Ανοχή

Το τελευταίο που θα χωρούσε και θα ανεχόταν – ούτε ως κακόγουστη φάρσα προφανώς – η Ελλάδα θα ήταν μια επανεμφάνιση της τρομοκρατίας στη συγκεκριμένη συγκυρία. Μια εγκληματική πρακτική ενδεδυμένη με υποτιθέμενα ιδεολογικά και ηθικοπλαστικά κριτήρια που θέτει σε κίνδυνο τη ζωή πολιτών και που βάζει σε επισφάλεια τη Δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Το φονικό χτύπημα των τρομοκρατών στο υπουργείο Εργασίας, δηλαδή στο βαθύ κέντρο της πρωτεύουσας, δεν επαναφέρει το φάντασμα ενός εφιάλτη που έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Θέτει σε άμεσα ανακλαστικά το κράτος και την πολιτεία και επιτάσσει την άμεση διαλεύκανσή του χωρίς καθυστερήσεις. Καμία ανοχή σε εγκληματίες λοιπόν και με σύμμαχο τα νέα ψηφιακά εργαλεία και μέσα για την Αντιτρομοκρατική και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη τερματισμός της κάθε περαιτέρω δράσης τους.

Αν σε περασμένες δεκαετίες κάποιοι έκαναν το λάθος να συσχετίζουν την ποινική τους δράση με τιμωρητισμούς και «διαθέσεις του λαού», σήμερα ας έχουν καλά στον νου τους πως η κοινή γνώμη είναι η τελευταία που θα τους ανεχθεί και πως η χώρα έχει κάνει βήματα σε μια νέα εποχή.

Είναι καθήκον της κυβέρνησης να ιεραρχήσει την πολιτική βούληση για εξάρθρωση κάθε τέτοιου πυρήνα και για τερματισμό έστω και τώρα κάθε συνέχισης τέτοιων πράξεων. Υπάρχει πια η πείρα, υπάρχει και ο τρόπος. Πάνω απ’ όλα υπάρχει μια ισχυρή Δημοκρατία με κόκκινες γραμμές.