Το κίνημά μας για την ειρήνη μεγαλώνει

Ο πόλεμος στη Γάζα έχει μπει στον δεύτερο μήνα και στο Τελ Αβίβ έχει γίνει ρουτίνα να ακούς τις σειρήνες μέρα παρά μέρα και να τρέχεις αναζητώντας καταφύγιο καθώς οι ρουκέτες της Χαμάς στοχοποιούν την πόλη. Το κάνω μαζί με τις δύο μικρές μου κόρες: είναι πάντα μια άσχημη εμπειρία γι’ αυτές, αλλά και για μένα. Ως γονιός, κάνω ό,τι μπορώ προκειμένου να τις προστατεύσω από την πραγματικότητα του πολέμου και να διατηρήσω μια κανονικότητα.

Ομως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό. Προ ημερών, τις πήγα στη δημόσια βιβλιοθήκη ώστε να επιστρέψουν τα βιβλία τους, και στην πλατεία υπήρχε μια αγρυπνία από οικείους των ομήρων της Χαμάς στη Γάζα. Καθώς περνούσαμε, η μικρότερη κόρη μου, ηλικίας επτά ετών, κοίταξε με περιέργεια τις φωτογραφίες των παιδιών-ομήρων και με ρώτησε ποια είναι. Προσπαθώ να εξηγώ τον κόσμο στις κόρες μου με ειλικρινή τρόπο. Ομως η πραγματικότητα των μικρών παιδιών που αφαιρέθηκαν από τους γονείς τους και κρατούνται αιχμάλωτα είναι τόσο τρομακτική που πάλεψα να βρω τις σωστές λέξεις.

Αργότερα, σκέφτηκα τους παλαιστίνιους πατεράδες στη Γάζα με κόρες στην ίδια ηλικία με τις δικές μου. Σίγουρα γι’ αυτούς δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να διατηρήσουν μια κανονικότητα για τα παιδιά τους. Σίγουρα κάθε μέρα αποτελείται από φόβο.

Το Ισραήλ είναι μια μικρή χώρα και σχεδόν όλοι γνωρίζουν κάποιον που τραυματίστηκε στην επίθεση της Χαμάς, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του, σκοτώθηκε ή ακόμη και απήχθη. Η θλίψη που έχει κυριεύσει την ισραηλινή κοινωνία επιδεινώνεται για μένα ακόμη περισσότερο από τους αδιάκριτους βομβαρδισμούς που έχουν σκοτώσει χιλιάδες αμάχους στη Γάζα, και έχουν αναγκάσει περισσότερους από ενάμιση εκατομμύριο Παλαιστίνιους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Από τις 7 Οκτωβρίου, έχει υπάρξει ένα κύμα καταστολής κατά της αραβοπαλαιστινιακής μειονότητας στο Ισραήλ. Η οργάνωσή μου, το Standing Together, δημιούργησε μια τηλεφωνική γραμμή για να βοηθήσει τους χιλιάδες άραβες εργαζόμενους που έχουν απολυθεί από τις δουλειές τους και τους πολλούς άραβες φοιτητές που αντιμετωπίζουν πειθαρχικές διώξεις στα πανεπιστήμιά τους. Κάποιοι κατηγορήθηκαν για «υποστήριξη της τρομοκρατίας της Χαμάς» επειδή έκαναν like σε μια ανάρτηση στο Instagram που αναδείκνυε τον ανθρώπινο πόνο στη Γάζα.

Ενώ ο πόλεμος μαίνεται στη Γάζα, παράλληλα διεξάγεται στο Ισραήλ μια μάχη για τον χαρακτήρα της κοινωνίας μας. Για αυτό δημιουργήσαμε το Εβραϊκό-Αραβικό Δίκτυο Αλληλεγγύης, με περισσότερες από 12 τοπικές ομάδες σε διάφορες πόλεις, το οποίο εργάζεται στο πεδίο κατά του ρατσισμού, υπέρ της ειρήνης, της ισότητας και της προσέγγισης εβραίων και παλαιστινίων πολιτών. Οι ακτιβιστές μας σβήνουν ρατσιστικά γκράφιτι (αντικαθιστώντας το «Θάνατος στους Αραβες» με το «Ισότητα για όλους»), αναρτούν δίγλωσσες αφίσες που γράφουν «Μόνο η ειρήνη θα φέρει ασφάλεια» και στηρίζουν εβραϊκές και αραβικές οικογένειες των οποίων μέλη έχουν τραυματιστεί ή σκοτωθεί στον πόλεμο.

Ενίοτε υπάρχει κρατική καταστολή και κάποιοι από τους ακτιβιστές μας έχουν συλληφθεί. Παρ’ όλα αυτά, αυτό το κίνημα μεγαλώνει. Ενώ οι πολεμοκάπηλοι υπουργοί της κυβέρνησης απανθρωποποιούν τους Παλαιστίνιους, προκαλούν ρατσιστική βία και σχεδιάζουν έναν πόλεμο που θα διαρκέσει μήνες, το μήνυμά μας είναι ότι υπάρχει εναλλακτική λύση. Απαιτούμε μια ισραηλινο-παλαιστινιακή ειρήνη που θα σέβεται τα δικαιώματα και των δύο λαών στην ανεξαρτησία, την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία.

Ο Ούρι Βέλτμαν είναι ο εθνικός συντονιστής του Standing Together, ενός πολιτικού κινήματος βάσης εβραίων και παλαιστινίων πολιτών του Ισραήλ