Σοβαρότητα

Ηδη, όπως εξελίσσεται η συζήτηση στην περιοχή της ς, δεν προμηνύει κάτι θετικό και γόνιμο για τον χώρο και το πολιτικό σύστημα. Λείπουν η σοβαρότητα και ο συντεταγμένος τρόπος που οι ενδιαφερόμενοι θα προσέλθουν και θα ανατάξουν τον όλο πόλο χωρίς κίνδυνο περαιτέρω απαξίωσης ή αφαίμαξης. Κι όμως, αν υπάρξει ή εκπονηθεί με συμφωνία ένας οδικός χάρτης που στόχο θα έχει την επανισορρόπηση του πολιτικού συστήματος, αυτός θα προϋποθέτει πάνω από θεσμικότητα, διαβούλευση και κανόνες.

Το εκλογικό αποτέλεσμα εξάλλου της 9ης Ιουνίου δεν επεφύλασσε μόνο μηνύματα προς τη μεριά της κυβέρνησης, μα και προς τη μεριά της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης. Μηνύματα κι εδώ δυσαρέσκειας ή στην καλύτερη περίπτωση μιας πρωτότυπης στασιμότητας που απέδειξαν μια είδους ανθεκτικότητα σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές αλλά και σε αντίστιξη και μπόλικες «τρύπες» σε κοινωνικές κατηγορίες.

Η όποια διαδικασία για την Κεντροαριστερά θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη λοιπόν και αυτά τα μηνύματα και βέβαια το συλλογικό ράπισμα της αποχής που καταμερίζει ευθύνες σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Θα πρέπει να συγχρονίζεται με τις κοινωνικές δυναμικές και τις ανάγκες και όχι με βερμπαλισμούς μικρών εργαστηρίων ή βλέψεις μικροπαραγόντων. Θα πρέπει η συζήτηση να καταλήγει σε πολιτικά γεγονότα που θα ενισχύουν τη δημοκρατία και την επιστροφή στην πολιτική και δεν θα συμβάλλουν σε περαιτέρω απαξίωσή της. Είναι ευκαιρία για ολική ανάταξη. Οχι αφορμή για εσωστρέφεια.