Γρήγορα και σφαιρικά

Ως κι η Κομισιόν απηύδησε. Νισάφι με την επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας για τη δικαιολόγηση παρακολουθήσεων, αναφέρει σε σχέδιο απάντησής της σε έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το θέμα. Η χρήση λογισμικών – τονίζει – μπορεί πράγματι να χρησιμεύσει στην προστασία σημαντικών στόχων δημόσιου συμφέροντος σε μια δημοκρατική κοινωνία. «Οταν αυτή η χρήση είναι αλόγιστη, όμως, υπονομεύεται ή και καταστρέφεται η λειτουργία των δημοκρατικών διαδικασιών με πρόσχημα την υπεράσπισή τους».

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναφέρεται προφανώς στις νόμιμες επισυνδέσεις. Υπάρχουν κι οι παράνομες, θύματα των οποίων έχουν πέσει και συνεχίζουν να πέφτουν δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες ή πολιτικοί, με τελευταίο παράδειγμα τον Πράσινο γερμανό ευρωβουλευτή Ντάνιελ Φρόιντ. Η Ελλάδα είχε την πρωτοτυπία να συνδυάζει και τις δύο, συχνά για το ίδιο πρόσωπο, άλλοτε την ίδια περίοδο, άλλοτε διαδοχικά: ξεκινούσε η νόμιμη επισύνδεση ενός τηλεφώνου και μόλις τελείωνε, ή λίγο πριν τελειώσει, άρχιζαν να στέλνονται μολυσμένα μηνύματα. Πάντα για λόγους εθνικής ασφαλείας, εννοείται.

Εχει διατυπωθεί πολλές φορές το ερώτημα πώς να νιώθουν τα θύματα αυτών των παρακολουθήσεων όταν πληροφορούνται, συνήθως από τον Τύπο, ότι όλη τους η ιδιωτική ζωή έγινε για ένα διάστημα φύλλο και φτερό. Μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει το ερώτημα όταν το θύμα ανήκει στο ίδιο πολιτικό στρατόπεδο με τον θύτη, όπως συνέβη για παράδειγμα με τον Στέργιο Πιτσιόρλα που παρακολουθούνταν από την κυβέρνηση Τσίπρα όταν ήταν πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ. Και το ερώτημα γίνεται πλέον αφόρητο όταν κάποιος που πληροφορείται ότι τον παρακολουθούσε η «δική του» πλευρά εξακολουθεί να της προσφέρει τις υπηρεσίες του, πείθοντας προφανώς τον εαυτό του ότι οι «κακοί» απομακρύνθηκαν και οι «καλοί» είναι αποφασισμένοι να αποδώσουν δικαιοσύνη.

Οταν ο σημερινός υπουργός Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης πληροφορήθηκε τον Δεκέμβριο του 2022 (από τον Τύπο) ότι τον παρακολουθούσε η ΕΥΠ, εξέφρασε την πεποίθησή του ότι δεν υπήρχε εμπλοκή του Κυριάκου Μητσοτάκη, προσθέτοντας ότι «η Δικαιοσύνη οφείλει να αντιμετωπίσει το όλο αυτό ζήτημα γρήγορα και σφαιρικά, οδηγώντας στην τιμωρία όλους όσοι καθ’ οιονδήποτε τρόπο έχουν παρανομήσει στη συγκεκριμένη υπόθεση. Είναι θέμα δημοκρατίας!». Πέρασαν 19 μήνες. Ο Χατζηδάκης γνωρίζει σήμερα (και πάλι από τον Τύπο) ότι είναι ένα από τα τουλάχιστον 28 άτομα που έγιναν στόχοι και της ΕΥΠ (το δικό του τηλέφωνο ήταν παγιδευμένο για διάστημα οκτώ μηνών στη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Περιβάλλοντος) και του Predator (με τουλάχιστον έξι απόπειρες). Το ίδιο συνέβη και με δύο συνεργάτες του.

Πόσο τον προβληματίζει άραγε αυτή η σύμπτωση; Εξακολουθεί να πιστεύει στη θεωρία του «μοναχικού λύκου»; Εμαθε ποτέ γιατί τον είχαν βάλει στο στόχαστρο; Αν όχι, πιστεύει ακόμη ότι μια μέρα θα μάθει; Αν ναι, δεν πιστεύει ότι η διατήρηση αυτής της σκιάς γύρω από το πρόσωπό του υπονομεύει και τον ίδιο και τις δημοκρατικές διαδικασίες;