Κάστρο

^«Καμία κυβέρνηση δεν έχει υλοποιήσει περισσότερα έργα υποδομής για τη Θεσσαλονίκη απ’ ό,τι αυτή η κυβέρνηση», ανέφερε ο Πρωθυπουργός από το βήμα της χθεσινής κυβερνητικής εκδήλωσης στο Μέγαρο Μουσικής της συμπρωτεύουσας. Το είπε ως συμπέρασμα των δύο πιο σημαντικών υποσχέσεων που έδωσε χθες στους κατοίκους της, πως στις 30 Νοεμβρίου θα έχουν Μετρό και πως την άνοιξη του 2027 – λίγο πριν απ’ την επόμενη εθνική κάλπη – θα έχουν και Flyover.

Βέβαια, οι κυνικοί του πολιτικού συστήματος διάβασαν πίσω από τις λέξεις του την ανάγκη του κυβερνώντος κόμματος να ανακαταλάβει κάθε σπιθαμή του παραδοσιακά γαλάζιου κάστρου της Βόρειας Ελλάδας. Ο χρόνος που επένδυσε η ΝΔ από τα Τέμπη και πάνω πριν απ’ τις ευρωεκλογές, αλλά και μετά το 28%, εξηγεί την ανάγνωσή τους.

Ωστόσο, το ερώτημα που θέτουν πολλοί εντός κι εκτός της κυβερνώσας παράταξης είναι αν το βορειοελλαδίτικο προπύργιο έχει πράγματι τόση πολιτική σημασία όση του αποδίδεται. Σύμφωνα με έναν έμπειρο εκλογολόγο, αριθμητικά μιλώντας «έχει. Η βόρεια Ελλάδα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη περιφέρεια σε πληθυσμό» – είναι πολλές οι ψήφοι της, δηλαδή.

Δίλημμα

Το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου επιβεβαιώνει πως οι απώλειες της ΝΔ εκεί έπαιξαν ρόλο στην πανελλαδική της επίδοση. Από την άλλη, όμως, η δεξιά στροφή που επιχείρησε – και συνεχίζει να επιχειρεί – η κυβέρνηση προκειμένου να επανασυνδεθεί με τα συντηρητικά ακροατήρια της περιοχής απομακρύνει ψηφοφόρους οι οποίοι αυτοτοποθετούνται στο Κέντρο.

Οι κυβερνητικοί καλούνται να εκτελέσουν μια καθόλου απλή άσκηση ισορροπίας, αφού οι συνθήκες τους επιβάλλουν να ζυγίσουν ποιο κοινό βαραίνει περισσότερο για εκείνους, το βορειοελλαδίτικο ή το κεντρώο (γι’ αυτό, η παραπάνω ερώτηση μπορεί να επαναδιατυπωθεί ως «είναι τόσο σημαντική η βόρεια Ελλάδα ώστε να χάσουν εξαιτίας της το Κέντρο;»). Κατά τα λεγόμενα γνωστού πολιτικού αναλυτή, για παράδειγμα, «ο κόσμος που εγκαταλείπει τη ΝΔ στον βορρά της χώρας είναι πολύ δύσκολος, δεν προσεγγίζεται με τους συνηθισμένους για ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα τρόπους. Εχει υπερβολικά οπισθοδρομικά και αντιδραστικά χαρακτηριστικά».

Για να το πούμε πιο ωμά: όσοι ενοχλήθηκαν με τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών δεν θα δελεαστούν με το πρώτο σαλονικιώτικο μέσο σταθερής τροχιάς. Επομένως, η απάντηση στο δίλημμα του ιδεολογικού προσανατολισμού εξαρτάται από τη σκοπιά από την οποία τη δίνει κανείς αλλά το δίλημμα υπάρχει – όσο κι αν το αρνείται ο επικεφαλής της κυβέρνησης.