Οφθαλμαπάτη

Μια μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου. Ενα τεράστιο καλοκαιρινό πάρτι όπου συναντιούνται οι λαοί της Γηραιάς Ηπείρου για να περάσουν καλά βλέποντας ταυτόχρονα το αγαπημένο τους τόπι να κυλά στα καταπράσινα γερμανικά χαλιά. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;

Πάντοτε γίνονταν μετακινήσεις φιλάθλων και μη, προς τις χώρες διεξαγωγής των μεγάλων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, για να υποστηρίξουν τις ομάδες τους και να ζήσουν την εμπειρία. Ο μεγάλος όγκος αφορούσε ωστόσο κυρίως αγώνες νοκάουτ, όταν παιζόταν η πρόκριση σε 90 λεπτά και υπήρχε, έστω και αμυδρά, η υποψία διάκρισης. Ας πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα. Οταν ξεκίνησε τους αγώνες στο Euro 2004, λίγοι ήταν αυτοί που την ακολούθησαν μέχρι την Πορτογαλία για να στηρίξουν την προσπάθειά της. Δικαιολογημένα γιατί πρόκειται για μεγάλο ταξίδι και οι πιθανότητες διάκρισης ήταν ελάχιστες. Ακόμα και στο πρώτο παιχνίδι νοκάουτ με τη Γαλλία, το γαλάζιο ρυάκι δεν φούσκωσε τόσο ώστε να γίνει ποτάμι. Αυτό συνέβη στον ημιτελικό με την Τσεχία για να φτάσουμε στον τελικό όπου έγινε κανονική απόβαση στην «Πόλη του Οδυσσέα», τη Λισαβόνα. Απόλυτα δικαιολογημένη η εξέλιξη.

Στα επόμενα Euro που αγωνίστηκε η Ελλάδα το μομέντουμ των φιλάθλων ήταν ακριβώς το ίδιο.

Μόνο σε μερικές χώρες παραδοσιακά ακολουθούν μεγάλοι όγκοι φιλάθλων τις ομάδες τους όπου κι αν παίζουν, όπως οι Ολλανδοί που χρωματίζουν στα πορτοκαλί μεγάλο μέρος των εξεδρών, και οι Αγγλοι.

Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γερμανίας που βρίσκεται σε εξέλιξη από την Παρασκευή παρατηρείται ένα μοναδικό φαινόμενο. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που οι εθνικές τους ομάδες συμμετέχουν στη διοργάνωση έχουν κάνει το ταξίδι στη χώρα των Τευτόνων παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι δεν διαθέτουν εισιτήρια. Στο Μόναχο ταξίδεψαν 150.000 Σκωτσέζοι και στέγνωσαν τις μπιραρίες. Πάνω από 50.000 Αλβανοί και οι μισοί βουλευτές της χώρας έφτασαν στο Ντόρτμουντ, καραβάνια  80.000 Κροατών πήγαν στο Βερολίνο, ενώ περισσότεροι από 40.000 Ολλανδοί έχουν ταξιδέψει στο Αμβούργο. Το 48% των Ιταλών δήλωσαν πως προτιμούν να πάνε στη Γερμανία φέτος για διακοπές για να υποστηρίξουν τη Σκουάντρα Ατζούρα.

Η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη κρύβει μέσα της έναν υφέρποντα νασιοναλισμό που με τη σειρά του χτίζει αόρατα τείχη τα οποία δεν μπορούν να γίνουν άμεσα αντιληπτά. Η συνένωση των λαών στις γερμανικές πόλεις είναι επίπλαστη και η μαζικότητα των μετακινήσεων υποκρύπτει μήνυμα ισχύος. Βλέπουμε μια ενωμένη Ευρώπη που γιορτάζει με αφορμή το ποδόσφαιρο αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια οφθαλμαπάτη. Το τραγούδι των Αγγλων «10 German bombers» που παραπέμπει στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι πιο επίκαιρο από ποτέ μεταξύ των φιλάθλων.