Ταύτιση

Θα μπορούσε να είναι ανησυχητικό: η ταύτιση των άκρων σε ένα τόσο σοβαρό πεδίο όσο η άμυνα της χώρας μόνο κινδύνους εγκυμονεί. Θα μπορούσε να είναι αποκαλυπτικό: το να σύρεται ένα αριστερό κόμμα σε μια εθνικολαϊκιστική ρητορική δείχνει τα αδιέξοδα της σύγχρονης Αριστεράς ή, τέλος πάντων, μιας τάσης αυτής της Αριστεράς. Καταλήγει όμως να είναι σχεδόν κωμικό.

Η κινητικότητα της Τουρκίας στην Αφρική είναι εντυπωσιακή. Η χώρα έχει ήδη πουλήσει drones στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στην Τυνησία, στη Λιβύη, στο Μάλι, στον Νίγηρα, στο Τσαντ, στην Μπουρκίνα Φάσο, στο Τόγκο, στη Νιγηρία, στην Ανγκόλα, στη Ρουάντα, στην Αιθιοπία και στη Σομαλία. Οι τουρκικές επενδύσεις στην ήπειρο έχουν αυξηθεί από 100 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο στις αρχές του αιώνα σε 10 δισεκατομμύρια το 2023. Τουρκικές εταιρείες κατασκευάζουν αεροδρόμια, γέφυρες, στάδια, συστήματα καθαρισμού, ηλεκτρικές υποδομές, τζαμιά. Οπως λέει στην El País ο Εντουαρντ Σολέρ Λέτσα, καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, ο στόχος της Αγκυρας είναι να διευρύνει το στρατηγικό της βάθος ώστε να ενισχύσει τη διεθνή της εικόνα, να κερδίσει συμμάχους στους διεθνείς θεσμούς, να αποκτήσει πρόσβαση σε πρώτες ύλες και να εξασφαλίσει νέες αγορές για τα καταναλωτικά της προϊόντα, τις κατασκευαστικές της εταιρείες και τη στρατιωτική της βιομηχανία.

Απ’ όλα αυτά, το μόνο που ενδιαφέρει την Ελλάδα είναι το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. Και η μόνη συμβολή της αντιπολίτευσης στη συζήτηση για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη ισχύς της γειτονικής χώρας είναι να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι αφήνει αναπάντητες τις τουρκικές «προκλήσεις» στο Αιγαίο.

Οι κατηγορίες αυτές φτάνουν στο επίπεδο του σουρεαλισμού. Εφημερίδα της βαθιάς Δεξιάς υποστηρίζει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο Πρωθυπουργός είναι ένοχος εσχάτης προδοσίας επειδή «εκχωρεί εθνική κυριαρχία». Και η Ρένα Δούρου, τομεάρχισσα Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, εγκαλεί την κυβέρνηση για «αφωνία-απραξία» επειδή δεν ζητά την επιβολή κυρώσεων για την «τουρκική επιθετικότητα», την «αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο» από την Τουρκία και τις παραβιάσεις από την τελευταία «του δικαίου της θάλασσας και του ευρωπαϊκού δικαίου».

Τι προκάλεσε αυτή τη συντονισμένη έκρηξη στα δεξιά και τα αριστερά του πολιτικού φάσματος; Η εμφάνιση μιας τουρκικής φρεγάτας για λίγες ώρες σε διεθνή ύδατα και σε απόσταση 25 ναυτικών μιλίων από ιταλικό ερευνητικό σκάφος που έκανε έρευνες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Το σκηνικό δεν είχε καμιά σχέση μ’ εκείνο που προκάλεσε ένταση στην ίδια περιοχή πριν από έναν μήνα. Αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη μεν εφημερίδα να αναφερθεί σε «νέο περιστατικό υποτέλειας», τη δε τομεάρχισσα να ισχυριστεί ότι η «παθητική στάση της κυβέρνησης» αποτελεί «το τίμημα για τα ήρεμα νερά του Αιγαίου προς όφελος της Τουρκίας».

Κάπως έτσι εξηγείται γιατί ο Πρωθυπουργός έχει πολύ καιρό να προφέρει τη λέξη «Χάγη».