«Τιμωρία» της κυβέρνησης μέσω του Δήμου Αθηναίων

«Τιμωρία» της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη μέσα από την καταψήφιση του Κώστα Μπακογιάννη «βλέπει» στη μεγάλη ανατροπή του Δήμου Αθηναίων ο γκουρού των εκλογών, αναλυτής Ανδρέας Δρυμιώτης, διαβάζοντας πίσω από αριθμούς και ποσοστά. Μιλώντας στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» διαχωρίζει τις περιπτώσεις της Αθήνας και της Θεσσαλίας και αναφέρεται στις επιπτώσεις της αλαζονείας, του εφησυχασμού, του υπαινικτικού εκβιασμού. «Μην προσβάλλετε τον ψηφοφόρο γιατί θα αντιδράσει. Θα σας μαυρίσει!» λέει – ως μήνυμα που πρέπει να ακούσουν όλα τα κόμματα.

Να σταθούμε στην Αθήνα… Ο δεύτερος ήρθε πρώτος, τριπλασιάζοντας τις ψήφους. Πώς εξηγείται τέτοια ανατροπή σε επτά μέρες;   

Πραγματικά με εξέπληξε, ποτέ δεν περίμενα ότι μια τέτοια διαφορά είναι αναστρέψιμη. Ας ξαναθυμηθούμε τα νούμερα για τα διαπιστώσουμε το μέγεθος της ανατροπής και τα αίτιά της. Την Α’ Κυριακή έχουμε: Μπακογιάννης 57.800, Δούκας 19.842, Ζαχαριάδης 18.668, Σοφιανός 18.002, Κασιδιάρης 11.643, Παπαδάκης 8.516 και Παπαδοπούλου 5.310. Σε ποσοστά μεταξύ πρώτου και δεύτερου έχουμε 41,35% – 14,19%. Τέτοια διαφορά δεν έχουμε ξαναδεί στην Αθήνα. Κι όμως εξανεμίστηκε τη Β’ Κυριακή. Ο Δούκας πήρε 64.055 ψήφους και ο Μπακογιάννης μόνο 50.403, παρότι η συμμετοχή ήταν σημαντικά χαμηλότερη (A’ Κυριακή 145.394 – Β’ Κυριακή 120.261). Το πρώτο σημαντικό συμπέρασμα είναι ότι ο Μπακογιάννης πήρε 7.397 ψήφους λιγότερες από την Α’ Κυριακή. Αυτό είναι από μόνο του σημαντικό. Ψηφοφόροι του της Α’ Κυριακής είτε δεν πήγαν να ψηφίσουν είτε ψήφισαν άλλον υποψήφιο. Η περίπτωση να παίρνει κάποιος λιγότερες ψήφους τη Β’ Κυριακή είναι εξαιρετικά σπάνια και είναι ενδεικτική κάποιου σημαντικού προβλήματος. Ολοι οι υποψήφιοι της ΝΔ στις Περιφέρειες, ακόμα και στην περίπτωση του Πτωχού που εκλέχθηκε στην Πελοπόννησο (Α’ Κυριακή 143.309 – Β’ Κυριακή 109.401), πήραν σημαντικά λιγότερες ψήφους, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα είναι γενικό και δεν περιορίζεται στον Δήμο Αθηναίων.

Η ερμηνεία σας;  

Θα τη δώσω, αλλά προς το παρόν θέλω να επισημάνω κάτι και ελπίζω ότι δεν θα παρεξηγηθώ. Είναι πρακτικά αδύνατον να γνωρίζουμε από πού προέρχονται οι 64.055 που πήρε ο Δούκας τη Β’ Κυριακή. Μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε, και αυτές πιθανότατα δεν αποδεικνύονται. Δεδομένου ότι επίσημα και ολοφάνερα τον στήριξε ο Ζαχαριάδης μπορούμε με ασφάλεια να υποθέσουμε ότι όλες οι ψήφοι του Ζαχαριάδη πήγαν στον Δούκα. Το σύνολο μας κάνει 38.510, αλλά μας λείπουν 25.545 ψήφοι. Ψήφοι χωρίς ψηφοφόρους δεν υπάρχουν, άρα αυτές οι 25.545 προήλθαν από ψηφοφόρους των υπολοίπων κομμάτων που δεν μετείχαν τη Β’ Κυριακή αλλά και από ψηφοφόρους του Μπακογιάννη. Οποιαδήποτε άλλη κατανομή είναι και αποδεκτή και απορριπτέα.

Ενα όμως είναι αναμφισβήτητο: Οι ψηφοφόροι της Αθήνας (και όχι μόνο) θέλησαν να «τιμωρήσουν» την κυβέρνηση καταψηφίζοντας τον Μπακογιάννη. Αν ήθελαν να τιμωρήσουν τον Μπακογιάννη για τον Μεγάλο Περίπατο, θα το είχαν κάνει την Α’ Κυριακή. Εχει όμως και μεγάλη ευθύνη ο ίδιος ο Μπακογιάννης για το αποτέλεσμα. Ισως να παρασύρθηκε από το υψηλό ποσοστό της Α’ Κυριακής και θεώρησε ότι το παιχνίδι έχει τελειώσει. Το debate τελικά φαίνεται ότι ευνόησε τον άγνωστο Δούκα να κερδίσει δημοσιότητα με την ηρεμία του. Επανειλημμένα έχω τονίσει ότι οι ψηφοφόροι δεν θέλουν να θεωρούνται δεδομένοι («to be taken for granted»). Οποτε αντιλαμβάνονται κάτι τέτοιο αντιδρούν με τον μοναδικό τρόπο που έχουν: καταψηφίζοντας! Αυτό έγινε στην Αθήνα και καλό είναι να το θυμούνται όλοι οι πολιτικοί όλων των κομμάτων.

Αθήνα και Θεσσαλία δίνουν την ίδια προειδοποίηση;  

Δεν είναι μόνο οι απώλειες στην Αθήνα και στη Θεσσαλία. Η ΝΔ και η κυβέρνηση κατάφερε το ακατόρθωτο. Από μια συντριπτική νίκη της Α’ Κυριακής κατάφερε να είναι ηττημένη τη Β’ Κυριακή. Οι ψηφοφόροι αν ήθελαν να τιμωρήσουν την κυβέρνηση για τις πλημμύρες και τις φωτιές θα το είχαν εκφράσει άνετα την Α’ Κυριακή. Αυτό δεν φάνηκε από τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών που είναι καθαρά πολιτικά. Κατά συνέπεια, η μεταστροφή έγινε την εβδομάδα μεταξύ των δύο Κυριακών. Τι συνέβη λοιπόν; Επίδειξη αλαζονείας και υποτίμηση του ψηφοφόρου. Συνοδεύτηκε όμως και από δηλώσεις που υπονοούσαν εκβιασμό. Οι αντιδράσεις των ψηφοφόρων ακόμα και σε υπαινιγμούς εκβιασμού είναι αναμενόμενες. Κανένας, μα κανένας, δεν θέλει να αισθάνεται ότι εκβιάζεται. Ο εκβιασμός, έστω και υπαινικτικός, είναι προσβολή για τον ψηφοφόρο. Παντού το επαναλαμβάνω και θα το επαναλαμβάνω: Μην προσβάλλετε τον ψηφοφόρο γιατί θα αντιδράσει. Θα σας μαυρίσει!

Την Αθήνα την είδαμε. Η περίπτωση της Θεσσαλίας είναι διαφορετική. Εδώ νομίζω ότι για τη ΝΔ χάθηκε η Θεσσαλία χωρίς να φταίει ο Αγοραστός. Την Α’ Κυριακή ο Αγοραστός συγκέντρωσε 155.704 ψήφους και ο Κουρέτας 128.366. Τη Β’ Κυριακή ο Αγοραστός πήρε μόλις 105.140 ψήφους και ο Κουρέτας 155.638. Απίστευτο! Συμμετοχή Α’ Κυριακή 376.368 – Β’ Κυριακή 269.778. Αν ο Αγοραστός είχε πάρει τις ψήφους της Α’ Κυριακής, θα κέρδιζε. Αντίθετα, έχασε το 32,5% των ψηφοφόρων του. Αν οι ψηφοφόροι ήθελαν να τον τιμωρήσουν, θα το είχαν κάνει από την Α’ Κυριακή. Ακριβώς για αυτό ισχυρίζομαι ότι η πανωλεθρία της Β’ Κυριακής πρέπει να αποδοθεί σε άστοχες δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης.

Μίλησε ήδη για «γείωση» ο Κυριάκος Μητσοτάκης…  

Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού έδειξαν ότι πήραν το μήνυμα της Β’ Κυριακής. Τα πόδια στη γη, είναι προτροπή να κατέβουν από τα καλάμια που έχουν καβαλήσει και να γίνουν σεμνοί και ανθρώπινοι. Ολη η εξουσία τους πηγάζει από τους ψηφοφόρους και οποιαδήποτε ένδειξη αλαζονείας τιμωρείται. Πολύ σωστά έγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ» ότι οι ψηφοφόροι έδειξαν κίτρινη κάρτα, όχι για κακό παιχνίδι αλλά για ανάρμοστους πανηγυρισμούς.

Τον ηττημένο του β’ γύρου, λοιπόν, τον ξέρουμε. Κερδισμένος υπάρχει;  

Σίγουρα ο μεγάλος χαμένος είναι η ΝΔ. Και είναι διπλά χαμένη. Γιατί κανένας δεν θυμάται την Α’ Κυριακή και μένουν οι εντυπώσεις της Β’ Κυριακής. Κακώς πανηγυρίζει το ΠΑΣΟΚ, γιατί εκτός από την Αθήνα, που μάλλον δεν είναι ενδεικτική, το να κερδίσεις μια Περιφέρεια με συνεργασία δεν είναι σπουδαίο.

Τι μας λένε αυτά για τη συνέχεια; Οι επόμενες κάλπες δεν αργούν…  

Οι αυτοδιοικητικές είναι πλέον Ιστορία, οι επόμενες είναι οι ευρωεκλογές του 2024. Τα «γεγονότα» που θα μεσολαβήσουν μέχρι τον Ιούνιο θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Οπως είπαμε, ήταν κίτρινη κάρτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ομάδα δεν μπορεί να κερδίσει το παιχνίδι, αρκεί φυσικά να μη φάει και δεύτερη κάρτα. Η δεύτερη κίτρινη σημαίνει κόκκινη…