Προεδρολογία

Η συζήτηση απορρίπτεται ως πρόωρη και άκομψη για τη νυν ένοικο του Προεδρικού Μεγάρου από το διπλανό κτίριο. Παρ’ όλα αυτά, έχει ξεκινήσει και το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου «τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ο επόμενος ΠτΔ;». Αυτή τη φορά το κομματικό σύστημα θα έπρεπε να έχει γλιτώσει το δράμα. Η προεδρική εκλογή έχει αποσυνδεθεί συνταγματικά από τη μοίρα της κυβέρνησης – η ψηφοφορία μπορεί να τελειώσει χωρίς να κινδυνεύει η χώρα να οδηγηθεί σε μια εθνική αναμέτρηση, δηλαδή.

Κι όμως, η φετινή προεδρολογία δεν στερείται σασπένς. Από τη μια, η λαϊκή δεξιά ΝΔ έχει φροντίσει να καταστήσει σαφές ότι δεν ξαναψηφίζει την Πρόεδρο που νιώθει πως την προκάλεσε επειδή γιόρτασε σε wine bar την – κατά τα λεγόμενά της – υπεράσπιση της καθολικής απόλαυσης των δικαιωμάτων. Κι από την άλλη, οι αντιπολιτευόμενοι δεν δείχνουν διατεθειμένοι να διευκολύνουν τον Πρωθυπουργό στον χειρισμό των γαλάζιων εσωκομματικών θεμάτων.

Δεύτερο και τρίτο κοινοβουλευτικό κόμμα – όποιο κι αν βρίσκεται στην κάθε θέση όταν φτάσει η ώρα – επιμένουν πως χρειάζεται να τηρηθεί η μεταπολιτευτική παράδοση που θέλει τον υποψήφιο να προέρχεται από την αντίπαλη της κυβέρνησης παράταξη.

Χαρακτηριστικά

Η λύση στο πρόβλημα σίγουρα δεν έρχεται από τα δείγματα των δημοσκοπήσεων. Το πρώτο που ρωτήθηκε για τα δύο απαραίτητα χαρακτηριστικά του επόμενου ΠτΔ απάντησε σε ποσοστό 48,7% «να ενώνει τους Ελληνες» και σε 22,9% «να είναι πολιτικό πρόσωπο με παρουσία στην πολιτική ζωή». Μόλις 5,5% τον προτιμά αριστερό ή κεντροαριστερό και 3,4% δεξιό ή κεντροδεξιό.

Ανθρωποι που έχουν περάσει πολύ χρόνο από τη ζωή τους σε διαδρόμους και πολιτικά πηγαδάκια διατείνονται ότι το βασικό προσόν που απαιτείται να έχει είναι η ικανότητα να χαλιναγωγήσει το «εγώ» όποιων ενδέχεται να κληθούν σε ένα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών.

Οι κυνικοί, πάλι, θυμίζουν πως ο ρόλος του είναι κυρίως τελετουργικός (το θυμίζουν για να βάλουν την κουβέντα γύρω από το πρόσωπο στη διάσταση του παιχνιδιού εξουσίας). Για να το πούμε με λιγότερα λόγια: εκείνος που θα κάνει το κάστινγκ καλείται να συνυπολογίσει πολλούς παράγοντες.

Η επιλογή, όμως, θα δηλώνει περισσότερα για τον ίδιο παρά για οποιονδήποτε από αυτούς που του υποδεικνύουν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πώς φαντάζονται τον ιδανικό πρώτο πολίτη. Γιατί δεν θα φανερώνει μόνο πως νοηματοδοτεί το αξίωμα αλλά και πόση σημασία δίνει στις «συστάσεις» όσων επιχειρούν να γίνουν βοηθοί σκηνοθέτη.