Δυσπιστία

Η δήλωση του προέδρου της ΚΟ της Νέας Αριστεράς στο περιστύλιο της Βουλής έκλεισε με τις φράσεις «η κυβέρνηση πρέπει να ηττηθεί, η Δημοκρατία πρέπει να νικήσει». Ο τρόπος για να επιτευχθούν αυτοί οι δύο στόχοι ήταν, σύμφωνα με το κόμμα του, η κατάθεση πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, την Πλεύση Ελευθερίας και τη Νέα Αριστερά. Το κάλεσμά του, ωστόσο, δεν εισακούστηκε.

Οι πρώην σύντροφοι στην Κουμουνδούρου μάλιστα εξήγησαν μέσω διαρροών ότι δεν βρήκαν κανέναν λόγο να κάνουν δώρο στον Μητσοτάκη 3 μήνες πριν απ’ την ευρωκάλπη τη συσπείρωση της κυβερνώσας παράταξης που θα προκαλούσε μια τέτοια κοινοβουλευτική συζήτηση. Οι νεοαριστεροί τους απάντησαν πως υπονομεύουν «το μέτωπο υπεράσπισης της Δημοκρατίας και της δημόσιας δωρεάν παιδείας για μικροκομματικούς λόγους» κι από το ύψος των φρονημάτων τους διαπίστωσαν ότι τα κόμματα κρίνονται «όχι από το τι λένε αλλά από τι πράττουν».

Αραγε αν τα πράγματα είχαν εξελιχθεί διαφορετικά, αν δηλαδή οι λεγόμενοι προοδευτικοί συντάσσονταν έτσι εναντίον της ΝΔ, τι θα γινόταν;