να αποδείξουν την αθωότητά του, επικαλέστηκαν ιστορίες που κατά τους ίδιους αποδεικνύουν την «προδιαγεγραμμένη εξόντωση» άλλων εμπλεκομένων σε υποθέσεις τρομοκρατίας, έκαναν λόγο για «συστηματική κρατική μνησικακία άνευ προηγουμένου απέναντι στον Ρωμανό» και ταυτόχρονα στηλίτευαν την «καταρράκωση του τεκμηρίου αθωότητάς του». Στη χώρα που αποτέλεσε αντιπολιτευτικό υλικό το hashtag «ΝΔ_παιδεραστές» και οργανώθηκαν πορείες εναντίον κατηγορούμενων προσώπων πριν καν ξεκινήσει η δίκη τους, μοιάζει υποκριτική – αν όχι κωμική – η επίκληση της «καταρράκωσης του τεκμηρίου της αθωότητας».

Ατομα που είναι έτοιμα να ρίξουν στην πυρά κάθε ιδεολογικό τους αντίπαλο, κάποιοι που ξιφουλκούσαν με ιεαραποστολικό μένος για παράδειγμα εναντίον του Λιγνάδη πριν καν ξεκινήσει ακόμα και η δίκη και του εύχονταν να ψοφήσει, εκείνοι που έβγαζαν στα μανταλάκια ονόματα εισαγγελέων επειδή η πρότασή τους χαλούσε το αντιπολιτευτικό αφήγημα, αυτοί που υιοθετούν άκριτα οποιαδήποτε θεωρία συνωμοσίας ώστε να πληγεί ο κομματικός τους εχθρός και εύχονται καρκίνους σε ανθρώπους για τους οποίους δεν έχει καν αποφανθεί η Δικαιοσύνη, ξαφνικά κόπτονται για την εξάντληση κάθε πτυχής του «τεκμηρίου της αθωότητας».

Η αλήθεια είναι ότι όλη αυτή η υποκρισία θα προκαλούσε γέλιο, αν το θέμα δεν ήταν πολύ σοβαρό. Οι κατηγορούμενοι τρομοκράτες της γιάφκας των Αμπελοκήπων ήταν έτοιμοι να σκορπίσουν τον θάνατο. Η βόμβα που κατά λάθος εξερράγη νωρίτερα απ’ ό,τι σχεδίαζαν χαρακτηρίστηκε «θηριώδης με συμπυκνωμένη εκρηκτική ύλη», κάτι που άλλωστε φάνηκε από τις εκτεταμένες καταστροφές που προκάλεσε στην πολυκατοικία των 40 ενοίκων που πλέον έχουν ξεσπιτωθεί και οργισμένοι απαιτούν να αναλάβουν τα έξοδα αποκατάστασης οι οικογένειες των κατηγορούμενων τρομοκρατών. Για τις οικογένειες αυτές βέβαια, που χωρίς να φταίνε σε τίποτα έχουν αναγκαστεί επί έναν μήνα να γυρνούν σαν νομάδες, ουδείς εκ των «ευαίσθητων» δεν συγκινείται.

Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει όταν η υπεράσπιση του 31χρονου συλληφθέντος γίνεται από πολιτικά πρόσωπα. Γυναίκα βουλευτής έσπευσε να αναδημοσιεύσει την ανάρτηση πρώην καθηγητή του ιδιωτικού σχολείου Μωραΐτη, ο οποίος αναφέρει πως ο 31χρονος δεν έχει σχέση με την υπόθεση με το επιχείρημα ότι τον διαβεβαίωσε ο ίδιος ότι δεν έχει σχέση, ενώ προχωρώντας σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού έφτασε να συνδέσει τη σύλληψη του 31χρονου με τη διαγραφή του Αντώνη Σαμαρά.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βουλευτές επιδεικνύουν σπουδή στο θέμα αυτό και υιοθετούν τη γραμμή υπεράσπισης. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας αναφερόταν στη Βουλή στον φυλακισμένο τότε Νίκο Ρωμανό λέγοντας «σε ένα κράτος καταστολής, που κάνει το λιοντάρι στον 20χρονο απεργό πείνας, αλλά σκύβει το κεφάλι στην τρόικα και τους δανειστές». Ο Νίκος Βούτσης μιλούσε από το βήμα της Βουλής για «ένα παιδί που έχει αυτοσυνείδηση πράξεων και απόψεων τις οποίες πρέπει να τις σεβαστούμε», ο Σταύρος Κοντονής εγκαλούσε «σε ποιον κατήφορο έχετε μπει κύριοι της κυβέρνησης ενάντια στη νεολαία αυτού του τόπου που διεκδικεί δικαιώματα, διεύρυνση των συνταγματικών δικαιωμάτων;», ενώ ο Δημήτρης Στρατούλης αναφερόταν σε «κέντρα ανωμαλίας που θέλουν να οδηγηθεί σε θάνατο ο Ρωμανός ώστε να αντιμετωπίσουν την ανερχόμενη δύναμη της Αριστεράς».

Η αλήθεια είναι πως όλοι αυτοί δεν βρίσκονται πια στην πολιτική ζωή του τόπου. Ας αναρωτηθούν το γιατί – πριν κάνουν διακηρύξεις – όσοι ακόμα βρίσκονται.