Το αντισύστημα που προηγήθηκε των Αγανακτισμένων

Ο φόνος του Αλ. Γρηγορόπουλου, τον Δεκέμβριο του 2008, ήταν κάτι κακό, όπως πάντα κακός είναι κάθε φόνος. Αλλά δεν ήταν αποτέλεσμα ενός συστηματικού αστυνομικού αυταρχισμού. Οπως η εξέγερση που ακολούθησε, στηριγμένη στη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, δεν ήταν αποτέλεσμα ενός κοινωνικού αδιεξόδου που παράγει οργή και αντισύστημα – απ’ ό,τι είδαμε τα επόμενα χρόνια, τα όποια κοινωνικά αδιέξοδα παράγουν λουμπενοποίηση, κοινωνική βία και περιθωριοποίηση.

Εν πάση περιπτώσει, η οργανωμένη καταστροφή του κέντρου της Αθήνας, που κράτησε σχεδόν ως το τέλος εκείνου του Δεκεμβρίου, δεν ήταν μια αυθόρμητη εκδήλωση οργής ή απελπισίας, που φούντωσε επειδή η αστυνομία είχε εντολές να μην επέμβει για να εκτονωθεί η οργή. Ηταν ένας κοινωνικός πόλεμος οργανωμένος από ομάδες αναρχικών και αριστεριστών που υλοποιούσαν μια φαντασίωση νίκης κατά του συστήματος. Κι αυτό που πρωτίστως καταστράφηκε ήταν το κέντρο της πόλης: η κοινωνική ζωή και η μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα.

Αυτό το ρεύμα, ανέχτηκε και από μια στιγμή και μετά υποδαύλισε και ο ΣΥΡΙΖΑ, στο εσωτερικό του οποίου καλλιεργούνταν ριζοσπαστικές ιδέες περί της βίας ως μαμής της ιστορίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας, τότε, επένδυε στις ομάδες που διέλυαν τα πανεπιστήμια, στους κουκουλοφόρους που έσπαγαν βιτρίνες και συγκρούονταν με την αστυνομία φωνάζοντας «μπάτσοι, γουρούνια δολοφόνοι» και σε ένα ιδιότυπο «αντάρτικο πόλης» που χρησιμοποιούσε μεθόδους οι οποίες στρέφονταν κατά του κοινωνικού consensus. Κι η εφημερίδα του κόμματος, στο τέλος εκείνης της περιόδου, χαιρέτιζε ποιητικά την πυρπόληση του χριστουγεννιάτικου δέντρου στο Σύνταγμα, που ήταν το φόβητρο του αστισμού.

Η επένδυση του ΣΥΡΙΖΑ στη βία δεν θα είχε μέλλον αν η χώρα πορευόταν από συνθήκες κανονικότητας. Δύο χρόνια μετά, όμως, επιβεβαιώθηκε η χρεοκοπία, υπογράφηκε μνημόνιο και ξεχύθηκαν στους δρόμους οι Αγανακτισμένοι – και μαζί τους οι βίαιοι ριζοσπάστες, οι κουκουλοφόροι αντάρτες πόλεων αλλά και οι ρατσιστές χρυσαυγίτες. Οι λαϊκιστές καβάλησαν το κύμα της βίας. Τα υπόλοιπα τα ζήσαμε σαν μια τεράστια περιπέτεια.