Εχει αρχίσει να παίρνει πια στοιχεία επιθεώρησης. Με σκετς, νούμερα, γκανγκς, αναρωτιέμαι μήπως στο άμεσο μέλλον εντάξουν και μουσικοχορευτικά. Ας πούμε με ιδέες «κλεμμένες» από το West Side Story που για τον προέδρο Κασσελάκη (ναι, στον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρομαι) είναι, τουλάχιστον ως τίτλος, η ζωή του όλη. Να πάνε σε μια ωραία ταράτσα της Αθήνας (του Φοίβου ταιριάζει για πολλούς λόγους, θα μπορούσε να πάρει μέρος και ο ίδιος σε ρόλο κονφερανσιέ που τόσο του αρέσει), να στηθούν από τη μια μεριά οι της Νέας Αριστεράς, από την άλλη της παλιάς, να κουνάνε τις φούστες τους τα κορίτσια, να χτυπάνε δυνατά τα πόδια τους τα αγόρια και μπαμ και μπουμ οι αντεγκλήσεις. Διανθισμένες με αξέχαστες επιτυχίες των παιδικών μας χρόνων τύπου «Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο», «Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο». Μετά, η Αχτσιόγλου με τον Ευκλείδη, θα χορέψουν ένα ποπ τάνγκο, και λίγο πριν το φινάλε, θα βγαίνει θριαμβευτικά ο πρόεδρος Στέφανος για το καπιτάλε τραγούδι (όπου Πόρτο Ρίκο μπορεί να το αλλάζει με Πόρτο Ράφτη – ταιριάζει με το μουσικό μέτρο) και να τραγουδάει «Θέλω να ζω στο Αμέρικα» (ούτε θυμάμαι πότε και πού έχω δει την ελληνική βερσιόν του West Side Story και μου έχει μείνει αυτός ο στίχος).
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
