Η εικόνα και η ψυχολογία

Πριν από δύο χρόνια μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών εγκατέστησε αυθαίρετα ένα κουβούκλιο στο πεζοδρόμιο μπροστά από βιβλιοπωλείο του κέντρου κλείνοντας τη βιτρίνα του. Ετυχε να περάσω από το βιβλιοπωλείο την επόμενη μέρα και παρότρυνα την απαρηγόρητη ιδιοκτήτρια να επικοινωνήσουμε αμέσως με τον δήμαρχο. «Μα θα ασχοληθεί;» ήταν η αντίδρασή της. Στείλαμε μέιλ και το ίδιο απόγευμα το κουβούκλιο ξηλώθηκε. Διηγιόμουν το περιστατικό σε μια παρέα προχθές εκφράζοντας θετική γνώμη για την αποτελεσματικότητα του Κ. Μπακογιάννη. «Ναι αλλά η Πανεπιστημίου…» ήταν η αντίδραση φίλου.

Ο Μεγάλος Περίπατος και η νέα Πανεπιστημίου είναι ο αντίπαλος του σημερινού δημάρχου και όχι οι άλλοι υποψήφιοι. Η παρέμβαση στον κεντρικό δρόμο (που δεν τελειώνει) έχει κυριολεκτικά «κολλήσει» δίπλα στο όνομά του… Επί της ουσίας αυτό είναι άδικο, γιατί η πόλη έχει πολλά άλλα προβλήματα και από ό,τι λένε οι δημότες της έχουν γίνει πολλά αυτά τα χρόνια για τη βελτίωση της καθημερινής ζωής. Από την πλευρά της εικόνας όμως για τον δήμαρχο αυτό είναι φυσιολογικό. Ο,τι γίνεται στο κέντρο της πόλης είναι ορατό σε όλους. Ο,τι συμβαίνει στη γειτονιά, το βιώνουν μόνο οι κάτοικοί της. Πολλοί ψηφοφόροι του Δήμου Αθηναίων δεν κατοικούν πια στην πόλη και ζουν στα νέα τους σπίτια στα προάστια. Είναι κι αυτοί λίγο τουρίστες στην Αθήνα όταν την επισκέπτονται! Και τις εντυπώσεις τις δημιουργεί πάλι η κατάσταση στο κέντρο. Πώς μπορεί να αντιμετωπίσει ο Μπακογιάννης το πρόβλημα αυτό στην εικόνα του; Η συνταγή «πέτα την μπάλα στην εξέδρα και μίλα για άλλα» δεν πιστεύω ότι θα βοηθήσει. Αυτό που θα είναι πιο αποτελεσματικό είναι να εστιαστεί η συζήτηση στην εικόνα του κέντρου όταν τα έργα τελειώσουν. ΟΚ, δημιουργήθηκε μια μεγάλη αναστάτωση αλλά τουλάχιστον άξιζε τον κόπο γιατί «δείτε πώς θα είναι η Πανεπιστημίου σε 3 μήνες». Αν πράγματι τηρηθεί ένα σφιχτό χρονοδιάγραμμα και η εικόνα από την τελική μορφή των έργων είναι καλή, η ζημιά μπορεί να αντιμετωπιστεί. Παράλληλα βέβαια πρέπει να επικοινωνηθούν και όσα άλλα έργα έχουν γίνει στον δήμο.

Και τι γίνεται με τους άλλους υποψηφίους; Η πικρή για την αντιπολίτευση αλήθεια είναι ότι άργησαν πολύ. Με τους υποψηφίους να ξεκινάνε προεκλογική εκστρατεία τον Αύγουστο, οι προοπτικές δεν είναι καλές. Ο Χάρης Δούκας που μόλις ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση – έχει σοβαρή επιστημονική παρουσία και γνώση και από ό,τι φαίνεται έχει και μια ευχάριστη προσωπικότητα. Αλλά ο κόσμος δεν τον γνωρίζει και θα χρειαστεί πολύ μεγάλη επικοινωνιακή υποστήριξη για να πάει καλά.

Να πούμε μια κουβέντα και για τον Κασιδιάρη. Εδώ πρέπει να προσέξουν τα media και να μην επαναλάβουν λάθη του παρελθόντος. Θα τον ψηφίσουν οι ακροδεξιοί εθνικιστές οπαδοί του. Για να πετύχει όμως η υποψηφιότητά του χρειάζεται τις χιλιάδες ψήφους μιας άλλης κατηγορίας. Είναι αυτοί που θέλουν να τιμωρήσουν το σύστημα γενικώς! Οσο όλοι εμείς οι καθώς πρέπει συντηρητικοί, κεντρώοι ή αριστεροί δείχνουμε να ταραζόμαστε, όσο γνωστοί δημοσιογράφοι εκφράζουν αποτροπιασμό για την επιλογή αυτή και εφημερίδες κυκλοφορούν με τίτλους του τύπου «Το τέρας επιστρέφει» κ.λπ., τόσο ηδονίζονται κάποιοι και επιλέγουν να προκαλέσουν. Ας αποφύγουμε να ασχοληθούμε ιδιαίτερα λοιπόν. Πέρα από τους φανατικούς οπαδούς τους οι ακροδεξιοί δεν υπάρχει λόγος να κερδίζουν ψήφους από ανθρώπους που θέλουν να απλώς να ξεσπάσουν κάπου. Η πολιτική διαχείριση έχει να κάνει και με την ψυχολογία.

Ο Χάρης Γούλιος είναι επικοινωνιολόγος – διευθυντής Marketing MEGA