Αντίφαση

Μέχρι κι οι αντιπολιτευτικές ειρωνείες τύπου «αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία υπουργός, που δεν θα ψηφίσει νομοσχέδιο της κυβέρνησης, να λαμβάνει τον λόγο και να κατηγορεί την αντιπολίτευση, γιατί δεν θα ψηφίσει άλλο νομοσχέδιο της κυβέρνησης» κρίθηκαν ήσσονος σημασίας.

Ωστόσο, οι διαρροές για το πώς θα αντιμετωπιστεί η υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας σε περίπτωση που δεν στηρίξει, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αναδεικνύουν την αντίφαση των προσδοκιών που έχει η κυβέρνηση από τα μέλη της. Η Κεφαλά δεν θα μπορούσε να απέχει, λέγεται, επειδή έχει το χαρτοφυλάκιο της ισότητας και το υπουργείο της είναι ένα από εκείνα που καταθέτουν το νομοσχέδιο. Αυτή, για να το πούμε αλλιώς, θα δημιουργήσει πρόβλημα στην κυβέρνηση ακόμη κι αν επιλέξει να κάνει ακριβώς το ίδιο με τον υπουργό ο οποίος απέχοντας δεν της δημιουργεί.

Εφόσον, όμως, οι συμβολισμοί που κουβαλά η δική της αποχή είναι δυσβάσταχτοι για το φιλελεύθερο και μεταρρυθμιστικό κυβερνητικό προφίλ, γιατί εκείνοι που φέρει η στάση ενός πρωτοκλασάτου κυβερνητικού δεν είναι; Η επιλεκτικότητα στην επίκληση του προοδευτισμού, πάντως, δεν θα σβηστεί τελείως με έναν μελλοντικό ανασχηματισμό. Γιατί για ορισμένους κεντρώους ψηφοφόρους υποδηλώνει μια μορφή ασυνέπειας.