Ανάποδη

Για το περιβάλλον του τωρινού της ινδάλματος, πάλι, το νούμερο ένα προτέρημά της είναι η αφοσίωση που δείχνει στον έκπτωτο πρόεδρο. Σύμφωνα με στέλεχος που έχει γράψει πολλές εργατοώρες στην κεντροαριστερή κουζίνα, βέβαια, «συνηθίζει να αφιερώνει το είναι της στον εκάστοτε αρχηγό της. Οπως εμφανίζεται σήμερα σαν υπασπίστρια του Κασσελάκη, έτσι υπερασπιζόταν και τον ΓΑΠ, τον άνθρωπο που πρώτος της έδωσε μια υφυπουργική καρέκλα». Η ίδια πηγή σπεύδει να προσθέσει πως θυμάται ακόμη μέλη της κυβέρνησης Παπανδρέου να προσπαθούν να δικαιολογήσουν την υπογραφή του πρώτου μνημονίου στην Ολομέλεια, ενώ εκείνη απλά «παρίστατο» στο βουλευτήριο.

Ο,τι έζησαν – και κυρίως ό,τι άκουσαν από το στόμα της – οι ορθόδοξοι συριζαίοι κατά τη διάρκεια των καβγάδων τους για την «εσωκομματική δημοκρατία» δεν προκαλεί καμία εντύπωση στους πράσινους με τους οποίους συμπορεύτηκε από το 2004 και για εννιά χρόνια. Από τότε «ο τρόπος της είναι απότομος και μιλάει επιθετικά» αναφέρει ένας. Το πιο κομψό σχόλιο που κάνει για τον χαρακτήρα της συνοψίζεται στη φράση «είναι εριστική».  Πρώην συγκάτοικοί της, τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη κομματική της στέγη, μοιράζονται παρόμοιες ερμηνείες της ελαφρώς διπολικής πολιτικής συμπεριφοράς που επέδειξε την τελευταία εβδομάδα. «Περίμενε να μαζέψει ο Κασσελάκης τους 10 που απαιτεί ο Κανονισμός της Βουλής για τη σύσταση κοινοβουλευτικής ομάδας» πιστεύει ένας κεντροαριστερός. «Δεν είναι μόνο αυτό. Εγώ νομίζω πως διαπραγματευόταν και τη θέση που θα έχει σε αυτήν την ΚΟ» συμπληρώνει ένας αριστερός (η υπόθεσή του σίγουρα δεν διαψεύστηκε από την απειλή που εκείνη εκτόξευσε την Πέμπτη προς την Κουμουνδούρου, πως – sic – θα πάρει κι άλλους μαζί της φεύγοντας). Κι οι δύο την περιγράφουν σαν κάποια που «διακρίνεται για την ανάγκη της να ξεχωρίζει όπου κι αν βρίσκεται». Αλλά και ως μια βουλευτή που δεν αρκείται απλά στον ρόλο της εκπροσώπου του έθνους για την τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο. «Θέλει να είναι βέβαιη πως το εγχείρημα Κασσελάκη θα έχει μέλλον και δεν θα ξεφουσκώσει σε μερικούς μήνες» διατείνεται έτερος από τα αριστερά ορμώμενος.

Λαμβάνοντας κανείς υπόψη τις εικασίες παλιών και παλαιότερων ομοϊδεατών της για τα κίνητρά της, καταλαβαίνει γιατί ενδέχεται να την έχει κρίνει επιπόλαια αυτός που ποντάρει σήμερα στην αμέριστη συμπαράστασή της. Οπως το θέτει ένας από τους παραπάνω, άλλωστε, «η Θεοδώρα Τζάκρη επιβιώνει στην πολιτική σκηνή χάρη στους ψηφοφόρους της και στις επιθέσεις που κάνει στους αντιπάλους κάθε αρχηγού της. Είναι κάτι σαν Ερυθρός Χμερ». Ραφινάτος, πάντως. Με κόκκινες σόλες.