Αποπροσανατολισμός

Η υπόθεση των νέων ταυτοτήτων υπήρξε η αφορμή για την επανεμφάνιση σκοταδιστικών και συνωμοσιολογικών θεωριών που με τη βοήθεια των γνωστών-αγνώστων παραθρησκευτικών και υπερσυντηρητικών κύκλων βρήκαν την ευκαιρία για να ξανακάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Αυτή τη φορά βέβαια υπάρχει και πολιτική – κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αφού είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι τα κόμματα του υπερπατριωτικού τόξου δεν πρόκειται να αφήσουν χαμένη μια τέτοια ευκαιρία, επενδύοντας στην πολιτική σπέκουλα και στον αποπροσανατολισμό.

Η επίσημη Εκκλησία καταδίκασε όλες αυτές τις ενέργειες, οι συγκεκριμένες συμπεριφορές και στάσεις ωστόσο διαθέτουν κοινωνικό βάθος και έχουν ριζώσει σε ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας με έντονα αντιδραστικά χαρακτηριστικά.
Το φαινόμενο δεν είναι ελληνικό, έχει διαβρώσει το σύνολο του δυτικού κόσμου παίρνοντας διαφορετικές εκφάνσεις σε κάθε χώρα, έχοντας όμως μια κοινή αφετηρία: το έλλειμμα εμπιστοσύνης μερίδας των πολιτών που αντιστρατεύονται οτιδήποτε εκπορεύεται θεσμικά σε πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και επιστημονικό επίπεδο.

Και αν η αμφισβήτηση της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας υπήρξε διαχρονικά μοχλός της κοινωνικής εξέλιξης, η αμφισβήτηση της επιστήμης αποτελεί ένα σχετικά νέο φαινόμενο που συνοδεύεται από την τεχνοφοβία σε τμήματα του πληθυσμού τα οποία διαθέτουν χαμηλή πρόσβαση και κατανόηση του τρόπου που επιδρούν τα τεχνολογικά επιτεύγματα στην καθημερινότητά τους.

Οι πολίτες που αντιδρούν, εκτός των περιπτώσεων που προσδοκούν κάποιο ίδιον όφελος, προέρχονται κυρίως από τα χαμηλότερα εισοδηματικά και εκπαιδευτικά στρώματα. Βλέπουν το οικονομικό και κοινωνικό χάσμα να μεγεθύνεται, δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στις νέες κοινωνικές και εργασιακές επιταγές αφού δεν διαθέτουν τα απαραίτητα εργαλεία εξέλιξης και τοποθετούνται εκτός του κύκλου ή του συστήματος ανάπτυξης. Αποτελούν στην ουσία μια νέα μορφή «οutsiders» τους οποίους η οποιαδήποτε πρόοδος δεν τους αφορά αλλά τους βυθίζει και τους εγκλωβίζει ακόμα περισσότερο στον φαύλο κύκλο της υστέρησης, ακόμα και της φτώχειας σε ορισμένες περιπτώσεις.

Σε αυτούς βέβαια θα πρέπει να προστεθούν και όλοι οι αυτόκλητοι υπερασπιστές της φυλετικής καθαρότητας, ρατσιστές, υπερπατριώτες και οπαδοί του δεξιού εξτρεμισμού που έχουν βρει πρόσφορο έδαφος την τελευταία δεκαετία και στη χώρα μας. Με αυτούς η πολιτεία επιβάλλεται να είναι αυστηρή και αποφασιστική, ενώ οι πολίτες οφείλουν να βρίσκονται σε διαρκή εγρήγορση και αντιπαράθεση.
Για τους υπόλοιπους όμως που ο φόβος και η άγνοια τους οδηγεί σε ακραίες και υπερβολικές αντιδράσεις το πολιτικό σύστημα στο πλαίσιο του παιδευτικού του χαρακτήρα οφείλει να τους προσεγγίσει και να τους εξηγήσει διεξοδικά κάθε πιθανή παράμετρο με σκοπό να διαλύσει οποιαδήποτε αμφιβολία μπορεί να υπάρχει είτε αυτή αφορά τις παρενέργειες ενός εμβολίου είτε τη χρήση μιας νέας τεχνολογίας που έρχεται να διευκολύνει και όχι να παγιδεύσει την καθημερινότητά τους.

Για την κυβέρνηση βέβαια η συγκεκριμένη υπόθεση είναι ακόμα μια ευκαιρία να αναδείξει και να τονίσει την προοδευτική και φιλελεύθερη κατεύθυνσή της. Θα επιμείνει σθεναρά στην απόφασή της δείχνοντας ότι η ΝΔ έχει αφήσει πίσω της τις εποχές που συνομιλούσε με αυτές τις κοινωνικές ομάδες και αγκάλιαζε πολιτικά αντίστοιχες αντιλήψεις.

Ο Αντώνης Παπαργύρης είναι διευθυντής Ερευνών GPO