Δύο (πλέον) ξένοι στο ίδιο κόμμα

Στον ΣΥΡΙΖΑ η κατάσταση λίγο απέχει από το να γίνει και πάλι as usual εκρηκτική, αφού το πολιτικό παράδοξο θα ήταν να πορεύεται το κόμμα σε ήρεμα νερά. Στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορώ να μην επισημάνω, με συντριβή ψυχής και άφατης οδύνης, ότι έχει τελειώσει μια ωραία, σπάνια, φιλία, δύο καλών πελατών της στήλης, του «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη και του Χρήστου «κάποτε ήμουν ΠΑΣΟΚ, αλλά τώρα δεν ξέρω τι ακριβώς είμαι» Σπίρτζη. Ο Χρηστάρας έχει πάρει σβάρνα κανάλια, ραδιοφωνικούς σταθμούς, sites και ό,τι άλλο βρει πρόχειρο τέλος πάντων, και κηρύσσει τον κατά Κασσελάκη λόγο. Πού και πού τον διανθίζει και με τίποτε Κεντροαριστερά, αλλά ο πυρήνας των όσων υποστηρίζει αφορά τον Κασσελάκη και την κατάσταση στο κόμμα της χαράς. Η οποία με δυο λόγια είναι «πάρε δρόμο κι άσε μας στην ησυχία μας».

Αυτή η τακτική όμως δεν αρέσει καθόλου στον «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη. Εξού και του την έχει πέσει από καιρό, και το τελευταίο διάστημα, ακόμη περισσότερο και πιο άγρια. Σταμάτα πια, φτάνει, μαϊντανός έγινες του «φώναξε» προχθές, μέσω Facebook φυσικά, του (πρώην) κολλητού. Κάνεις αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ, αντί στον Μητσοτάκη – βαριά κουβέντα, όσο να πεις…

Τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ

Και σαν να μην τον έπληξε ποτέ το πάρθιο βέλος του άλλοτε φίλου Πολάκη, ο Χρηστάρας συνέχισε και χθες το ίδιο βιολί. Με βαριές εκφράσεις για τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία, για τον ίδιο λόγο που του επιτίθεται ο Πολάκης, του επιτίθενται κι αυτά.

«Υπάρχουν», είπε στο Οpen, «και τα τρολ, τα επώνυμα και τα ανώνυμα, τα οποία ασχολούνται 24 ώρες το 24ωρο και 7 ημέρες την εβδομάδα με τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι δεν πάει καλά (…) είναι 10 άνθρωποι, ξεπεσμένοι στιχουργοί και διάφοροι άλλοι, γνωστοί και μη εξαιρετέοι»

– Αρα κάποιοι πληρώνονται για να υποστηρίζουν τον Κασσελάκη στα social media; τον ρώτησε ο δημοσιογράφος, με τον Χρήστο Σπίρτζη να απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη: «Βέβαια. Εγώ ζήτησα τον κατάλογο των ανθρώπων που έχουν έμμισθη σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, ή με οποτεδήποτε μέσω του ΣΥΡΙΖΑ».

Αμα τον πάρεις τον κατάλογο Χρήστο, να μου γράψεις, καλλιγραφικά…

Μυγιάστηκε

Τι ήταν όμως να μιλήσει για «ξεπεσμένους στιχουργούς»; Μυγιάστηκε αμέσως εκείνο το παλικάρι ο στιχουργός Μωραΐτης, που το προηγούμενο διάστημα είχε κάνει Θεό τον Τσίπρα, αλλά τώρα που ο Αλέξης ο βετεράνος είναι απόμαχος πλέον, αποθεώνει το φαντεζί αγόρι της Αριστεράς, λέμε τώρα, Κασσελάκη (ο Μωραΐτης καλέ, όχι ο Τσίπρας). Οπως παραδέχτηκε στο Χ, το πρώην Twitter, ο ποιητής: «Εμένα εννοεί “ξεπεσμένοι στιχουργοί, δεν θυμάμαι και καμιά επιτυχία”. Δεν με χαλάει. Εδώ δεν θυμάται ότι είναι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ».

Ως προς το πρώτο σκέλος, θα δικαιώσω Μωραΐτη, Χρήστο. Εχει γράψει τραγουδάρες για το Ρέμο, τον Αργυρό και άλλους. Με τα γραπτά για Κασσελάκη δεν έχει κάνει «επιτυχία» ακόμη, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…

Μέτωπο στον… ήλιο

Και μέσα στον γενικό χαμό, με τον μήνα να έχει 11 Ιουλίου (μέσον του καλοκαιριού πια) και το θερμόμετρο να έχει σκαρφαλώσει στους 40 βαθμούς ακατέβατα, το Τρίο Στούτζες του ΣΥΡΙΖΑ (Τεμπονέρας, Κοτσακάς, Τσιόκας), όπως τους αποκαλούν «χαϊδευτικά» στο κόμμα, μας ενημέρωσε για την πρότασή του, για μετωπικό σχήμα στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Προτείνουν (παρακαλώ, την προσοχή σας) «ανασύνθεση του ευρύτερου αριστερού και προοδευτικού χώρου και προκειμένου να ξεκινήσει άμεσα διαβούλευση με στόχο τη διαμόρφωση κοινά αποδεκτής, προγραμματικής πρότασης (…) με τη συμμετοχή υφιστάμενων κομμάτων, κοινωνικών φορέων, κινήσεων και ανένταχτων πολιτών».

Να βρουν κάποια σκιά να κρυφτούν, εισηγούμαι άμεσα. Μετά, αφού δροσιστούν κάπως, να ξεκινήσουν την προσπάθεια. Οχι κατευθείαν έκθεση στον ήλιο, σκοτώνει…

Ανανέωση θητείας

Γι’ αυτούς που παρακολουθούν από κοντά τα θέματα φοροδιαφυγής και ξεπλύματος μαύρου χρήματος, η ανανέωση της θητείας του κυρίου Χαράλαμπου Βουρλιώτη ως προέδρου της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, συνιστά μια σοβαρή παραδοχή ότι η χώρα αρχίζει να αποκτά θεσμούς οι οποίοι υπερβαίνουν το κομματικό κράτος. Ο επίτιμος αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Βουρλιώτης, είναι μια τέτοια περίπτωση, και το έργο που παράγει υπό την εποπτεία του η Αρχή προφανέστατα αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρο τον δημόσιο τομέα. Ο κ. Βουρλιώτης όμως, κατά την παρουσίασή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, είπε μερικά πράγματα, τα οποία σηματοδοτούν απολύτως και την παρουσία του στην Αρχή.

Τα μεταφέρω, διότι τον διαφοροποιούν εμφανώς σε σχέση με ό,τι συνέβαινε επί ΣΥΡΙΖΑ. Είπε μεταξύ άλλων: «Η μισή Ελλάδα ήταν όμηροι (σ.σ. επί ΣΥΡΙΖΑ) της δέσμευσης περιουσιακών τους στοιχείων, των δικαιωμάτων τους και της αξιοπρέπειάς τους από μηνύσεις, οι οποίοι έπειτα από χρόνια απαλλάσσονταν (…) Στο παρελθόν είχε ανοίξει (σ.σ. αυτή η πρακτική) πάρα πολύ. Υπάρχει η αρχή της αναλογικότητας – δεν μπορεί να δεσμεύονται οι περιουσίες για οτιδήποτε. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός στον άνθρωπο (…) δεν μπορούμε για οποιαδήποτε καταγγελία να παίρνουμε το κεφάλι του ανθρώπου, να καταστρέφεται τόσο εύκολα, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία με ισχυρές υπόνοιες (…) Πρέπει να δεσμεύσεις τον άλλο, όχι από κουτσομπολιό, αλλά από επαρκή αφορμή που θα δικαιολογεί τον έλεγχο».

Εξυπακούεται ότι κατόπιν αυτών, ο ΣΥΡΙΖΑ (και αφού είχε προηγηθεί η σχετική… πολακιάδα, από τον Πολάκη τους) καταψήφισε την ανανέωση της θητείας του κ. Βουρλιώτη. Διότι, τελικά, τίποτε δεν είναι τυχαίο…

Τα μέσα «εξόντωσης»

Αυτά που δεν είπε ο κ. Βουρλιώτης, αλλά με έναν τρόπο τα υπονόησε, είναι ότι η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων ήταν ένα από τα όπλα του ΣΥΡΙΖΑ για να εκβιάσει ή και να καταστρέψει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Χρησιμοποιήθηκε το «εργαλείο» κατά κόρον, και βρέθηκαν άνθρωποι στα όρια, ακόμη και της φυσικής εξόντωσης, επειδή δεν ήταν με το καθεστώς. Με αφορμή τις διάφορες «λίστες», αλλά και τις ανώνυμες καταγγελίες που έφταναν στην Αρχή, γραμμένες από… επώνυμα χέρια, προκειμένου να αποδιοργανωθεί πολιτικά, επαγγελματικά, κοινωνικά, ακόμη και οικογενειακά, αυτός ή αυτή, που το καθεστώς θεωρούσε αντίπαλό του. Και δεν είχαν κανένα φραγμό στο να το επιχειρήσουν. Θα μου πεις, γιατί τα θυμίζεις τώρα, όλα αυτά; Διότι η δύναμη της Δημοκρατίας είναι να θυμάται για να προστατεύεται στο μέλλον, από διάφορους που θα επιδιώξουν να χρησιμοποιήσουν μεθόδους του παρελθόντος, για να επιβληθούν…

Λάθος από την αρχή

Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω και καμία ιδιαίτερη αγωνία για το πώς θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία με την αποφυλάκιση του Φρέντι Μπελέρη προκειμένου να μεταβεί στο Στρασβούργο να ορκιστεί. Κάτι άκουσα για ένα αίτημα για την παροχή πενθήμερης άδειας, προκειμένου να μετάσχει στην ορκωμοσία, και εν συνεχεία να επιστρέψει στη φυλακή όπου κρατείται. Αλλά πρέπει να προσθέσω πως ούτε αυτό είναι βέβαιο. Ο Ράμα το έχει πάρει προσωπικά το θέμα, και όταν τα θέματα παίρνουν προσωπικό χαρακτήρα, τότε δυσκολεύει πολύ η διαχείρισή τους. Πάντως, να το πούμε κι αυτό, διότι δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε, όταν τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο της ΝουΔου ο Μπελέρης, αυτό που είχε αποτελέσει ένα επιπλέον κίνητρο για την εκλογή του, ήταν να τον ψηφίσει ο κόσμος για να αποφυλακιστεί από τις αλβανικές φυλακές. Αυτό δεν συνέβη! Γιατί από την αρχή, υπήρξε λαθεμένη προσέγγιση στο πρόβλημα. Και δεν έπιασαν τόπο ούτε οι απειλές, ούτε οι προειδοποιήσεις, ούτε η επιδείνωση των ελληνοαλβανικών σχέσεων. Ο,τι είπε εξ αρχής το καθεστώς και ο ίδιος ο Εντι Ράμα, αυτό και έγινε. Οπότε αναρωτιέται κανείς, πόσο αποτελεσματική ήταν η ελληνική διπλωματία. Γιατί αποδεικνύεται ότι δεν είναι…