Στίγμα

Γαλάζιες μουρμούρες

Γκρίνια και μουρμούρα επικράτησαν ως γνωστόν την Τετάρτη κατά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝουΔου. Για τις επιλογές του Πρωθυπουργού στον ανασχηματισμό, για το εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, και για μια σειρά θεμάτων που έχουν να κάνουν με το ύφος, την εικόνα και το ήθος της εξουσίας υπουργών, γραμματέων και φαρισαίων.

Ο πρόεδρος Κυριάκος άντεξε, καρτερικά, πρέπει να σημειώσω, από τις πληροφορίες που περιήλθαν σε εμένα, την 5ωρη διαδικασία, και με διαβεβαίωσαν ότι «δεν εκνευρίστηκε, δεν θύμωσε, δεν εξερράγη». Αν και πληροφορίες από άλλες πηγές ήταν εντελώς αντίθετες (για παράδειγμα ότι ο πρόεδρος δεν ήταν καθόλου ψύχραιμος – χτύπησε «κόκκινα» – στην τοποθέτηση του πρώην υπουργού Υγείας Μάριου Σαλμά), θα υιοθετήσω εν μέρει τις πληροφορίες αυτές. Διότι όπως επιπροσθέτως μου αναφέρθηκε, ο πρόεδρος Κυριάκος δέχτηκε με στωικότητα έμμεσες και άμεσες αιχμές, ότι ακόμη και ο ίδιος έχει χάσει την επαφή του με τον κόσμο. Για τους υπουργούς δεν το συζητάμε – οι βουλευτές, τους χτυπούσαν αλύπητα επ’ αυτού.

Το σημαντικό είναι ότι ο πρόεδρος Κυριάκος, παρισταμένου (δίπλα του!) και του γνωστού «καβαφικού» Κώστα Τασούλα, αποφάσισε να χρησιμοποιήσει έναν στίχο από το περίφημο ποίημα του αλεξανδρινού ποιητή «Τείχη», για να δηλώσει ότι δεν έχει χάσει την επαφή του με τον λαό. Απήγγειλε συγκεκριμένα τον τελευταίο στίχο του ποιήματος

«δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω».

Ο πληροφοριοδότης μου, μου είπε ότι το έκανε για να δηλώσει κατηγορηματικά ότι «με εμένα, σας διαβεβαιώ δεν συμβαίνει αυτό»…

Το «μακάρι» που ψιθύρισαν αρκετοί στην αίθουσα της Βουλής, όπου συνεδρίαζε η ΚΟ της ΝουΔου, ίσως να μην έφτασε ποτέ στ’ αφτιά του, αλλά ισχύει!

Τα «Τείχη» του Καβάφη

Αγνοώ αν η αναφορά στον Καβάφη ήταν δάνειο του Κώστα Τασούλα προς τον Μητσοτάκη ή ο Πρωθυπουργός είναι ρέκτης της ποίησης του μεγάλου ποιητή. Σε κάθε περίπτωση, λέω να το αναδημοσιεύσω ολόκληρο εδώ, διότι πρόκειται για αριστούργημα (ένα ακόμη) του Καβάφη:

Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ

μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.

Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.

Αλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη.
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.

Α, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.

Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.

Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Αύξηση στις εισροές μεταναστών

Δεν πάει καλά το πράγμα με τις εισροές μεταναστών και προσφύγων στην Ελλάδα. Και δεν το ισχυρίζομαι αυθαιρέτως εγώ, το αποδεικνύουν οι αριθμοί που «έπεσαν» στα χέρια μου, και περιγράφουν μια κατάσταση, η οποία μπορεί να μην είναι επί του παρόντος της κατηγορίας Red alert, αλλά είναι οπωσδήποτε ανησυχητική. Δημιουργεί δε την αίσθηση ότι αν η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, σε λίγο μπορεί να καταστεί ανεξέλεγκτη. Ναι, το γνωρίζω, η κυβέρνηση είναι με την πλάτη στον τοίχο, εξαιτίας κάποιων ρεπορτάζ στον διεθνή Τύπο (λ.χ. προσφάτως στο BBC) όμως να μην ξεχνάμε για όσους τρελαίνονται με αυτά, ότι οι Βρετανοί αποφάσισαν να εξορίσουν τους πρόσφυγές τους, στη Ρουάντα, ανεξαρτήτως του αν το BBC ασχολείται με το τι γίνεται στο Αιγαίο. Τέλος πάντων, μεγάλη συζήτηση είναι αυτή, ως εκ τούτου επανέρχομαι σε αυτά που προανέφερα.

Σύμφωνα λοιπόν με τα στοιχεία που έχω στη διάθεσή μου, το 12μηνο Ιούνιος 2023 – Μάιος 2024, πέρασαν στην Ελλάδα, με κάθε τρόπο, 58.920 μετανάστες και πρόσφυγες. Το οποίο σημαίνει ότι ο ρυθμός τους είναι περί τις 5.000 άτομα τον μήνα, ήτοι πάνω από 150 άτομα την ημέρα, κατά μέσο όρο. Αναζήτησα στοιχεία, για το ίδιο διάστημα του 2022-2023, προκειμένου να τεκμηριώσω αυτό που προαναφέρω. Περίπου 19.000 άτομα, το δωδεκάμηνο. Για την ακρίβεια 19.092.

Οσο να πεις, καταλυτική η σύγκριση μεταξύ των δυο αυτών περιόδων.

Αποτυχημένο rotation

Τι άλλαξε όμως από τον ένα χρόνο στον άλλο, ώστε να αυξηθεί η ένταση των όρων προς την Ελλάδα, ενώ υποτίθεται ότι τα έχουμε βρει και με την Τουρκία στο θέμα αυτό; Απάντηση: ο… υπουργός! Το διάστημα Ιούνιος 2022 – Μάιος 2023, υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής ήταν ο Νότης Μηταράκης, μέχρι που στον ανασχηματισμό του Ιουνίου του 2023, ο πρόεδρος Κυριάκος αποφάσισε να τον μετακινήσει και να τοποθετήσει στη θέση του τον Δημήτρη Καιρίδη. Δεν μπορώ να ξέρω, αν αυτή η αλλαγή, από μόνη της έπαιξε ρόλο. Ή αν υποβοήθησε και το γεγονός ότι άλλαξε και η φιλοσοφία σχετικά με το Μεταναστευτικό, μετά την αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο. Η σύγκριση όμως είναι καταλυτική. Και δημιουργεί την αίσθηση ότι αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Πρωθυπουργός «ανασχημάτισε» (τι ρήμα!) τον Δημ. Καιρίδη τοποθετώντας στη θέση του τον βετεράνο σε ζητήματα άμυνας, συνόρων κ.λπ. Νίκο Παναγιωτόπουλο. Ο οποίος τώρα καλείται να συγκριθεί φυσικά με την «απόδοση» του Μηταράκη στο υπουργείο, και όχι βέβαια με αυτή του Καιρίδη.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, ο πρόεδρος Κυριάκος κάποια στιγμή, πρέπει να εξηγήσει στο φιλοθέαμον κοινό, πώς έφαγε εκείνη την «πετριά» πέρυσι με το rotation στη σύνθεση της κυβέρνησης. Αποτέλεσμα του οποίου, μεταξύ άλλων, ήταν ένας επιτυχημένος υπουργός στο πόστο του, όπως ο Μηταράκης, να απομακρυνθεί από το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, να τοποθετηθεί σε ένα άλλο, και στη συνέχεια, έναν μήνα μετά, να εξαναγκαστεί σε παραίτηση, επειδή υποτίθεται ότι «βρέθηκε τη λάθος στιγμή, στο λάθος μέρος» – στην Πάτμο.

Λάθη, που πληρώνονται. Και δεν εννοώ τη «λάθος στιγμή» κ.λπ. κ.λπ.

Τα «πυρά» του Σαλμά και η ιατρική

Η σκληρή αντιπαράθεση του προέδρου Κυριάκου με τον πρώην υπουργό και βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας Μάριο Σαλμά, όπως προανέφερα, «χρωμάτισε» έντονα τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝουΔου.

«Εβγαλε γλώσσα κι ο Σαλμάς, εκεί φτάσαμε», μου είπε στα όρια της ειρωνείας, εις των ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου. Δεν ξέρω «πού έφτασαν», αλλά ο Σαλμάς έδωσε έναν άνισο, σκληρό αγώνα, και δικαιώθηκε, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ τον είχε μπλέξει και αυτόν στη σκευωρία με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis. Και έχει έναν λόγο παραπάνω να μιλάει, τώρα που αντιλαμβάνεται ότι ο Κυριάκος δεν πρόκειται ποτέ πλέον να τον χρησιμοποιήσει σε κυβέρνησή του.

Αλλος παράγων της ΝουΔου με ενημέρωσε πάντως ότι «ο Σαλμάς επιδιώκει τη διαγραφή του, γι’ αυτό συμπεριφέρεται έτσι». Βρήκα, τουλάχιστον ασθενή τον ισχυρισμό.

«Γιατί να το επιδιώκει; Εχει κάπου αλλού να πάει;» ρώτησα τον συνομιλητή μου.

«Οχι, αλλά δεν τον ενδιαφέρει πλέον. Πρόσφατα, έγινε τακτικός καθηγητής στην Ιατρική, βγάζει πολλά χρήματα, και η πολιτική είναι πάρεργο γι’ αυτόν», ήταν η απάντηση.

Τι είπα εγώ; Τίποτε. Μόνο σκέψεις έκανα. Οτι άρχισαν να λειτουργούν τα «μηχανάκια» που ενεργοποιούνται κάθε φορά που κάποιος αποφασίζει να τα πει έξω από τα δόντια…

Θλίψη για το ΠΑΣΟΚ

Το ξέρω, περιμένατε πολλοί εξ υμών, να ασχοληθώ σήμερα με το ΠΑΣΟΚ, ενόψει της αυριανής κρίσιμης (πόσες φορές, τα τελευταία πολλά χρόνια δεν έχει χαρακτηριστεί «κρίσιμη» μια συνεδρίαση οργάνου του ΠΑΣΟΚ;) συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος. Συνειδητά το απέφυγα. Δεν το έκανα, διότι θλίβομαι πραγματικά με όσα συμβαίνουν στην παράταξη που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, και διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας για σχεδόν 25 χρόνια. Θα περιμένω λοιπόν την έκβαση της αυριανής συνεδρίασης, κι από Δευτέρα εδώ είμαστε…