3×7

Ορισμένα πρόσωπα είναι σημαντικά απλώς και μόνο για τις πράξεις τους και τη στάση ζωής τους – συνολικά ή σε συγκεκριμένες στιγμές.

ΡΙΚΟ ΚΡΙΓΚΕΡ

Ποιοι αποφασίζουν για τη ζωή και τον θάνατο;

Οι καταιγιστικές εξελίξεις της εβδομάδας σε μια σειρά μέτωπα έκαναν να περάσει στα «ψιλά» η απονομή χάριτος από τον πρόεδρο της Λευκορωσίας σε ένα γερμανό πολίτη, τον Ρίκο Κρίγκερ, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε θάνατο για τις κατηγορίες της κατασκοπείας και της τρομοκρατίας. Τα ερωτήματα που τίθενται εδώ, όμως, δεν αφορούν το δικαστικό μέρος της υπόθεσης ούτε τη μετέπειτα συμπερίληψή του στη λίστα της ανταλλαγής ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία, αλλά κάτι άλλο. Ποιος είναι ο Αλεξάντερ Λουκασένκο για να αποφασίζει εάν ένας άνθρωπος θα ζήσει ή θα πεθάνει; Ποιοι έδωσαν το δικαίωμα στους νομοθέτες και τους ηγέτες των κρατών στα οποία ισχύει και εφαρμόζεται ακόμη η «εσχάτη των ποινών», όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, η Ιαπωνία και άλλες, να αναγορεύονται σε υπέρτατους κριτές της ζωής και του θανάτου; Με ποια εξουσία δίνουν κάποιοι την εντολή, μέσα από σκοτεινά γραφεία, να εκτελεστούν εκείνοι τους οποίους έχουν χαρακτηρίσει «τρομοκράτες»; Λειτουργούν ελέω Θεού, ανθρώπου ή κάποιας άλλης, ακαθόριστης αρχής;

ΙΒΕΤ ΚΟΥΠΕΡ

Ζητείται ασφάλεια σε μια πολωμένη κοινωνία

Η δολοφονία τριών ανήλικων κοριτσιών και ο τραυματισμός ακόμη περισσότερων από το χέρι ενός μαχαιροβγάλτη αποτελεί από μόνο του ένα γεγονός που προκαλεί φρίκη και ανησυχία. Για την Ιβέτ Κούπερ, όμως, την υπουργό Εσωτερικών της Βρετανίας, το πρόβλημα έχει σαφώς ευρύτερη διάσταση, όπως κατέστη σαφές τις αμέσως επόμενες μέρες. Τα βίαια επεισόδια στο Σάουθπορτ στα οποία, όπως όλα δείχνουν, πρωταγωνίστησαν ομάδες φανατισμένων ακροδεξιών και νεοναζιστών που έβγαλαν την ετυμηγορία (παρά τις περί του αντιθέτου εκτιμήσεις της αστυνομίας) ότι ο φερόμενος ως δράστης είναι ένας «τζιχαντιστής», έρχονται να επιβεβαιώσουν όσους προειδοποιούν ότι η πόλωση και ο ρατσισμός έχουν πολύ βαθιές ρίζες στη βρετανική κοινωνία. Εξάλλου, η επονείδιστη συμφωνία της προηγούμενης κυβέρνησης με τη Ρουάντα για μαζικές και βίαιες εκτοπίσεις προσφύγων και μεταναστών δεν υπεγράφη στο κενό. Ετσι, η Κούπερ – όπως και ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ – οφείλουν να γνωρίζουν πως τίποτα δεν θα τελειώσει με την ψήφιση κάποιου νόμου ή την κατάργηση ενός άλλου.

ΧΟΑΚΙΝ «ΕΛ ΤΣΑΠΟ» ΓΚΟΥΖΜΑΝ

Εκεί που όλοι φοβούνται και τη σκιά τους

Ο υπόκοσμος των καρτέλ ναρκωτικών καλυπτόταν διαχρονικά από πυκνό πέπλο μυστηρίου, διέπονταν από άγραφους κανόνες αίματος και ομερτά. Εδινε δε συστηματικά «τροφή» στους σεναριογράφους, όπως πιθανώς θα συμβεί και με την πρόσφατη σύλληψη δύο εκ των πλέον καταζητούμενων ναρκέμπορων του Μεξικού από τις Αρχές των ΗΠΑ: του 38χρονου Χοακίν Γκουζμάν, ενός εκ των τεσσάρων γιων του διαβόητου «Ελ Τσάπο» ο οποίος εκτίει ισόβια σε φυλακή υψίστης ασφαλείας του Κολοράντο και του 76χρονου Ισμαέλ «Ελ Μάγιο» Ζαμπάντα, συνιδρυτή (μαζί με τον «Ελ Τσάπο») του πανίσχυρου καρτέλ της Σιναλόα. Οι πληροφορίες φέρουν τον νεαρό να παρέσυρε τον γηραιότερο και πιο έμπειρο ώστε να επιβιβαστεί σε ένα μικρό αεροσκάφος, το οποίο στη συνέχεια προσγειώθηκε σε αεροδρόμιο του Ελ Πάσο, στο Τέξας, όπου τους περίμενε το FBI. Ο Χοακίν φέρεται να είχε λάβει υποσχέσεις και ανταλλάγματα γι’ αυτό το «δώρο». Ποια και πόσα είναι άγνωστο – το σίγουρο είναι ότι σε αυτούς τους κύκλους όλοι φοβούνται και τη σκιά τους.