Πρόληψη

Oπως σε όλες τις καταστάσεις, υπάρχει η πρόληψη και η καταστολή. Κι όταν έχει αποτύχει η πρόληψη, η καταστολή είναι πιο δύσκολη. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν εμπλέκονται και αντικειμενικοί παράγοντες που υπερβαίνουν κατά πολύ τη συγκεκριμένη κατάσταση.

Στην περίπτωση της καταστροφικής φωτιάς που ξεκίνησε από τον Βαρνάβα και επεκτάθηκε σε όλη τη Βορειοανατολική Αττική, ο επιβαρυντικός αντικειμενικός παράγων είναι η κλιματική αλλαγή, για την οποία όλοι συζητάμε, όλοι θεωρητικά ανησυχούμε αλλά πρακτικά αδιαφορούμε, ενώ ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας έφτασε να πει ότι μπορεί να κάνει και καλό στον τουρισμό. Εξαιτίας λοιπόν της ξηρασίας και των ισχυρών ανέμων, που είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόντα της κλιματικής αλλαγής, δημιουργούνταν χθες οι λεγόμενες «κηλιδώσεις», πολλαπλασιάζονταν δηλαδή οι καύτρες που μετέφεραν τη φωτιά σε όλο και πιο μακρινές εστίες. Αν προστεθεί και το δύσκολο ανάγλυφο της περιοχής, στο οποίο αναφέρθηκε ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ Ευθύμιος Λέκκας, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το έργο της κατάσβεσης είναι τιτάνιο, αν όχι άνισο.

Οταν τελειώσει το κακό, θα αναζητηθούν μοιραία και οι ευθύνες: αν τα πυροσβεστικά μέσα ήταν επαρκή, αν ο συντονισμός των επιχειρήσεων ήταν σωστός, αν η Πολιτική Προστασία στάθηκε στο ύψος της, αν τέλος πάντων έγιναν όλα όσα έπρεπε να γίνουν. Αλλά όλα αυτά αφορούν το «μετά». Και δεν απαντούν στο ερώτημα γιατί κάθε καλοκαίρι καταστρέφεται η Ελλάδα, γιατί καίγονται και ξανακαίγονται τα δάση της, γιατί εξαντλούνται οι πνεύμονες πρασίνου, γιατί εν τέλει έχουμε αποτύχει πλήρως στο πεδίο της πρόληψης.

Αφήνουμε στην άκρη τους εμπρησμούς, που αποτελούν μεν ένα υπαρκτό πρόβλημα, δεν φαίνεται όμως να ευθύνονται για πάνω από το 20% των πυρκαγιών: η αυστηροποίηση των ποινών που ανακοινώνεται λοιπόν κάθε φορά από τον υπουργό Δικαιοσύνης δεν θα σώσει τα δάση. Παρακάμπτουμε και τις γελοιότητες για τα σχέδια ξένων παραγόντων κατά της χώρας, που αναπαράγονται συστηματικά από τους ακροδεξιούς και τους ψεκασμένους. Και φτάνουμε στα ουσιαστικά ζητήματα, που έχουν τεθεί εδώ και χρόνια. Τι ρόλο παίζουν οι πυλώνες της ΔΕΔΔΗΕ στην εκδήλωση των πυρκαγιών; Χαράσσονται σε κάθε επικίνδυνη περιοχή οι αντιπυρικές ζώνες που απαιτούνται; Τι γίνεται με τις αυτοσχέδιες χωματερές και τα ακαθάριστα οικόπεδα; Λαμβάνεται υπόψη στις αναδασώσεις ο εύφλεκτος χαρακτήρας του πεύκου; Πόσο ευθύνεται η υπερδόμηση για τις φωτιές; Ποια καινούργια εργαλεία απαιτούνται για να αντιμετωπιστεί το καινούργιο τοπίο που προκαλεί η κλιματική αλλαγή;

Πολλοί από τους παραπάνω παράγοντες μπορεί να έπαιξαν μικρό ή και κανέναν ρόλο στον εφιάλτη που ζει από προχθές η Αττική. Η διερεύνησή τους όμως θα βοηθήσει στο να καταπολεμηθεί η αίσθηση της παραίτησης και του μοιραίου. Και να εκπονηθεί μια εθνική πολιτική που θα αποδίδει στην προστασία του περιβάλλοντος ίση βαρύτητα με την προστασία των συνόρων.