Η ρεβάνς του Σιμόνε

Εδώ και εβδομάδες τα ανώτερα στρώματα του ποδοσφαίρου κινούνται στον αστερισμό των προπονητών. Η ανακοίνωση του Γιούργκεν Κλοπ πως φεύγει από τη Λίβερπουλ το καλοκαίρι, η αποχώρηση του Τσάβι από την Μπαρτσελόνα το ίδιο διάστημα, το συναινετικό διαζύγιο του Τούχελ με την Μπάγερν τον Ιούνιο, η έντονη φημολογία της αντικατάστασης του Τεν Χαγκ στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, του Αλέγκρι στη Γιουβέντους και του Πιόλι στη Μίλαν και πολλές ακόμα παρόμοιες περιπτώσεις προμηνύουν καύσωνα.

Τα ονόματα που πρωταγωνιστούν ως δυνάμει αντικαταστάτες τους είναι επίσης πολλά. Πρώτο απ’ όλα στη λίστα είναι του Τσάμπι Αλόνσο. Ακούγονται επίσης του Ντε Τζέρμπι, του Αμορίμ, του Φλικ και άλλων. Πουθενά ανάμεσά τους δεν θα δείτε το όνομα ενός εκ των κορυφαίων αυτή η στιγμή προπονητών στον κόσμο, του Σιμόνε Ιντζάγκι.

Ο μικρότερος από τα διάσημα αδέλφια παίρνει τη ρεβάνς του από τον πρωτότοκο Πίπο ο οποίος απόλαυσε μεγαλύτερες στιγμές δόξας και αναγνώρισης τα χρόνια που αγωνίζονταν στη Serie A.

Ο Σιμόνε είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων. Χωρίς φανφάρες, συγκρούσεις και θεατρινισμούς έχει δημιουργήσει μία από τις καλύτερες ομάδες στα 116 χρόνια της Ιντερ. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι η ικανότητά του να δημιουργεί οικογενειακούς δεσμούς στα αποδυτήρια. Αυτή την αίσθηση πως οι παίκτες ανήκουν σε μία ομάδα την οποία πρέπει να υπερασπιστούν, και δεν είναι απλά λεγεωνάριοι που αγωνίζονται για τα χρήματα.

Πέρυσι ο Σιμόνε οδήγησε τους Νερατζούρι στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και πολλοί το θεώρησαν φωτοβολίδα. Λίγους μήνες αργότερα αποδείχτηκε πως ήταν απλώς η εξέλιξη. Το καλοκαίρι έφυγαν σπουδαίοι παίκτες από το Μιλάνο, οι Ονάνα, Πιναμόντι, Μπρόζοβιτς, Γκόσενς, Σκρίνιαρ, Τζέκο, αλλά ο Σιμόνε Ιντζάγκι κάλυψε με μοναδικό τρόπο τα κενά δημιουργώντας μία τέλεια ποδοσφαιρική μηχανή που είναι έτοιμη να τοποθετήσει το δεύτερο αστέρι στη φανέλα της.

Την περασμένη Δευτέρα, η νίκη της Ιντερ επί της Τζένοα ήταν η 178η του Σιμόνε σε 300 παιχνίδια ως προπονητής στη Serie A. Κανείς από τους διασημότερους ιταλούς συναδέλφους του δεν έχει καταφέρει μία τέτοια επίδοση. Ο Αντσελότι είχε 172 νίκες και ο Αλέγκρι 171.

Το Σάββατο οι Νερατζούρι πέτυχαν τη 10η συνεχόμενη νίκη τους στο πρωτάθλημα στην έδρα της μεγάλης φετινής έκπληξης, της Μπολόνια, έφτασαν τις 13 σερί σε όλες τις διοργανώσεις και τα 22 συνεχόμενα ματς αήττητοι στη Serie A. Η Ιντερ βιάζεται να ανανεώσει το συμβόλαιο του Σιμόνε που λήγει το 2025, πριν αντιληφθεί ο ανταγωνισμός ποιος είναι τελικά ο καλύτερος προπονητής.