Οντολογίες

Ανεξάρτητα αν οι Πράσινοι και οι Βένετοι της Κουμουνδούρου βρουν ή όχι μια φόρμουλα συνθηκολόγησης, ο ελέφαντας είναι μέσα στο δωμάτιο και ο χώρος πια είναι λίγος. Γιατί το θέμα δεν είναι αν απέναντι στον Στέφανο Κασσελάκη έχει διαμορφωθεί ένα άτυπο μπλοκ αντιπολίτευσης ακόμη και με στελέχη που μέχρι πρότινος για δικούς τους λόγους τον στήριζαν. Το θέμα δεν είναι αν εκείνος καταφέρει να τουμπάρει τη μάχη κάνοντας μια πορεία προς τα μέλη, τα δε μέλη δεν τα είδαμε εδώ και μήνες και σε καμιά τρομερή ενεργοποίηση.

Το ερώτημα και άρα το μείζον είναι πώς τοποθετείται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ στο εντελώς νέο πολιτικό τοπίο. Πώς απαντά στην ακρίβεια ή στο πώς σκέφτεται την κοινωνική οργάνωση και τον ελληνικό σχηματισμό. Θα είναι ένας λάιτ Μητσοτάκης ή ένα ριζοσπαστικό ΠΑΣΟΚ; Και η κρίση σε συνέχειες που παρακολουθούμε δεν ξεκίνησε τώρα, ούτε προφανώς με το εταιρικό ερωτηματολόγιο που κατατέθηκε στην κομματική βάση. Η κρίση σε συνέχειες εκκινήθηκε ήδη από το 2019. Αν η φύση μισεί τα κενά, η πολιτική τιμωρεί τον μετεωρισμό.

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να μην έχει πυξίδα. Γι’ αυτό και οι αντιθέσεις του είναι ακόμη πιο βαθιές. Κακά τα ψέματα. Ολα τα κόμματα περνούν τις κρίσεις τους. Ολα τα κόμματα ταλανίζονται από εσωτερικές διαπάλες. Εδώ όμως δεν μιλάμε για μια κρίση επανανοηματοδότησης του χώρου. Εδώ μιλάμε για υπαρξιακή περιδίνηση σχεδόν οντολογικού χαρακτήρα. Οι κλυδωνισμοί του ΣΥΡΙΖΑ επίσης, στον βαθμό που καθορίζουν το σύνολο και τη θέση της θεσμικής αντιπολίτευσης, είναι εξόχως σοβαροί για να διακωμωδούνται αλλά και απόλυτα κατανοητό να επικρίνονται.

Ολα αυτά δεν θα τελειώσουν με τα μπαράζ συνεδριάσεων της ΠΓ ή ακόμη και με το συνέδριο. Δεν θα τελειώσουν ακόμη κι αν το σκιώδες ιερατείο του κόμματος από τη Λεωφόρο Αμαλίας δώσει το σύνθημα της ειρήνευσης. Αν οι ενδιαφερόμενοι δεν κάτσουν να δουν ταχύτατα τι θέλουν και τι σκέφτονται, θα λάβουν θέση στις μικροπολιτικές στήλες ή μακριά από τη δοκιμαζόμενη κοινωνία. Και τότε καμία ανανέωση του χώρου δεν θα είναι αρκετή.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ Ν. ΜΑΝΙΑΤΗΣ