Δύναμη

Οι πρώτες από τις ενδεχομένως πολλές αεροπορικές επιδρομές υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εναντίον των φιλοϊρανών ανταρτών Χούθι στην Υεμένη σηματοδοτούν ακόμα ένα αποκαρδιωτικό ορόσημο σε μια μακρά πορεία δυτικών αποτυχιών στη Μέση Ανατολή – η πιο καθοριστική και βαρύνουσα από τις οποίες παραμένει η επί δεκαετίες αποτυχία επίλυσης της ισραηλινοπαλαιστινιακής διαμάχης.

Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ, υποστηριζόμενες από τη Βρετανία, αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν βία ως απάντηση στις επιθέσεις των Χούθι που πλήττουν το εμπόριο και τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα αντανακλά μια δυσάρεστη πραγματικότητα: Η πολιτική επιρροή της Ουάσιγκτον φθίνει, η διπλωματία της είναι αναποτελεσματική, η εξουσία της περιφρονείται. Απτόητοι, οι Χούθι υποσχέθηκαν ότι οι επιθέσεις θα συνεχιστούν.

H κλιμάκωση αυτή αναδεικνύει ακόμα άλλο ανεπιθύμητο γεγονός. Η κυρίαρχη δύναμη στη Μέση Ανατολή δεν είναι πλέον οι ΗΠΑ, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, ούτε καν το Ισραήλ. Είναι ο κύριος σύμμαχος των Χούθι, το Ιράν.

Είναι επιπόλαιο να μιλάμε για νικητές και ηττημένους εν μέσω της τρομερής σφαγής στη Γάζα – η οποία, όπως λένε οι Χούθι, πυροδότησε την εκστρατεία τους. Ωστόσο, μιλώντας στρατηγικά, είναι σαφές ποιος βγαίνει μπροστά σε αυτή την κρίση. Πολεμώντας μέσω αντιπροσώπων, η θέση του Ιράν ενισχύεται με κάθε παλαιστινιακό θύμα, πύραυλο της Χεζμπολάχ, ιρακινό και συριακό βομβαρδισμό ή μη επανδρωμένο αεροσκάφος των Χούθι.

Ο Τζο Μπάιντεν αποξένωσε την παγκόσμια (και σε μεγάλο βαθμό αμερικανική) κοινή γνώμη υποσχόμενος απερίσκεπτα άνευ όρων στήριξη στο Ισραήλ μετά τις φρικαλεότητες της Χαμάς και μπλοκάροντας τα σχέδια του ΟΗΕ για κατάπαυση του πυρός. Η πολιτική του για τη Μέση Ανατολή μοιάζει ξεπερασμένη και εκτός πραγματικότητας. Οι ΗΠΑ, που ουδέποτε ήταν δημοφιλείς στον αραβικό κόσμο, γίνονταν ανεκτές ως αναγκαίο κακό. Οχι πια. Το μη αραβικό Ιράν έχει τώρα το πάνω χέρι.

Το Ισραήλ, επίσης, έχει υποστεί μια στρατηγική αφύπνιση μετά τις 7 Οκτωβρίου, αν και οι πλέον εξτρεμιστές πολιτικοί του εξακολουθούν να μην το καταλαβαίνουν. Η φρίκη της Γάζας έχει αλλάξει μόνιμα, προς το χειρότερο, τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η χώρα – δείτε τις πρωτοφανείς κατηγορίες για γενοκτονία που διατυπώθηκαν στη Χάγη. Ο πρεσβευτής της Σαουδικής Αραβίας στο Λονδίνο, Χαλίντ μπιν Μπαντάρ, δήλωσε στο BBC την περασμένη εβδομάδα ότι το εβραϊκό κράτος δεν πρέπει πλέον να αντιμετωπίζεται ως ειδική περίπτωση.

Ολα αυτά είναι βούτυρο στο ψωμί του επιθετικά αυταρχικού καθεστώτος του Ιράν. Επειτα από 45 χρόνια προσπαθειών, το Ιράν είναι η μεγαλύτερη περιφερειακή δύναμη. Οι κυρώσεις, ο εξοστρακισμός και οι απειλές κατά της Τεχεράνης δεν απέδωσαν. Οι ΗΠΑ, η Βρετανία – και το Ισραήλ – αντιμετωπίζουν έναν τρομερό αντίπαλο, μέρος μιας τριγωνικής παγκόσμιας συμμαχίας που υποστηρίζεται από ισχυρές πολιτοφυλακές και οικονομική ισχύ. Προκειμένου να αποφευχθεί μια ευρύτερη σύγκρουση, χρειάζεται επειγόντως μια νέα διπλωματική προσέγγιση.