Συμπτώματα ιστορικού παλιμπαιδισμού

Ξεκίνησαν επιτέλους χθες, και μάλιστα με ανατρεπτικό, λόγω της αιφνιδιαστικής παρέμβασης του Αλέξη Τσίπρα, τρόπο, οι εργασίες του πολυαναμενόμενου 4ου Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ.

Μένει τώρα να φανεί αν θα πρόκειται για συνέδριο που, όπως το υποσχέθηκε ο αρχηγός του, θα μείνει στην ιστορία ως συνέδριο πραγματικής επανίδρυσης του κόμματος που πριν από 12 χρόνια σάρωσε το ελληνικό κομματικό σύστημα και κυβέρνησε τον τόπο για τέσσερα ολόκληρα χρόνια, ή, αν, αντιθέτως, θα αποτελέσει το κύκνειο άσμα ενός πολιτικού οργανισμού σε αποδρομή που εμφανίζει όλο και συχνότερα συμπτώματα ιστορικού παλιμπαιδισμού σαν και αυτόν που συνιστά το γεγονός ότι έπειτα από οκτώ ολόκληρους μήνες η ιστορική ηγεσία του χώρου δεν έχει ακόμα καταφέρει ή θελήσει να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε το περασμένο καλοκαίρι σε εκλογική συντριβή ή πολύ περισσότερο τους λόγους για τους οποίους συνεχίζει ακόμα και σήμερα να πορεύεται στον δρόμο της δημοσκοπικής αφάνειας παρά την κρισιμότητα των επικείμενων ευρωπαϊκών εκλογικών αναμετρήσεων και τη συσσωρευόμενη φθορά του κυβερνώντος κόμματος.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι ακόμα και οι μη μυημένοι στα μυστήρια της ανανεωτικής Αριστεράς, εύκολα αντιλαμβάνονται ότι η in extremis παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα δύο ώρες πριν από την έναρξη του Συνεδρίου κάθε άλλο παρά αποδυνάμωσε τη θέση του Στέφανου Κασσελάκη. Αντιθέτως, εμφάνιζε τον Αλέξη Τσίπρα σε ρόλο Κώστα Καραμανλή ενώ την ίδια στιγμή έδινε στον Στέφανο Κασσελάκη την ευκαιρία να σηκώσει το γάντι που του πέταξε επιβεβαιώνοντας τα ηγετικά ανακλαστικά του.

Ενώ με άλλα λόγια η ανάρτηση Τσίπρα έμοιαζε με επιστολή παραίτησης από τα εγκόσμια της πολιτικής, η αντίδραση Κασσελάκη έπειθε αν μη τι άλλο για την ηγετική του θέληση να δώσει μέχρι τέλους τη μάχη που είχε προαναγγείλει όταν αναλάμβανε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με το επιχείρημα ότι είναι ο μόνος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη.

Είτε μπορεί είτε όχι να νικήσει τον Μητσοτάκη, το σίγουρο είναι ότι δημιουργεί τις προϋποθέσεις να μην μπορεί να ηττηθεί από οποιονδήποτε άλλον εσωτερικό του αντίπαλο.

Ο Γιώργος Σεφερτζής είναι πολιτικός επιστήμονας – αναλυτής.