Τρίτη και φαρμακερή

Ο πιο μεγάλος αγώνας της Εθνικής μπάσκετ στο ολυμπιακό τουρνουά του Παρισιού είναι ο σημερινός με την Αυστραλία. Πιο μεγάλος και από αυτούς που πιθανόν (και όλοι ευχόμαστε να) ακολουθήσουν. Διότι από αυτόν θέλει να κερδίσει την πρόκριση στα προημιτελικά, άρα να εκπληρώσει στο έπακρο τους στόχους του φετινού καλοκαιριού. Τα υπόλοιπα μετά είναι υπέρβαση. Κι ακριβώς επειδή η σημασία του είναι τέτοια, αλλά κι επειδή δεν έχει αύριο, συνοδεύεται από μεγάλη πίεση. Καθώς είναι και το γόητρο στη μέση. Να μη φύγει από τους Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς να πετύχει έστω μία νίκη.

Η Εθνική πρέπει να νικήσει με διαφορά τουλάχιστον τριών πόντων για να μην περιμένει μετά δώρα από τους Ισπανούς. Το +3 επί των Αυστραλών καθιστά αδιάφορο το Ισπανία – Καναδάς, που ακολουθεί, για την ομάδα μας, η οποία βγαίνει τρίτη είτε στην τριπλή ισοβαθμία με Ισπανία και Αυστραλία είτε αν ισοβαθμήσει μόνο με την Αυστραλία, σε περίπτωση νίκης της Ισπανίας επί του Καναδά. Σε αυτή την περίπτωση της αρκεί και νίκη με ένα πόντο επί των Αυστραλών. Αν μάλιστα τους νικήσει με διαφορά 10 πόντων και άνω και χάσει και η Ισπανία από τον Καναδά, τότε θα τερματίσει δεύτερη και θα περάσει στα προημιτελικά δίχως να έχει το άγχος της καλύτερης τρίτης θέσης.

Αν και έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση στους άλλους ομίλους, είναι σχεδόν σίγουρο ότι η τρίτη θέση θα δώσει πρόκριση στην Εθνική μας ως μία από τις δύο καλύτερες τρίτες. Για να μη συμβεί αυτό, θα πρέπει το Νότιο Σουδάν να νικήσει τη Σερβία και η νικήτρια του αγώνα Βραζιλία – Ιαπωνία στον Β’ όμιλο να πάρει υπέρ της διαφορά μεγαλύτερη των 12-13 πόντων. Δύσκολα πράγματα αυτά.

Αλλά σε κάθε περίπτωση η Εθνική πρέπει να κοιτάξει τι θα κάνει η ίδια. Εχει πετάξει στα σκουπίδια δύο ευκαιρίες ως τώρα και δεν έχει περιθώριο να πετάξει και τρίτη. Ισως αυτό να είναι τελικά και το ισχυρότερο κίνητρο.