Περί νόμων

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ταξί αρνείται να παραλάβει το ειδικό σήμα που θα πρέπει να κολλούν οι οδηγοί στο τζάμι της πίσω δεξιάς πόρτας, με το οποίο θα ενημερώνουν τους πελάτες, στα ελληνικά και αγγλικά, ότι μπορούν να πληρώνουν με κάρτα. Αυτό έγινε, διότι παρατηρήθηκε μεγάλο ποσοστό μη συμμόρφωσης στην αποδοχή πληρωμών με κάρτες και IRIS. Επίσης, το σήμα γράφει ότι θα πρέπει να εκδίδεται απόδειξη και ότι η πληρωμή να γίνεται αφού εκδοθεί το παραστατικό. Το βασικό επιχείρημα των ταξί είναι ότι το σήμα είναι μεγάλο (25χ12 εκατοστά), το οποίο «κόβει» την ορατότητα. Οχι ότι δεν θέλουν τα POS ή να δέχονται πληρωμές με κάρτες.

Και τώρα, το υπουργείο Οικονομικών και η ΑΑΔΕ σκέφτονται νέους τρόπους για την παραλαβή και τοποθέτηση του σήματος.

Η πρώτη ανάγνωση προκαλεί μερικά βασικά ερωτήματα.

Το πρώτο βασικό ερώτημα που προκύπτει σχετίζεται με την υποχρέωση της τήρησης των νόμων. Η τήρηση των νόμων είναι υποχρεωτική απ’ όλους. Είτε μας αρέσει είτε όχι. Ακόμα κι αν ένας νόμος είναι κακός, πρέπει να τηρείται μέχρι να αλλάξει. Ο νόμος δεν είναι προαιρετικός. Δηλαδή, αν συμφωνώ και μου αρέσει, τότε τον τηρώ, αλλιώς όχι.

Σε άλλους είναι μεγάλος ο λογαριασμός της Εφορίας, σε άλλους δεν αρέσει η ζώνη ασφαλείας στα αυτοκίνητα, σε άλλους να μην κάνουν εμβόλια. Σε ορισμένους από τους τελευταίους δόθηκε και voucher για όσους κάνουν εμβόλιο για τον Covid. Μήπως πρέπει να δίνουν μπόνους σε όσους σταματούν στο κόκκινο ή φοράνε ζώνη ασφαλείας ή παρκάρουν νόμιμα;

Αυτά δεν δημιουργούν κουλτούρα νομιμότητας. Ετσι, κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, αφού υπάρχει το «ψευδές» άλλοθι ότι τίποτα δεν τηρείται σε αυτή τη χώρα.

Πρέπει να υπάρχει αυστηρή τιμωρία για όσους δεν συμμορφώνονται και όχι επιβράβευση σε όσους κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή τηρούν τον νόμο.